ARA VERİLDİ ❝Kahramanlar can verir, yurdu yaşatmak için. ❞ Babasının izinden giderek asker olan İdil Çevik. Şehadet şerbetini içmeye baş koymuştur. Bu şanlı yolda alnı ak, gözü kara bir şekilde ilerliyordur. Çocukluktan beri disiplinli bir hayat süren Ekrem Şimşek hayallerini gerçekleştirerek asker olur. Her zaman en iyi olmak için çabalamıştır. Komutanlarının gözdesi olmuştur. Tayin istemesi sonucu gittiği görev yerine Sancak timinin başına geçer. ••• İdil gerçekten yanmıştı, onu yakmışlardı hiç acımadan ama Ekrem onu o hâlde görünce tüm bedeni ve ruhuyla beraber en az İdil kadar yandı, yüreği yandı, canı yandı. "Ekrem beni yaktılar ben cidden yandım." "Seni öyle görünce bende yandım İdil, nefes alamadım." ••• yayınlanma tarihi :: 05/02/24

Elmaslar... İnsanlık yüzyıllardır onları güzelliğin ve zenginliğin simgesi olarak gördü. Oysa bazı elmaslar, ışığı yansıtmadan önce karanlığın içinden geçer. Bazıları toprağın derinliklerinden değil, ödenmiş bedellerin ve saklanan gerçeklerin arasından çıkar. Dünyanın en büyük elmas kartelleri, kimsenin göremediği devasa bir düzenin çarklarını yıllardır döndürmektedir. Güç, servet ve korkuyla beslenen bu sistemde adalet yalnızca bir kelimeden ibarettir. Kurallar güçlüler için yazılır, bedel ise her zaman zayıflara ödetilir. Fakat her düzenin içinde bir çatlak vardır. Yelda, bu acımasız oyunun sıradan bir taşı değildir. Geçmişinin gölgeleriyle savaşırken kendini dünyanın en tehlikeli isimlerinin arasında bulur. Attığı her adım onu gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, aynı zamanda geri dönüşü olmayan bir savaşa sürükler. Çünkü bu dünyada güven, en pahalı elmaslardan bile daha nadir bir hazinedir. İhanetlerin, gizli anlaşmaların ve ölümcül planların arasında dost ile düşman arasındaki çizgi silinirken Yelda, yalnızca kendi kaderini değil; o devasa çarkın altında ezilen herkesin geleceğini değiştirecek bir seçimin eşiğine gelir. Bazı düzenler sonsuza kadar süreceğine inanır. Bazı çarklar hiç durmayacağını düşünür. Ta ki biri, dönmeye devam eden o çarkın karşısına geçip onu kırmaya cesaret edene kadar. Her çark döndüğünde madalyonun bir yüzü kazanır, diğer yüzü kana bulanır.