Siz: Bir de dünya saplar günün 13 Şubat kutlu olsun Siz: Umarım seneye bir kaç saat sonra olan 14 Şubatı da kutlarız Şansımagöre: Kimsin? Siz: Belan cnm *** Yetişkin içerik, argo, küfür ve kaos içerir. Mafya ve moda tasarımcısının aşkını anlatan bir kurgudur iyi okumalarr (Eleştiri yapacaksanız saygıdan çıkmayın eleştiriye açığım ama saygılı olacaksınız)

Aşk hem uzak hem yakın olabilir miydi?

~TAMAMLANDI~ 0545* Sizi "MAFYA" adlı gruba ekledi Bazı bölümler düzenlenmiştir. #Romantizm kategorisinde 1.Sıra✨ #3Ay kategorisinde 1.Sıra✨ #Siyah kategorisinde 1.Sıra✨ #Esir kategorisinde 1.Sıra✨ #Gençkurgu kategorisinde 1.Sıra✨ #Tutsak kategorisinde 1.Sıra✨ #Spiritüel kategorisinde 1.Sıra✨ #Macera kategorisinde 1.Sıra✨ #Gerilim kategorisinde 1.Sıra✨ #Rastgele kategorisinde 1.Sıra✨ #Aksiyon kategorisinde 1.Sıra✨ #Heyecan kategorisinde 1.Sıra✨ #Mafya kategorisinde 1.sıra✨

"Aral Efken!" Ve bedenim saniyeler içerisinde göğsüne yapıştığında su kapanmıştı. İkimizde nefes nefese kaldığımızda ona bakmak için başımı yukarıya kaldırmış ve çenemi göğsüne yaslamıştım başını eğdiği için burnum çenesine sürttü. Gözleri tüm yüzümü ezberlemek ister gibi tavaf ediyordu. Aralık dudaklarıma kayan gözleri kalın dudaklarının aralanmasına neden oldu. Göğsüne koyduğum elimin altında atan bir kalp vardı. Ritmi benimle aynıydı. Şaşkındım. O ise beni daha çok şaşırtacak bir şey yaptı aralık dudaklarından verdiği nefes dudaklarım çarparken başını daha fazla eğerek topuzum sayesinde açıkta kalan boynuma dudaklarını bastırdı. Kalın ve yumuşak dudakları boynuma temas etmesi ile vücudum reaksiyon gösterdi. Bedenim hafifçe gerilirken gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Elimin altında olan kalbi daha da hızlandı. "Git ve üzerini değiş kıvırcık,yoksa nefessizlikten öleceksin" Efsûn&Aral Efken 09.08.23 - 17.12.23 #1 Bakıcı #1 Arzu #1 Kıskançlık #1 komutan #1 tim #1 bordo BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR!!

"Ne yani bana tam tamına elli bin Türk parası ve elli bin dolar mı vereceksin?" Şaşkındım. "Evet dedim!" Kollarımı göğsümde bağladım. "Karşılığında ne istiyorsun peki?" İlla bir şey istyecekti. "Çocuğumu doğuracaksın!" Dedi. Şaşkınca gözlerim büyüdü. Ah, işte bunu beklemiyordum... ••• *TAMAMEN Bana Aittir!* *Tüm Hakları Saklıdır ©* |Başlama Tarihi: 14.10.2020| •Ön Yargılıysanız hemen bu kitabı unutmanız önemle rica olunur!

Safir Mila Safkan, şu an olduğu yaşından çok daha ufakken, hayatının taşlarını yerinden oynatan bir olay yaşar ve kendini ansızın, yetimhanenin soğuk duvarları arasında kimsesiz bulur. Sahip olduğu şeyler, her ne yaşarsa yaşasın iyi kalan kalbi ve tutkuyla bağlı olduğu dansıdır. Kalbi yalnızca bir tek şey için, bale için çarpar. Ta ki ikincisini bulana kadar. Hazer Han'ı. Dans seçmelerine gittiğinde, kendisini seçen bu adamın gözetimi altında dans etmeye, müzikali kazanma hedefiyle bir kelebek gibi kanat çırpmaya başlar. Fakat, sahip olmayı istediği tüm bu başarıların yanında, ona başka bir hediye kılınmıştı. Aşk. Kendi kalbi kadar hassas, nazik bir kalp, Mila'ya yaklaştığında, bu zamana kadar koruduğu tüm savunmaları yavaşça yerle bir olur ve aşk, arzuyla, bedeninde dans eder. •yetişkin içerikli sahneler mevcuttur•

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.