Mardin'in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı'nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan'ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin'in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan'ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin'in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilan kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya'nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI

Anlaşmalı Evlilik Konulu Doğu Kurgusu!

Merhaba nasılsın güzel okuyucum ... Biliyorum diğer BERDEL kitaplarında ki gibi okuyucum ve oy sayım çok az .... Ancak ki bu kitaba bir şans vermeni şiddetle tavsiye ediyorum "Bu hikâyede hem ben hem de evleneceğim kız mağdursak, ben onun değil sizin karşınızda dururum! Bana dayattığınız bu mecburiyetin bedelini siz ödersiniz. O kız da öyle masum !"

Serçeyi Öldürmek'ten tanıdığımız Zeliha ve Emir'in hikâyesidir.

Dicle ve Fırat'ın arasında bulunan, Güneydoğu Anadolunun en güzel şehirlerinden biri olan Mardin. Birçok insan buraya tatile gelmek için can atardı. Gelenler burada yaşayan insanların sıcaklığına şaşırırlardı. Kendine has mimarisiyle yapılmış evler, oteller her geleni kendisine hayran bırakırdı. Her şey göründüğü kadar güzel miydi gerçekten bu şehirde? Hep mi dışardan göründüğü kadar mutluydu insanlar? Bu hikayedeki insanlar gerçekten uzaktan göründüğü kadar mükemmel mi acaba? Haydi gelin birlikte görelim. Yayın Tarihi: 08.07.2023

~Kitap çocuk gelinler'e ve tüm kadınlara ithaf edilmiştir.~ Sessizliği bozan şey, Çetin ağa'nın sitem dolu sesiydi. "Benimle neden evlenmek istiyorsun?" Ağzımda biriken kanı yuttum. Kanlanmayan diğer kolumla ağzımı sildikten sonra,"Çünkü seni seviyorum." dedim. -Seni sevmiyorum, onu seviyorum. Onun hayatı benim için her şeyden kıymetli.- Ellerini saçlarına atarak, "Lan sen beni nereden tanıyorsun da seviyorsun!" diye sordu. Yine gülümsedim. "Seni tanımayan varmı Çetin ağa?" Ellerini iki yana açtı. "Ben nasıl tanınıyorum lan? Söylesene nasıl? Dur ben söyleyeyim; ben gaddarlığımla, zalimliğimle tanınıyorum. Hatta artırayım zalimliğimden dolayı sevdiğim kadını alamamamla biliniyorum. Senle evlensem, seni mutlu edeceğimi mi sanıyorsun? Seni seveceğimi mi sanıyorsun lan!" Bende ellerimi iki yana açarak bağırmaya başladım. "Baksana çok mutlu bir hayatım var," elimle dudağımı gösterdim. "Bak çok seviliyorum." kaşlarımla arkamdaki evi gösterdim. "Gaddarlık, zalimlik nedir bilmem de!" Gözlerimden patır patır akan yaşları elimin tersiyle silerek, bakışlarımı gökyüzüne çevirdim. Çetin ağa bir adım atarak aramızdaki mesafeyi azalttığında bakışlarımı ona çevirdim. İşaret parmağını havaya kaldırarak tehditvari sallamaya başladı. "Sen gaddarlık ne bilmiyorsun, sen zalimlik ne bilmiyorsun. Sen bu zalim babanın sevgisine muhtaç kalacaksın. Beni seviyorsun öyle mi? Beni sevdiğine pişman olacaksın. Sen bu akşam benim hayatıma, beni sevdiğini söyleyerek öylece girdin ya, seni öyle sevmeyeceğim ki beni sevdiğine pişman olacaksın!" ♾ +18 CİNSELLİK VE ŞİDDET İÇERİR! (Kitapta kendisine şiddet gösteren; hor gören adama, aşık olan kadın okumayacaksınız.) Wattpad'de Narin adında yazılan ilk ve tek kitaptır. İnstagram : morsakayikhikayeleri Başlangıç / 07.03.2021 Bitiş / 14.08.2021

17 Yaşında olan ünlü Türkiye Birincisi Defne Alya Ozturk ' ün abisi ile olan İstanbulda kurdukları yaşamlarına ansızın Diyarbakır ' ın en ünlü ve dünyaya namını bir çok hitapla salmış, Türkiye de en büyük asiret sıralamalarında ilk üçe giren Bodoroglu asireti hayatına çıkagelir. Bundan sonraki hayatında Defne Alya ' yı sizce neler bekliyor? O zaman okuyup öğrenelim insallah . ******************************************** NOT !!! : Çalınması veya kopyalanması vs durumlarda gerekli yerlere şikayet edilecek yazılan kitaplar ortadan kaldırılacaktır . Kurgu içerisinde argo kelimeler, küfürler vs vardır. Ve bazı şiddet unsurları barındırır. Bir çok yerdede yazım yanlışları vardır. Bu seylerden rahatsız olanlar lütfen okumasın!

Azîz Ağa: "Varsın hiç çocuğumuz olmasın, Kırlangıç. Biz, anne-baba hasretiyle kavrulan çocuklara yuva oluruz." Ayşe: "Anneler hep can yakar, Azîz... Ya ben de annem gibi olursam? Ya onların canını yakarsam... Çok korkuyorum. Yüreğim... onun gibi bir anne olmaktan korkuyor. Eğer bir gün çocuğumun canını yakarsam... Babamın yapamadığını yapar mısın? Çocuğumu benden korur musun? Olur musun onun kalkanı?"

TÜM BÖLÜMLERİ BİR BÖLÜMDE BİRLEŞTİRİLİP YAYINLANMIŞTIR. Önüne doğru uzanıp elini avuç içime hapsettim. Elini kendime doğru çekip karnımın üzerine koydum ve kulağına doğru fısıldadım. "Eğer ileride bir çocuğumuz olursa bu sözlerini sana yediririm. Bunu biliyorsun değil mi?" söylediğim sözler karşısında sadece çarpık çehresine sahte bir tebessüm ekleyip, "Bu lafları yedirmendense... Başka şeyleri yapmanı eylerim." Kurduğu cümleyi kavrayan beynim ona göz devirmemi söylerken sadece gülümsemeye devam ettim. "O düşündüğün şeyler olmayacak Firuz Ağa çünkü ben vücudunu sana sunacak bir kadın değilim ve o kadınlardan biri de olmayacağım!" sinirle soluyup ondan en uzak köşeye ittim kendimi. Yeniden yazılıyor