Bir Bl novelin ekstrası oldum. Ben, sıradan, klasik bir bl novelin ekstra karakteriyim. Novelde göründüğüm tek yer, bir kaç kez ana karakterlerin yanlarından geçmiş olmam. Cidden başka hiçbir özelliğim yok. Ana karakter olabilirdim, kötü hatta top yemi bile olabilirdim. Fakat hiçbirisi değilim. Mutsuz muydum? Tabi ki değilim!

Bu roman dünyasına adım attığım günden beri tek hedefim vardı: yeğenimi - aynı zamanda bu hikâyenin merkezindeki genç çocuğu - orijinal romanda onu bekleyen karanlık sondan uzak tutacak şekilde yetiştirmek. Fakat... neden buraya adım attığımdan beri her şey olması gerekenden daha garip bir hâl aldı? Yeğenimin etrafında dönmesi gereken aşk ilgileri, sanki görünmez bir güç onları yönlendiriyormuş gibi, bir anda benim etrafımda belirmeye başladı. Ana karakter olan yeğenim ise bir gün bana dönüp yüzünde masum bir gülümsemeyle şöyle dedi: "Valen Amca, dünyadaki en iyi kişi sensin!" Ama asıl tuhaflık... onun gözlerindeydi. Orijinal hikâyede baş kötüye dönüşecek olan o çocuk, bana öyle bir bakıyordu ki, sanki kaderi benden başka kimsenin eline dokunmuyordu. "Beni koruyacağına söz vermiştin, değil mi amca? O hâlde neden şimdi geri çekiliyorsun?" Hayır, bu mümkün değil! Ben yalnızca kötü bir karaktere dönüşmesini engellemeye çalışan sıradan bir amcaydım. O hâlde... Bu roman dünyasında işler neden böylesine raydan çıkmış durumda?!

Her yıl yeni bir hayata, başka bir genç kızın bedeninde gözlerini açan Zahra bir intikam perisiydi. Yeni bir görev için başka bir yere gitmeyi bekliyorken, sabah uyandığında kendisini aynı odada buldu. Bunun bir rüya olabileceğini bile düşündü ama bu başına daha önce hiç gelmemişti. Sonra bir yaratık gördü. Mühürlendi. Mühür kendisine aykırı olan karanlığa aitti. Ve Zamanın Perisi aydınlığa aitti. ⌛ Zamanın Perisi adlı ilk kitaptır. Yetişkin içerik içerir.

Yaşamınız hiç size ait olmasaydı ne olurdu? Yaşamınızdaki her seçim, her nefes bir sayfadaki mürekkep olsaydı ve siz kaybetmeye mahkum olsaydınız ne olurdu? Eris'in düşmesi yazıldı. Yanmak. Herkesin nefret etmesi gereken kötü adam olmak. Ama şimdi her şeyi hatırlıyor. Ölüm. İkinci şans. Gerçek. Ve o artık bu oyuna katılmayı bıraktı. Dünya, kötü adamını geri istiyor. O olmadan her şey dağılıyor. Ama Eris çok yorgun. Hem de çok yorgun. Ve eğer tekrar ölmesi gerekiyorsa, bu sefer sonu kendisi seçecek.

Kuzeninin ısrarıyla meşhur tenebris şatosunu gezmeye giden bir kız ve yıllardır onu bekleyen imparator.

Ağır şizofreni hastası bir ajan, gözlerin açtığında kendini Orta Çağda bir balo salonunda bulur.

Derin, üniversiteye giden abisinin evine bir süre kalmak için gider fakat abisinin ev arkadaşlarıyla birlikte yaşadığından habersizdir. 6 erkekle aynı evde kalacak olan Derin'i neler bekliyordur? Düzenlenecektir

Hiç vakit kaybetmeden er*kekliğini kadınlığıma sürtündü. İkimiz de kısık sesle inledik, sanki bu an aramızda sonsuza kadar hatırlansın diye birbirimizin gözlerinin içine baktık. Ama dedim ya, sanki. Bir yanılmadan ibaretti hislerim. "Bak!" dedi kısık sesle. "Baksana nasıl su*lanmış." 
 Artık bu argo kelimelerin bir arlığı kalmadı, anlamlarını yitirmişler sadece aldığım zevki kamçılıyorlardı. Ka*dınlığıma sürtünürken, "Beni ıs*laklığınla ıs*landırıyorsun," diye fısıldadı, er*kekliğinin ucu karanlıkta parlıyordu. Sabırsızlığımı belli eder gibi kısık sesle inlediğimde, üç defa sürtünerek başını iç*ime kaydırdı. Geçen sefere nazaran aldığım tek duygu ağır bir zevkti. Belim yukarı doğru hareket etmişken elimle çığlık atmak üzere olan dudaklarımı kapattım. "Bu defa seni alıştırarak yaptım." dedi nefes nefese. Hissetmediğim acıyı açıklıyor. "Bayılma, sakın. Duracak kadar sabırlı değilim." Başımı onayladıktan sonra, çekinerek karanlık gözlerine baktım, "C-canım yakmadan yapar mısın?" Dedim, titrediğimi o an fark ettim. Karanlık gözleri yüzümde dolaştı, gözlerinin izi dolaştığı her yere bir öpücük gibi dokundu. Ensemden kocaman avucuyla tutup kaldırdığında dudakları dudaklarıma mühürledi, o ilk gece gibi. Yapmayacağım demedi fakat öpücüğümle içime akıtı.

Reina Suzuki, aşırı çalışan bir ofis çalışanıydı; ta ki ölüp Elarion İmparatorluğu'nun kötü şöhretli prensesi Lavinia Devereux olarak yeniden uyanana kadar. Hikayenin nasıl biteceğini biliyor: zehir içip ölecek. Acısız, kolay bir ölüm. Öyleyse neden kaderi değiştirmeye çalışsın ki? Kötülük, intikam, kefaret-çok fazla iş gibi geliyor. Hiçbir şey yapmamaya ve hikayenin kendi seyrinde ilerlemesine izin vermeye karar verdi. Ancak korkunç babası İmparator Cassius Devereux, yapması gerektiği gibi onu görmezden gelmiyor. Onu izliyor, sorguluyor ve en kötüsü de, gerçekten umursuyormuş gibi davranmaya başlıyor. Lavinia sadece sakin bir kötü kadın emekliliği istiyordu... peki neden her şey sürekli değişiyor?

Bu iyilerin başarı hikayesi değil kötülerin yaşamaya çalışma hikayesi. (Novel ve Reenkarnasyon Serisi) -Kitap ve kurgu şahsıma aittir çalınması ve ya taklit edilmesi durumlarında adli işlem başlatılacaktır.