geçmişten gelen tozkoparan iskender zaman bozanları kim savaşırken gelecekten gelen mete şimdi d gölgenin yapacaklarını anlatır peki gölge TOZKOPARAN İSKENDER İN ZAAFİNDAN YARARLANIRSA...

Benim korumam gereken dostlarım ve sevdiklerim var zaman bozan bir şey yapacak diye korkar Ken şimdiyse gölge, zaman bozan pençe çıkması hepimizi şaşırtmıştı zaman bozan yani Cenk'le birbirimize ok atacaken geleceğin çocuğu Mete aramıza girdi durdu ve bütün herşey ondan sonra başladı.Pençe ve Mavi Ay artık birleşip Tozkoparan'lar olduk...

İskender ve Asyanın aşkı

Her bitiş, aslında bazı şeylerin başlangıcıdır.

Birgün gelir, seni de sınar hayat. Alıp gider elinden, son kalan umudunu. Gölgeler hapseder, ruhunu yalnızlığa... Unutursun herşeyi, kim olduğunu.

İlk kurgum. 𝑬𝒇𝒆 𝒗𝒆 𝒏𝒂𝒛 '𝒂 𝒊𝒕𝒉𝒂𝒇𝒆𝒏❣♪♬

"sevmeyi bilmeyen bir kız,çok güzel seven bir adam..." aşk neydi? Sevilmek? Sevmek? peki ya aşık olmak...? neydi bunlar...? 3 harf olan bir kelime insanın üzerinde ne kadar etkili olabilirdi ki? hemde bu kadar can yakarken..? o hiç sevilmedi aşk neydi bilmezdi? hiç sevgilisi olmamıştı,hiç bir erkeğe sarılmamıştı,bunlar bu duygular ondan çok uzaktı... 22 yaşında güzel bir kızdı naz... hukuk öğrencisiydi... ailesi 5 yaşındayken onu o lanet yurda bırakmışlardı... 18 yaşına geldiğinde arkadaşı ülkü ile bir eve çıkmışlardı... Geçinmeleri için para gerekiyordu...bu yüzden hem burslu bir şekilde okuyor hemde çalışıyordu ama iş yeri sahibi tuananın sakarlıklarından dolayı onu işten kovmuştu şimdi ise iş arıyordu genç kız... 23 yaşında yakışıklı bir adamdı efe... mimarlık okuyordu... Babası vefat etmiş annesiyle kalıyordu... çapkındı şuana kadar rahat 30 sevgilisi olmuştu... ama hepsiyle bir nedenden dolayı ayrılmıştı şuan mı?evet şuanda bir sevgilisi var Zeynep,Zeynep doğan gün... ikiside birbirinden inatçıydı... peki bu maceranın kazananı aşk mı olucaktı? yoksa nefret mi? ...

"Nolursa olsun... Hep arkandaki gölge olacağım ben senin. Git de desen kal da desen ben hep olacağım. Kimse üzemeyecek seni Nazlı Naz'ım." Gülümseyerek yine onu düşünmeye başlamıştım. Kendi hayatımı düşünmek gibi bir seçeneğim daha yoktu çünkü benim hayatım da o'ydu. Ve ben yalnızca onu düşünmekle yetiniyordum. Bu sonsuza dek de böyle sürecekti.

18 yaşında üniversite sınavına hazırlanan genç bir kız ve 22 yaşında matematik öğretmeni genç bir adam... "Hocam..." "Ke şunu sana aşığım diyorum neyini anlamıyorsun...?!" "B-bu doğru değil..." "Doğrusu falan umrumda değil...anlasana be kadın..." "BENDE SANA AŞIĞIM..." "n-ne..." Sadece bir hoşlantı... diyip geliştirdiğimiz bir aşk hikayesi... "O son bakışın bana son Gülüşün hiç aklımdan çıkmıyor... başkasında bulurmuyum derken hersey biranda darma dağı oluyor... Denedim...denedim...sensizliği denedim...Ama olmuyor sormadın nasılım nerelerdeyim...? Hiç iyi değilim...hiç iyi değilim...gittin gideli inan,denedim gizlemeyi...hiç iyi değilim..." ... Bir insan hocasına aşık olabilirmiydi...? olurdu yani ben oldum... Başta karşılıksızdı oysaki öyle olmaya devam mı etmeliydi... Uzaktan sevmek daha mı iyiydi onların hikayesinde... Öyleydi...

Sizin hiç aksiyonlu hayatınız oldumu aksiyonlu hikayemi okumak için birinci bölüm ile başlaya bilirsiniz