Korel Demirel, karanlık bir adamdı. Ölümcül zekâsı onu son derece tehlikeli birisi yaparken, bencilliği ve acımasızlığı bunu körüklüyordu. Hayatında zaaflara yer vermezdi. Klasik bir mafya babası tanımına kesinlikle uyuyordu. Ta ki, bir gece yarısı onu özel numaradan işleten deli dolu, tatlı bir çocuğa kadar. •eşcinsel bir kurgudur.

05...: Of var ya bi koysan yıkılır buralar Kemalim: ? Kemalim: Yanlış oldu galiba. 05...: Yalnız olabiliriz ama yanlış asla

Ben bir katil, ben bir maktul ve ben o kanlı olay yeriyim. Sense bu hikayenin en masumusun. Kendini buna inandır. Ve unutma; kendini inandırmazsan kimseyi inandıramazsın. ♜ ❝Tarih tekerrür eder, hem de en kanlı haliyle.❞

"Aklım çıkıyor benden geçeceksin diye," dedi, elini belime atıp beni kendine yanaştırarak. Nefesi nefesime çarptı. "Benden geçip başkasına yâr olacaksın diye aklım çıkıyor." "Benden nefret et," derken nasırlı parmakları göz altlarımdan başlayıp yanağıma kadar indi. "Hatta şu bakmaya kıyamadığım gözlerini bir daha bana değdirme bile," dedi dişlerini sıkarak. "Ama benden geçme." diye tamamladı sözlerini. #1 mahallehikayesi (12.09.2022)