"Sıradaki kurbanın kim" dediğimde cevap vermeden bir süre öylece baktı ardından gözleri kırmızının en koyu tonuna büründü... Kurgu bütünüyle hayal ürünüdür

Eğer başarabilirsem yaşamak istiyorum Yaşamam gerektiği gibi değil ama, yaşamak istediğim gibi. ~ Gözlerimden durmaksızın yaşlar akmaya devam ediyordu "yine aynı şeyi yapıyorsun yine benim duygularımla oynuyorsun sen" diye haykırdım. Artık konuşmayacak kadar boğazım ağrıyordu sesim çok tiz çıkıyordu "Ama şunu bilmeni isterim ki annenin ölümünden ben sorumlu değilim. Evet, evlatlık edindiğim ailemi öldürdüm ama senin anneni ben öldürmedim sana yemin ederim ki bunu ben yapmadım" artık gözlerimden dolayı onu net göremiyordum ... "Rüya beni dinle"dediğinde ona doğru döndüm "Bana Rüya deme İskender bana rüya deme" adım bile bana ait değilken neyin savaşını veriyordum ki? Artık nerede olmam gerektiğini bilmiyordum. Nereye ait olduğumu da. "Ama sana yemin ederim ki bunu yanına bırakmayacağım İskender. İki cihan bir araya gelir sen ve ben asla. Son günlerinin tadını çıkar çünkü bundan sonra sana asla merhamet etmeyeceğim. Ölmek isteyeceksin ama seni öldürmeyeceğim ama yaşamayacaksın da" deyip Kartal 'a doğru yürüdüm. Daha ne olduğunu bile anlamadan bir silah patladı