Ölüm, bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde ölen bir kıza başka bir hayatta yaşama şansı verilmiş. Eva Altun yaşadığı dünyada hayatını kaybettikten sonra bilmediği bambaşka bir dünyada gözlerini Ophelia olarak açmıştır. Eva, Ophelia olarak bu dünyaya ayak uydurabilecek mi? Yoksa bu diyarda da yitip gidecek mi? Ophelia ile beraber bu yolculuğa hazır mısınız?

İçerik uyarısı! 🔊🚫 Hikaye tamamen 18+ üzeri yetişkin okurlar içindir. Şiddet/küfür/tetikleyici cinsel içerikler/sansürsüz cinsel içerik/sansürsüz şiddet ve bazı okuyucuların hassas olabileceği konuları içermektedir. Hikaye konusu: Kulun Tanrıçasına aşık olduğu yaralı bir aşk hikayesi; Kadın; herkesin kaderini yazmıştı. Çünkü kaderin kalemi onun elindeydi. Adam; Tanrı'dan nefret etmişti. Çünkü kaderini yazan Tanrı'dan başkası değildi ⚜️ Yazmış olduğu kitapta gözlerini açan genç bir kadın! Kendi elleriyle yarattığı şeytani bir adamın ellerine düşmüştü. Valeria Herold herkesin sırrını biliyordu. Çünkü herkesin kaderini o yazmıştı. Peki cehennem gibi bir hayat sunduğu iki adam onun gerçek yüzünü, gerçek kimliğini öğrendiğinde neler olacaktı? En çokta aşık olduğu adamdan korkacaktı genç kadın. Çünkü yarattığı adamın bir iblisten farkı olmadığını çok genç anlayacaktı.

Kesa, yedi yaşından sonra hayatına silik bir hafıza ile başlamış biridir. Yirminci yaş gününden itibaren yaşadığı garip olaylar Kesa'ya çok şeye mâl olmuştur. "Kardeşim" dediği kişiyi kaybetmek gibi, zihnini ve kararlarını yönetememesi gibi, büyüyüp, yetiştiği dünyada gözlerini kapatıp, yeni bir dünyada açmak gibi. Kesa için artık herşey değişecektir. KESA Artık nerede olduğumun bilincine varmaya başlamıştım. Ben, ait olduğum yerdeydim. Ne olursa olsun haksız yere acı çektirilen halkım için mücadeleyi bırakmayacaktım. Tüm evren bana karşı olsa bile yılmayacaktım. Tek soru; Aklımdaki savaşta kazanacağımdan emin olduğum gibi kalbimdekini de kazanabilecek miydim? 🔥🔥🔥

🎶 Allie X-Downtown [~Çocukluğundan beri beraber olan iki arkadaşın, bir kaza sonucu en sevdikleri fantastik romanın içinde hayatta kalma mücadeleleri..] Bu düşlerinde gölgesi olmayanların kendi krallığını kurma hikayesi. *** ( Reenkarnasyon Serisi ) ~Kurgu ve kitap tamamen şahsıma aittir, çalınma yada taklit edilmesi durumunda işlem başlatılacaktır.

Yanılmıştım, gözlerinde şeytanın ışığını taşımıyordu. O; şeytanın ta kendisiydi. || * "Nesin sen Darren?" Dudaklarında oluşan kıvrım tehlike uyarısıydı. Onun bizden çok farklı olduğunu anladığımı biliyordu ama bu tehlikeli sulara gireceğimi düşünmüyordu. Korkudan titrerken kendini gösteren ani cesaretim onu eğlendirmişti. "Sence?" "Sen..." deyip durakladım. Heyecanımın beni durdurmasına izin vermeyecektim. Yutkundum ve beynimin içinde dönüp duran o soruyu sordum. "Sen iblis misin?" Ağzıyla, söylediğim şeyin yanlış olduğunu belirten bir ses çıkardı. "Ben..." dedi. Kolyemi sertçe çekip kopardıktan sonra devam etti. "Bir iblisin çok daha kötüsüyüm." Gözlerinden geçen karanlık parıltı, sözlerini bir yemin gibi mühürlemişti. "Öyleyse neden bize yardım ediyorsun?" "Çünkü gidebilecek başka yerim kalmadı. Buna mecburum. Eğer olmasaydım, acılar içinde kıvranarak ölmenizi büyük bir zevkle izlerdim." * 1. Kitap: Öleceksin Cadı 2. Kitap: Beyaz Kuzgun İki kitaba da buradan ulaşabilirsiniz.

Bir anda kendimi bilmediğim bir çağda, bilmediğim bir toprakta buldum. Gökyüzü bambaşkaydı, rüzgâr kurdun sesini fısıldıyordu. Beni şaman sandılar... Oysa ben sadece yanlış zamanda, yanlış yerde kalmış biriydim. Ama onu gördüm. Bir şifacı, bozkırın soğuk rüzgârında gözlerimdeki korkuyu okuyacak kadar derin bakan bir adam. Kalbim bu topraklarda kalmak isterken, aklım kendi dünyama dönmek için çırpınıyor. Kurdun çağrısına kulak verecek miyim, yoksa kaderime meydan mı okuyacağım? © 2025 İlayda Aydar. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltılamaz.

"Elini göster." Elimi arkamda yumruk yaptım. "Leo?" dedim yardım dilenen bir ses tonuyla. Fakat Leo bakışlarını kaçırdı. Bakışlarını kaçırdığı anda takılı kaldı. Gözleri liderin eline düştü. "Lider." dedi. "Yüzüğün?" Gözlerimi onun eline çevireceğim sırada elini arkasına götürdü. Başını bu seferde sağına doğru yatırdı. "Bana elini göstermeden buradan gidemezsin." Yutkundum. Her an ağlayacak noktadaydım. Çocuk gibi tepinerek ağlama isteğiyle doluydum! "Feride." Gözlerimi sımsıkı kapattım. "Elini göster." derken sesi kısıktı. Daha fazla direnmenin bir sonuca varmayacağının bilincinde olarak yavaşça elimi önüme doğru uzatıp, yumruğumu açtım. Çıt çıkmadı. Demek ki yüzüğü Leo gibi onlarda göremiyordu. Rahatlayarak bir nefes verip gözlerimi açtığım sırada, yüzük parmağıma bir elin değmesiyle irkilerek ona baktım. Sağ eliyle, sol elimin yüzük parmağına dokunuyordu. Lütfen göremiyor ol. Lütfen. Gözlerimi yüzüne çevirdim. Kaşları çatılmıştı. Bakışlarını yüzükten alıp, gözlerime çevirdi. Elimi çekmeye çalıştım. Bırakmadı. Arkasına sakladığı elini öne uzatıp bana doğru gösterdi. Parmağındaki sade, gümüş alyans parladı. Bir küfür savurdum. Elimi tekrar çekmeye çalıştım. Bir kere daha ve bir kere daha... Ne kadar çekiştirirsem, çekiştireyim elimi bırakmadı. Dolan gözlerimi Leo'ya çevirdim. Beni buradan götürmesi için ona yardım dileyen gözlerle, baktım. Fakat karşılık alamadım. 17.09.2023

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Milattan önce bir zamanda yaşayan izole ve yalnız bir cangıl/jungle adamı ile 2063 yılından bir modern kadının aşk öyküsüne hoş geldiniz 🫀 ✶✶✶ O bir mahkumdu. Önce hapishaneye girdi. Yaşamak için laboratuvara mahkum oldu. Sonra zamanda mahkum oldu, şimdi ise onun gözlerine mahkumdu... ✶✶✶ Tek çatı altında toplanmış Yeni Dünya Devleti'nde nüfusun yaklaşık %25'lik bir kısmını kaplayan suçlular adına tasarlanmış bir kanun o gece yürürlüğe girdi. Dünyaya artık bir fayda sağlamayacakları söylenen ama aslında sadece nüfus patlamasıyla beraber kontrol altına alınamayan insan nüfusunu azaltmak için mahkumlar ya "ölmeyi" ya da "bilime gönüllü olarak bedenlerini feda etmeyi" seçeceklerdi. İftirayla hapishaneye düşmüş genç kadın ise ölmemek için kobay olmayı kabul eder. Ama bilmediği şey, bir deneyin parçası olarak gönderileceği evrendir. Belki de her şey o kadar korkunç değildir... ----------- #paralelevren 1. #zamanyolculuğu 1. #kuantum 1. #multiverse 1. #jungle 1. #tarzan 1. #ilkinsan 1. #paraleldünya 2. #kobay 1. #mağara 1. #çokluevren 2. #bilim 8.

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.