arda biraz şımarık bir çocuktu, efe kadar olmasa da.

çocukluk arkadaşı olan chaeyoung ve jungkook, lisenin son senesinde birlikte üniversiteye başlamanın hayalini kurarken yalnızca iki arkadaş olmak istemediklerini fark eder. #1 rosékook [ 02.06.21.] #1 chaeyoung [ 10.08.21]

"Paranı, tüm gücünü, ve şöhretini. Beni uğruna bıraktığın her şeyi almak istiyorum." texting + düzyazı.

Bir barda dünyanın en tehlikeli mafyası ile telefonlarınız karışırsa ne olur? #Romantizm 1. #Mafya 1. #Genel kurgu 1. #Genç kız edebiyatı 1. #Aşk 1. #Texting 3. #Mizah 6.

Siz: 88-67-114 Siz: Buyur Sevgi teyze Siz: Öve öve bitiremediğin vücut ölçülerim. Siz: Umarım elbise cumartesi gününe kadar yetişir Yoksa yeni bir elbise bulana kadar kendimi parçalarım. Siz: Elbise olduktan sonra bana yazman yeterli, Adresi atayım. 0541*: İyi numaraydı, Az kalsın ikna oluyordum. 0541*: Ama ben böyle numaraları yemem. 0541*: Bir daha beni bu ölçü saçmalıklarıyla rahatsız ederseniz, Engelleyeceğim Haberiniz Olsun.

Arkadaşınız yerine okulun sahibine mesaj attığınızı bir düşünün...

no strings attached, just price tags.

TAMAMLANDI. +18 Doruk: Cidden bunu yaptın mı? Hande: Ne yapmışım? Doruk: Okuldakilere sevgilim olduğunu söylemişsin. Hande: Sen dedin ya, seni rahatsız ederlerse adımı söyle diye. Bende öyle yaptım işte. Hande: Sevgili konusunu da anlamadım, saçmalamışlar. Hande: Çünkü sen benim için, sadece abimin arkadaşısın Doruk Abi. Doruk: Abi? Doruk: Sevişirken öyle demiyordun ama. Doruk: İçine girip çıkarken, sadece ismimi fısıldadın. Doruk: Hatırladın mı? ____ Dili dilimi talan ederken kucağında kalkıp iniyordum. Doruk inleyip kalçamı sıkınca, dilini ısırdım. Ağzının içinde ki dilimi diliyle yakalayıp emerken içimde hissettiğim sıcaklıkla boşaldığını anladım. Dudaklarıma büyük bir öpücük kondurup uzaklaştı. Kahve gözleri yüzümün her yerinde dolaştı. Dudaklarını burnuma getirip öperken. "Sen nesin böyle?" diye fısıldadı dudaklarımın üzerine... 🕸️🕸️ Başlama Tarihi: 080721 Tüm hakları saklıdır.

İDOL HOUSE FANFİC Ben sadece abimi görmek için birkaç günlüğüne gelmiştim. Kameraların, sahnelerin, ışıkların dünyasına ait değildim. Ben sınav stresinden geceleri uyuyamayan, hayvanları insanlardan biraz daha fazla seven sıradan bir kızdım. O evde herkes yıldız olmak istiyordu. Ben ise ilk defa birinin yanında kendim olabilmeyi öğrendim. Öğrendiğim bir diğer şey ise şuydu; Bazı hikâyeler sahnede başlamazdı... Kameralar kapandıktan sonra başlardı.