"Kum saati gibiydi yalnızlığımız." Okyanus'un en büyük hayali üniversite sınavını kazandığı gün gerçekleşmişti. En yakın arkadaşlarıyla beraber bir eve çıkıyordu. Üniversiteye başladıklarında Okyanus'a gelmeye başlayan notlar, üniversitenin sakladığı bir sırdan bahsediyor, bu sırrı Okyanus ve arkadaşlarının çözmesini bekliyordu. ☞ Peki, bu sırrı bilen kişi neden Okyanus ve arkadaşlarına başvurmuştu? ☞ Okyanus ve arkadaşları bu notların peşine düşecek miydi? Okyanus, kazandığı üniversite sayesinde geçmişiyle yüzleşecek, hafızasını kaybettiğinde unuttuğu anıları yeniden hatırlayacaktı ve hiçbir şey bir daha eskisi kadar masum olmayacaktı. ❗️KİTAPTAKİ KARAKTERLER GERÇEK HAYATTAN ESİNLENİLMİŞTİR.❗️ 🪷 Bir insanın tek bir davranışı bir ömürü taşıyacak olan yola bir tuğladır. Kötü davranış tuğlayı batırır, iyi davranış tuğlanın sağlamlığını arttırır ama ortak bir yönleri vardır. Her tuğla ölene kadar orada ömürü taşır. 🪄 "Sessizlik, insanın içindeki acı haykırışların yankısıydı." 🪄 "Ruhum her gün, ruhunun özlemiyle sızlıyordu." 🪄 "Alışkanlık insan hayatındaki en büyük zehirdir. En etkileyici duyguları bile bitirir." 🪄 "Zihnimiz hayatın bize oynadığı en tehlikeli oyundur."

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.