Öldüğünde, mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık. Biz; İsimsizlerdik. Kapak: elirixgraphic / @azraaxsea 🔗🇹🇷 *İsimsiz Künyem adında ve kurgusunda yazılan tek kitaptır.* Askeri kurgudur.

[ TAMAMLANDI ] #ÂSKERİ KURGU Sarmaşık, savaşın ortasında filizlenen ama kökü acıya uzanan bir hikâye. Kurşunların susturamadığı sırlar, emirlere sığmayan duygular ve kaçtıkça daha da saran bir bağ... Bazı aşklar kurtarmaz. Bazıları sarmaşık gibi boğar. 💋 "Sikimişim her şeyi!" diye haykırdı yüzüme doğru. "Az önce o siktimin herifi aklımı kurcalarken bile kabul etmediğim şeyleri... sen giderken, seni kaybetme korkusu bana hatırlattı!" Sesi titriyordu ama geri adım atmıyordu. Yüzü yüzüme o kadar yakındı ki, burunlarımız neredeyse birbirine değiyordu. "Anlıyor musun?" "Seni seviyorum ulan! Deli gibi aşığım!" Beni hafifçe sarsarken gözleri gözlerime kilitlenmişti. "O bir çift bal rengi gözünü gördüğüm an anladım sana tutulduğumu!" diye devam etti. Nutkum tutulmuş bir halde ona bakakaldım. "Yaz kafana bunu, Hare Yaman..." dedi, sesi bir an daha da sertleşerek. "O soyadın Yıldırım olmadan vazgeçmem senden. Ölüm gelse, ecel gelse... yine de alamaz seni benden." 💋 Başlama tarihi; 30.01.2026 Bitiş tarihi; 12.05.2026

Bir mektup, iki hayatı kül etmeye yeter miydi? Umay, babasının şerefiyle büyümüş bir asker kızıydı. Tek hatası, kalbinin kapılarını yanlış bir anahtarla açmaya çalışan bir arkadaşına güvenmekti. Timur ise okyanus gözlerinin ardında katı bir disiplin saklayan, hataya yer bırakmayan bir bordo bereli. Kendi yazmadığı cümlelerin infazına giden bir genç kız ve adaleti disiplinde ararken adaletsizliğin pençesine düşen bir adam... Ankara'ya uzanan bu yolculukta Umay sadece şehri değil, içindeki o kırılgan kızı da terk ediyordu. Timur içinse asıl savaş şimdi başlıyordu: Yıktığı bir onuru yeniden ayağa kaldırmak.

Beklemediği anda kasıklarına tam isabetle çarpan dizim ile acı dolu bir nida döküldü dudaklarından. Nefesinin kesilmesini fırsat bilip onu çevirip tam üstüne oturdum. Bir elim boğazını sararken dağılmış saçlarımla üstten baktım. "Sana gardını ne olursa olsun düşürmemeni söylemiştim, Yüzbaşı..." "Tüm geleceğimi baltaladın!" dedi can çekişir bir tonda. "Üzgünüm, kaşındın..." Sırıtışımı gizleyemiyordum. Yerim de rahat olsa gerek hiç kalkasım gelmiyordu sanırım hâlâ oturduğuma göre... "Ulan... Tüm neslimin amına koydun... Hâlâ kaşındın diyorsun!" Kahkahamı bastıramadım. Bu kadar çaresizken gerçekten çok güzel görünüyordu. "Böyle işin ızdırabını..." Neyse ki kalkmak aklıma geldi. O ise hâlâ yerdeydi. Ben kalkmak için hareket edecekken beni kolumdan yakalamasıyla neye uğradığımı şaşırdım. Tutup tek hamlede üstüne çekti. Şimdi yüzlerimizin arasında milimetre vardı. "Senin yüzünden hiçbir hemcinsin tarafından kabul edilmezsem, ömür boyu kâbusun olurum, Kara!" dedi sıkılı dişlerinin arasından. "Ne yapabilirsin ki? Hakkımla dövüştüm ve kazandım." Aramızdaki mesafeye rağmen mantıklı cümleler kurabildiğime inanamıyordum. "Eğer öyle bir şey olursa az önce bineceğin dalı kestin demektir, Kara!" +18 Uyarısı: Kitapta cinsel içerik, ağır argo ve küfür bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okumanız önerilir. 03.09.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak'a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır.Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır

Asker kızımız Ve Gerçek aile kurgusu Yıllar sonra ailesini bulan bi kız Kızımız başarılı bi asker geçmişte acı çekmiş bi asker Diğer tarafta üvey kardeşi yüzünden acı çeken abiler acaba yeni gelecek kıza nasıl davranalım ya kızımıza alışamadıysa, aile üyeleri sonra nolacak. Hem askerimiz evli peki evlilik hangi yönde ilerliyecek iyimi yoksa kötümü peki ya evliliği birşey olursa Nolur Ana karakterimiz neler yaşayacak peki hepsinden önce ailesi ona Alışabilecekmi. Ya eşi. Eşi nolacak Bazen gördünüz şeylerde inmamalıyız. Bence herşeyden önce yazdım kitaba bir şans verin belki sizlere güzel hayaller kurduracak, belki'de aradınız kitap budur Bu kitabı okumadan hiç bişey bilmeseniz Kitabıma şans vermenizi bekliyorum Tamamlandı.

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -

BU BİR ASKER KURGUSUDUR. "Sen nasıl özel kuvvetsin ya? Mayına bastım diyorum. Kasaturayla falan imha etsene yüzbaşı!" Bir yandan da hönkürerek ağlıyordum. "Kal böyle de aklın başına gelsin. Belki akıllanırsın ağlayan bela." Ağlarken küfrettim."Senin gelmişini geçmişini..." Beni durdurup sırıttı. "Sana yardım edecek yegâne kişi benken küfür mü edeceksin?" Telaşla bağırdım. "KÜFÜR YOK! VALLAHİ BİLLAHİ TİLLAHİ YOK!" "Tamam sus artık kızım ya! Yardım edeceğim." Bu sefer de sevinçten ağladım. "Şimdi ne yapacağız komutan. Sen benim yerime bassana şuna ben yoruldum." Yere bakmadan parmağımla işaret etmiştim mayını. Hayretler içerisinde bana baktı. "Yok yok ben gidiyorum. Dünya için bu iyiliği yapmam gerekiyor." "Ölüme mi terkedeceksin beni?" "Tek seferde anlamana sevindim." Arkasını dönüp gidecekken durup hala zırlayan bana baktı. "Neyse sana ufak bir kıyak yapayım. Sakın ayağını oynatma. Yoksa uf olursun. Hadi rastgele." Yürümeye başlamasıyla ağlayarak tek bir cümle çıktı dudaklarımdan. "ANNEMİ İSTİYORUM BEN!" *. *. *. Yüzbaşı Cihangir Demiralp. Pilot Teğmen Devrim Işık Uluöz.

Ben İpar Gök, İpar yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen bir çiçekti. İsmimi babam koymuştu, annemle karşılaştıkları ilk gün ona İpar hatun efsanesini anlatmıştı dediğine göre. 'Bir kızım olursa ismini İpar koyacağım' dermiş hep. Her çocuğun hayalinde büyüyünce doktor olmak, öğretmen olmak olurdu. Ama benimki belliydi, ben Asker olmak istiyordum. Geçici bir heves değildi, 'ne olmak istiyorsun?' diye soranlara cevabım netti. Ben bir f16 pilotu olmak istiyordum, sonsuza kadar gökyüzünde olup vatanım için yeri gelince savaşmak, yeri gelince canımı vermek istiyordum. Hayallerim sadece bir hayal olarak kalmamıştı, başarmıştım. Ben bir f16 pilotu olmuştum, ama bu yolda bazı duygularıma yenik düşmüştüm. Aşık olmuştum, aşık olmak kötü bişey değildi. Ama karşılıksız aşk olunca 'keşke aşık olmasaydım' diyordu insan... _____ "Beni hatırladınız mı komutanım?" "Hatırladım." Hiç unutmadı ki hatırlasın... Bu İpar ve Asrının hikayesi. (TAMAMLANDI) ___________ Başlangıç tarihi: 24.08.2023 Tamamlama tarihi: 09.02.2025