"Zehirli cennetin, kirli meleği Mehir'im ben...Bana leke derler her düşüşümde daha da derinleşen yaralarım, geçmişimin ve bağımlılığımın acı birer hatırası. Her iz, içimde kaybolmuş bir parçamın yankısı" Mehir'in kendi ışığını bulmak için çıktığı bu yolda ona yoldaş olmak ister misiniz? Karanlıkta kaybolan herkese ithafen.. Eminim bu konulu kitapları görmüşsünüzdür, ancak bir de Mehir'e şans vermek ister misiniz? Eğer "Abiler" veya "Gerçek ailem" kitapları arıyorsanız, işte doğru adres. *REKLAM YASAKTIR!* (Reklam yasak diyom amk reklam yapmayın kitabımda)

~Kendine yeni bir hayat kurmak için annesi ve abisiyle birlikte bir mahalleye taşınan Ahu.~ ~Mahallenin sayılan ve sevilen delikanlısı olan Kuzey.~ Hikayeme bir şans verirseniz sevinirim<3💚 Bazı bölümler "+18" olacaktır! #3 arkadaşlık '14.06.2024' #2 kanka '24.06.2024' #2 Eğlence '09.07.2024' #1 arkadaş '10.08.2024' #Gençkurgu '11.01.2026' Tamamlanma Tarihi '19.06.2024'

❝ Alageyik, Alaca geyik...avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞ İlk yayınlanma tarihi; 10.03.2023 Yeniden yazılma tarihi; 15. 10.2025 Zehir'e bulanmak adında Wattpad de ilk kurgudur alınamaz ya da kopyalanamaz.

Kör Pusula, kaybolmuş kalplerin sevgiyle bulduğu yolu anlatan, derin ve dokunaklı bir yolculuğun hikayesidir. Bir pusula kaybolduğunda, sadece yönü mü şaşar? Yoksa insanın içindeki kaybolmuş hisler mi onu yönsüz bırakır?

​"Bir yanda hayalleri Paris sokaklarında yankılanan bir genç kız, diğer yanda vatan bildiği toprakların töresine kurban edilen bir dev." ​Hazan Soydan için hayat, kaleminden dökülen tasarımlar ve özgürce yaşayacağı bir gelecekten ibaretti. Ancak abisinin işlediği günahın bedeli, onun narin omuzlarına yüklendi. Mezarı olacak bir düğünle, düşmanı olan adamın kollarına itildi. ​Boran Şahsuvar... Diyarbakır'ın surları kadar sert, bakışları kadar karanlık bir adam. Şehir onun adıyla titrerken, o kendi kalbine gömdüğü merhametin intikamını Hazan'dan almaya yeminliydi. Onu sevmek bir ihanet, ona boyun eğmek ise ölümdü. ​"Sen benim için sadece bir bedelsin," demişti Boran, sesindeki buzu Hazan'ın tenine değdirerek. "Ruhun benim, bedenin benim, nefesin benim hükmümde." ​Hazan ise sadece fısıldadı: "Beni bu konağa hapsedebilirsin Boran Şahsuvar, ama hayallerimi asla zincire vuramazsın." ​İki aşiretin kan davası, bir gecede sessiz bir yeminle mühürlendi. Şimdi Diyarbakır sokaklarında ne aşk ne de töre konuşulacak; sadece bu amansız savaşın küllerinden doğan tutku yankılanacak. ​"Kanla yazılan bu hikâyede, mürekkep aşka dönüşecek mi?" ​Her gün yeni bölümlerle sizlerle!

Ben Alinda asel ÖZTÜRK nam-ı diğer Anka. Küllerinden yeniden doğan Anka, intikam uğruna yaşayan vatanı için canını bile vermeye hazır bir türk askeriyim. Daha nice canını vermiş ve vermeye hazır her bir kahramandan sadece biriyim. Yıllarca ailemden şiddet görmüş daha sonra yetimhanede verilmiş orada türlü türlü işkencelere maruz kalmışsam. Peki ailemin üvey ailem olduğumu öğrenirsem. Çektiğim onca acı boşunamıydı. Gerçek aileme alışabilecek miyim.

Bir rengin sadece o renkte mi tonları olurdu? Kırmızının sadece kırmızı tonu, yeşilin sadece yeşil tonu mu olurdu? Hayır, bu böyle olmamalıydı. Onun bordo beresi, mavi gözlerime yansıyınca, gözlerim "Mavinin Bordo Tonu" olurdu. Evet, bizim hikayemizin adı buydu: Mavinin Bordo Tonu... ⋇⋆✦⋆⋇　 Al yanakları, koyu kırmızı dudakları, bordo beresi, mavi gözleri. Bana savunduğum tek şeyi çağrıştıran her şeyim. Vatanımı sever gibi, vatan gibi sevdiğim kadın. Mavi gözleri bile bayrağın kıpkırmızı renginde bakarken, içten miydi onlara mavi demek? Bordo olmalıydı, Mavinin bordo tonu... ⋇⋆✦⋆⋇ Aksiyon dolu bir aile hikayesi ama ailemiz sadece evdekilerden oluşmuyor, yeşil üniformasıyla etrafta gezinen kocaman bir aile.　 Hem gerçek aile kurgusu, hem de asker kurgusu okumak istiyorsanız buyurun. Kapak tasarımı @_saircanavar tarafından yapılmıştır. Kitapta geçen kişiler ve yerler tamamen hayal ürünüdür. Küfür ve tetikleyici unsur içermektedir bunun bilinciyle okuyunuz. İyi okumalar :D

"Alçin..." İsmimi nerden biliyordu bu kız? "İkizim, sen mi geldin? Göremiyorum, görmem gerekmez mi? Beni yanına almaya geldiğinde bile bana gözükmeyecek misin?" Bu kız neyden bahsediyor? "Annemde yanında mı? Bazen göremiyorum, sizin öldüğünüz günden beri oluyor. Beni bu adamlardan korumak için beni almaya mı geldin?" Bir kaç saniye gözlerim onda oyalandı. Ala'nın sesi bizi kendimize getirdi. "Alin hanım, biz Türk askeriyiz. Bir yaranız var mı? Gözlerinize mi zarar verdiler?" Ala'nın sorularını eş geçti kız. "Alçin burada değil mi? Ölmedim mi? Nasıl olabilir ki, kokusunu aldığıma eminim!" ...