Habsburgowie od stuleci zawierali małżeństwa ze swoimi krewnymi, by nie dzielić się władzą z żadną inną dynastią. Owocem tej obsesji czystości krwi jest Carlos II. Mężczyzna cierpi na niezliczone dolegliwości fizyczne. Jest też poważnie opóźniony w rozwoju, a to nie bywa mile widziane, gdy zasiada się na tronie Hiszpanii. Tymczasem wkrótce mają się odbyć jego zaślubiny z księżniczką Marie Louise. Wrażliwy młodzieniec od razu zakochuje się w portrecie córki Filipa Orleańskiego i postanawia zrobić wszystko, by przekonać ją do siebie pomimo swojej niepełnosprawności. Jedni noszą przecież swoje wady na ciele, inni w sercu. Wspaniałą okładkę wykonała idylliczna.

Opowieść o grze pozorów i nieoczywistym splocie zdarzeń, gdzie nic nie jest takim, jakim się na pierwszy rzut oka wydaje. To historia o parze nastolatków, których los połączył wbrew wszelkim przeciwnościom, oraz na przekór ich własnej woli. On, kapryśny chłopak z bogatego domu, ona, dobra dziewczyna wychowana w biedzie miejskiej patologii. Z pozoru łączy ich jedynie szkolne środowisko, oraz dar do komplikowania sobie nawzajem życia. Z biegiem czasu okazuje się jednak, że każde z nich z powodzeniem udaje kogoś, kim nie jest, a ich wspólne zagrożenie i przekleństwo stanowią ludzie, którzy z zamysłu powinni ich chronić. Każde z nich, mimo paraliżującego strachu, desperacko pragnie bezpieczeństwa i zrozumienia. Każde również niesie przytłaczające brzemię tajemnic, które da się udźwignąć tylko wspólnymi siłami. Uwaga! Treści dla dorosłych.

Daria to "Midas męskich serc". Gdziekolwiek by się nie ruszyła, czegokolwiek by nie zrobiła, ściąga na siebie rozanielony wzrok męskiej publiczności, a co za tym idzie, oczywiście powszechną nienawiść tej damskiej. Walczy z szufladkowaniem, szowinizmem i wiecznie urażonym męskim ego. Nie ma ochoty na żadne sercowe przygody, które odrzucają ją i śmieszą. Pewnego dnia na jej drodze staje Artur, który nie dość, że odbiera jej tytuł najlepszej uczennicy w szkole, to jeszcze zagrabia sobie stanowisko przewodniczącego klasy. Jest przy tym spokojny, opanowany i wycofany do tego stopnia, że otrzymuje od Darii tytułowy przydomek - Opos. Daria nie potrafi zrozumieć, dlaczego Artur nie reaguje na nią w sposób, do którego dawno została przyzwyczajona, więc próbuje rozgryźć tę zagadkę. Suma bardzo niefortunnych zdarzeń zmusza ich do zaskakującej w skutkach współpracy. Wkrótce przekonują się, że nie wszystkie błędy przeszłości da się tuszować w nieskończoność, a najskrzętniej skrywane tajemnice wychodzą na jaw w najmniej oczekiwanych momentach. Okładka od wspaniałej IDYLLICZNA