Son dəfə baxdı uğrunda canını belə fəda edə biləcəyi gözlərə....

Bazen adalet, sevdiğin herkesi kaybetmenin bedelidir. Ve bazen en ağır imza, bir insanın kalbine nefretle atılan Siyah İmza'dır." "Hikayemin kopyasının çıkarılması başka platformlerde paylaşılması yasaktır! Böyle durum aşikâr olduğu gibi yasal süreç başlatılacaktır.."

" Hər birimiz içimizdə olan şeytan ilə mübarizə apararıq. Kimimiz qalib gələrkən kimimiz o şeytanın köləsi olarıq. Bəs sən ? Şeytanın köləsimi olacaqsan ? Yoxsa, Şeytanın özümü ?" Kitabın düzənləməsi tamamilə bitmiştir. Bölümlərin tarixi yeni görünsə belə artıq uzun zamandırki yazılır və yazılmağa davam edir. Qaranlıq dünyanın sirli səhifələrini oxumağa hazırsınızmı ? Aster qatilinin işlədiyi cinayətlərə şahid olub Ölümün kimliyini tapmaq sizin üzərinizə düşür.

Ürəyimdə o qədər nifrət var idi ki, evlərini başlarına yıxacaqdım. Nəinki evlərini, hətta qurduqları hər tikilini, yaratdıqları hər möhtəşəmliyi bir-bir yandıracaqdım. Səbəb olduqları hər bir iyrəncliyin, çarəsizliyin hesabını verəcəkdilər. Yaratdıqları yeni dünyanı başlarına yıxacaqdım, özüm onlarla birlikdə yansam da yanmasam da. Çünki mən Fəridə Əzizova idim və anamın yarımçıq qoyduğu işi bitirməli idim.

Sevdiyi adam tərəfindən xəyanətə uğrayan bir qadın və karyerasının başlarında müvəffəqiyyətsizliklə qarşılaşıb, özünü günahlandıran bir adam düşünün. Hər ikisidə insanlara olan inanclarını itiriblər. Kilometrlərlə uzaqdan gələn bu qadınla qarşı qonşusunun yaşayacağı hekayə necə başlayıb, necə davam edəcək görəsən...

"Lütfen... Hayır," dedim adımlarım geri geri giderken. Buradan uzaklaşmalıydım. Silahtan, bağlı adamdan, karşımdaki gözü dönmüş adamdan... Hepsinden kurtulmam lazımdı. Başıma ağrı saplanmıştı ve başım dönüyordu. "Lütfen. Gitmek istiyorum." "Pekala. Demek sen yapamıyorsun ama biri yapmak zorunda," dedi mavi gözlerini üstümden çekip, bağlı adama yönlendirirken. "O zaman ben yaparım." Ne yapmaya çalıştığını anladığımda ise her şey için çok geçti. Silahı tutan kolu havalandı, durmasını söylememe fırsat vermeden parmağı tetiğe ulaştı ve ucunda susturucu olan silah patladı. Korkuyla açılan gözlerimden gözyaşı döküldüğünde ise hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. "Bunun suçlusu sensin, Doğanay." Ruhuma damlatılan karanlık büyüdü ve altında kaldı.