İntikam yemini... Yeni bir Haşmet ve Emine hikayesi ile karşınızdayım. İntikam yemini eden adam mı? Yoksa yıllardır intikam için plan kurmuş Adam mı? İntikamı için mesleğinden vazgeçen bir adam sizce neler yapabilir? Hiç Bir şeyden habersiz bir kadın... Yada haberdar mı?

Nereden bilebilirdim ki dün gece yatağında olduğum adamın bugün patronum olarak karşıma çıkacağını? +18 sahneler olacaktır rahatsız olanlar okumasın lütfen.

Başka bir olasılık bazı çiftlerin hikayesi değişerek devam edecek 3. Sezon itibariden yazmaya devam edecegim Hunmaz = Hünkar ve yılmaz Müjfik = Müjgan fikret Umdem : ümit ve Demir ZülHap = Züleyha Vahap Hikayesi şekilde devam etmeyi düşünüyorum

Başımıza gelenler kötüyse, daha kötüsünü hak ettik. Bu an Tanrı'nın bana hediyesiydi. Eğik başını bana çevirsin diye iyice yaklaştım. Hemen bana baktı. Gözlerinin içine bakarak kısık sesle konuştum. "Senin öldüğün bir dünyada yaşayamam, senin yaşadığın bir dünyada her gün ölürüm... Öyleyse ikimizde ölürüz sevgilim, olmaz mı?" Ölürüz diyemedi, yaşarız da diyemedi zira o imkansızdı. Öfkeden boynunda atan damarı gördüm. Sorumun ağzımın içinde kaybolacağı bir hızla dudaklarıma yapıştı. *** |Bu kitap yetişkin okuyucular için uygundur. Karakterler son derece toksik ve kurgu oldukça ağırdır. |Karanlığın Aç Çocukları Serisi, Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seridir. Bütün bölümleriyle burada tamamlanarak final oldu.

Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar; Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, Ya da şehre bir yabancı gelir. Ve , hiçbir hikaye yarım kalmaz.

Ey unutuş! kurtar bu gamlardan beni.

"Küçük bir aşk hikâyesi" ♾

Yaşamaktan daha güzeldir yazmak. Yazmak ki bulutların ardı, yazmak ki yerin altındaki yaşamın hanı. Nefes aldıkça var olan umut yazılara gebe şimdi, rüzgara karışmak üzere olan ruhların kurtuluş vakti şimdi. Sınandıklarına sığınan iki kalbin yarım kalan hikayesine hoş geldiniz. 🕊

Çukurova toprakları, nice aşklara, sevdalara destan olmuş, kaç sevdalıları zindan, kaç yiğitlik hikayeleri ile dolu. Memleketi gibisi yoktur insanın. Nerde okursa olsun, nereye giderse gitsin burnunda tüter insanın. Ali Rahmet için de öyleydi. Dilindən dusurmezdi hic, "memleket insanın sadece doğduğu yer değil aynı zamanda gönlünün de doyduğu yerdir"derdi. Onunda gönlü hep uzaklarda atıyordu yaklaşık 20 yıldır

Üzgünüm...Artık güçlü değilim...her savaş beni daha çok mahvediyor,her eleştiri beni daha çok incitiyor,her yorum beni saatlerce düşündürüyor,yansımamı her gördüğümde daha fazla kusur buluyorum... her kesik daha derine iniyor, gözyaşlarını tutmak daha da zorlaşıyor. Sahtesi en zor gülümsemeler ve hepsinden kötüsü, beni en çok inciten şey.... Seni kaybettim ve her zaman kalbimde olmana rağmen herkesin nasıl uzaklaştığını görüyorum, sen bile.