Oyunlardan sağ çıkanlar için kabus bitmedi... Seul sokakları artık özgürlüğü değil, daha derin bir avı fısıldıyor. Tae Yoon, yalnızca Jun-hee ve küçük Hee-jin'i korumak için her şeyi göze alıyor. Arkasında bıraktığı Gi-hun, Hyun-ju ve Se-mi ise ihanete uğramışlığın öfkesiyle kendi yollarını arıyor. Ama şehirdeki her adım, VIP'lerin gözleri altında atılıyor. Maskelerin ardında saklanan gölgeler, oyunun yeni perdesini açmak için bekliyor. Güvenin olmadığı bir dünyada, kime sırtını yaslayabilirsin? Sadakat mi kazanacak, yoksa ihanet mi? Ve en önemlisi... gerçekten kim hayatta kalmaya hak sahibi? "Squid Game" evreninde geçen bu yeni hikâye, hayatta kalmanın yalnızca oyunlarla değil, seçimlerle belirlendiğini gösteriyor.

🩸 KAN BAĞI Güç miras kalmaz. Alınır. Napoli'de güç sessiz kazanılır. Ve sessiz kaybedilir. Alessandro Moretti, suç imparatorluğunun varisi olarak doğmadı. O, ailesinin kanıyla yeniden doğdu. Babası Salvatore Moretti, yeraltı dünyasında bir dengeydi. Annesi Isabella, o dengenin vicdanı. İkisi de öldürüldü. Bu bir mafya savaşı değildi. Bu bir ihanetti. Yirmi yedi yaşında, Alessandro artık bir oğul değil. Bir lider. Bir stratejist. Ve affetmeyen bir zihin. Napoli'nin karanlık sokaklarında güç dengeleri değişirken, eski dostlar düşman, sadakat ise en pahalı lüks haline gelir. Çünkü bu dünyada kan bağı, korumaz. Zincirler. Ve Alessandro'nun öğrenmek üzere olduğu şey şudur: Bir imparatorluk kurmak zordur. Ama onu korumak... insan kalmayı gerektirir. O ise insan olmayı çoktan bırakmıştır.

Rize'nin yemyeşil köy yollarında, sabahın ilk ışıklarıyla uyanan bir aşk... Eflâl ve Barlas, köyün sessizliğinde, derenin kıyısında, birbirlerine ilk kalplerini emanet ederler. Gizli bakışlar, fısıltılar ve sıcak bir elin hatırası... Ama zaman, bazen en saf duyguları bile sınar. Bu hikâye; ilk aşkın masumiyetini, ayrılıkların sessiz acısını, ve yedi yıl boyunca kalplerde saklanan umutları anlatıyor. Köy evlerinin ahşap duvarları kadar eski sırların, derenin uğultusu kadar derin duyguların olduğu bir hikâye bu. Eğer sen de bir aşkın insanın içine nasıl kök saldığını, sevgi ve bekleyişin yavaş yavaş olgunlaşan bir şarkı gibi ruhuna işlediğini merak ediyorsan, "Mavi Hâre" sayfalarında kaybolmaya hazır ol.

Bağırmak zayıflıktır. Güç, sessizlikte saklıdır. Alp Bora Çevik, karanlık bir dünyanın içindeyken farkında olmadan başka bir karanlığın dikkatini çeker. Kurokawa izler. Notlar bırakır. Ve asla acele etmez. Bu hikâye, suçtan çok zihinlerle ilgilidir.

Kaçıyordum. Zamanın nefesinin ensemde soğuyamayacağı kadar hızlı, zihnimdeki uğultuların sesimi bastıramayacağı kadar aceleyle... Geriye bakmaya cüret ettiğim her an, ruhumun bir parçasını o yabancı yollarda bırakıyor, kendime dair ne varsa biraz daha kaybediyordum. Kaçmak; damarlarıma işlenmiş en mahir zanaatımdı, bildiğim tek hayatta kalma biçimiydi. Bacaklarımda yanık bir sızı, gözlerimin kuytusunda ise sessizce büyüyen bir ağıt vardı. Biliyordum ki; eğer durursam, ardımdaki felaket beni bir öncekini mumla aratacak bir karanlığa gömecekti. Korku, en sadık yol arkadaşımdı. Nihayet durup soluklandığımda, dehşet verici bir gerçekle yüzleştim: Kaçtığım yer, bilakis sığındığım yuvamdı. Durdum. Zihnimin labirentlerinde yankılanan o sorularla baş başa kaldım: İnsan, kalbinin atması gereken yerden neden kaçardı?

✨✨

"Ölüler artık isteselerde ağlayamazlar Kabalcı'nın Kızı... Cesetlerinin saçları çürürken , etleri larvalanırken , göz oyuntularına böcekler yuva yaparken ve beden toprağa karışıp erirken canları yanmıyor mudur dersin?" Yüzünde ki gülümsemede kalmaya devam ettim. Yaşadığı tüm o kanı , vahşeti , acı dolu çığlıkları , acımasızlıkları , kötü kokuları... Ve aşkı , tutkuyu , hülyaları... Her birini aynı anda taşıyordu onun gülümseyişi. Gülümsüyordu , her şeye rağmen. Sabrediyordu , o yine de günü kurtarmaya çalışıyordu. Fısıldadı. "Fikrimce canları yanıyor..." Ve yüzünde ki gülümseme bir anda kayboldu. Kan toplayan irislerine ve tuhaf , büyülü yüzüne tepeden bir şey damladı. Bir kan damlası... Sol gözünün altından çenesine , doğrudan akarken ben birşeyleri anlamaya başladım. Biz rol gereği değil , gerçekten de bize vaadedilen bu kaderin dilencisiydik. Biz Kader Dilencileri'ydik... Kimi kaderinden kaçar , kimi kaderine lanet okur ama "Kader Dilencileri"... Onlar savaşırlar. Bir banka düşünün... Kurulduğu günden itibaren cehennemden bir haber olan insanlığa cehennemi yaşatan , nice hayat bitirip nice hayatı da dirilten... Kendi kaderlerini beğenmeyip isyanda bulunan insanlar , bir gün onlara ; sadece bir adamın parası ile tüm ülkeye hükmedeceği gerçeği söylenseydi inanırlar mıydı buna? Kendikilerini beğenmeyip hâlâ başkalarından kader dinlenmeye devam ederler miydi? Bankalar... Bir banka ne kadar güvenilirdir?

20 yaşında olan Yağmur İdil üniversite kaydını iki yıl dondurarak, bir çizim kursuna başlar. Bir gün evden çok önemli bir dosyayı abisinin şirketine götürmek için yola çıkar fakat şirkete gittiğin de bir anda manken olarak orada işe başlamaya çalışır. Ve hayatı Bir anda değişir. Aynı zamanda Bu yolda iki erkek arasında da bir seçim yapmak zorundadır ya geçmişi ya da geleceği...Bir göz atın derim pişman olmayacaksınız❤️‍🩹 ( hikaye açıklamasına bakmayın içeride daha fazlası var😜)

Gökyüzünün İntiharı, Lunaris Aeterna adlı kadim diyarın mistik topraklarında geçen epik bir mitolojik-fantastik romandır. Bu diyar, Güneş (Solaris) ve Ay (Noctari) krallıklarının hüküm sürdüğü, gizemli kehanetlerin, güç mücadelelerinin ve derin sırların gölgesinde şekillenen bir dünyadır. Ana karakter Luxanna Seren'Lya, Solaris'in sakin bir kıyı köyünde doğup büyüyen genç, cesur ve kararlı bir kadındır. On sekiz yaşını doldurup güçlerini kazanamaması, hayatında beklenmedik bir dönüm noktası olur. Bu durum onu, köle olarak satılma tehlikesiyle karşı karşıya bırakır. Ancak kaderine boyun eğmeyen Luxanna, tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıkar; bu yolculukta hem kendi kimliğini hem de gizemli geçmişini keşfetmek zorundadır.