KALBİMİN DOKTORU "Ben seninle evlenmem diyorum neden anlamıyorsun beni?"diye soluduğumda hala gülüyordü ve bu beni çıldırtmaktan başka birşeye yaramıyordu. "Onu göreceğiz...Ve bu sözlerini evlendiğimizde sana hatırlatırım müstakbel karıcığım"'dedi Ne dedi o? Müstakbel karım mı?.. karım?.. Müstakbel?.... Ama bunun canı dayak istiyordu. "Bak iyi dinle beni'dedim elim ile dudaklarımı göstererek"Ben....se-nin-le ev-len-me-ye-ce-ğim BUNU ANLA ARTIK!"dediğimde sonlara doğru sesim artmıştı. Başımı sağa doğru çevirerek sakinleşmeye çalıştım ama Yusuf Ali'de hala ses yoktu. Yönümü tekrar ona yönettiğimde içimden kendime saydırmaya başlamıştım bile.O gözünü kırpmadan dudaklarıma bakıyordu. Ne vardı dudaklarımda?Niye bakıyordu? Benim bu komutanı dövmem gereken konular vardı!!!

Her zaman geri planda tutulmuştum 1 adım geri'de ilerliyordum. Ailem kararlarıma saygı duymazlardı asla, arkadaşlarım ise saygı duyarlardı. Peki bir bataklığa batsanız yanınızda kim olur. -"Sana son bir şans Azra DENİZ" Yüzünü gördüğüm an nefret ettiğim adama baktım, kurtulmaya çalışsam bile izin vermeyen adama. -"Asıl sana son bir şans tek kulak" Arkamda duyduğum ses tanıdık değildi yanıma gelen adım seslerini dinledim sadece. -"Bir daha benim olana dokunma" Elimi tutan yabancı ele baktım neler oluyordu bilmiyorum ama kurtulmuştum sanırım. Ama sadece bir hayalmiş ben azrailin eline düşmüştüm. SERHAT KORKMAZ'ın eline düşmüştüm.

Güvendiğiniz insan sizi en fazla ne kadar hayal kırıklığına uğratabilir? Ben sevdiğim insan tarafından büyük bir darbe alarak bambaşka bir hayata başlamıştım. Sevdiklerim,yakınlarım ve arkadaşlarım yeter derken tekrar aşık olabilir miydim? Alpay: beni yeniden hayata bağlayan ve her şeye birlikte göğüs germek isteyeceğim tek kişiydi ama kadarin bizim için planı neydi? Bazen ağlayarak dua ettiğiniz geceler sizin için yepyeni başlangıçlara gebedir... Başlama tarihi: 22.07.2021 Bitiş tarihi: 22.04.2022

"Hala büyümemişsin Zeynep. Büyü. Büyüt kendini." dediğinde durulmuştum. Sözleri canımı acıtıyordu. Ne daha deminki gibi bir gülümseme nede alay vardı yüzümde. "Belkide sadece beraber büyümek istemişimdir." Sesim güçsüz de olsa ona ulaşmıştı. Adem elması hareket ettiğinden anlamıştım. "Ben büyüdüm Zeynep. Tekrar çocukluğuma dönmem imkansız. Sana bir tavsiye sende büyü. Büyü ki bu şımarık halinden vazgeç. Dünya senin etrafında dönmüyor. Gerçeklerle yüzleş." dedi ve oturduğu yerden hızla ayağa kalktı. Yüzümde gezen bakışları bir cam kırığı gibi batsada bu cam değil can kırığıydı. Biz bir imkansızdık. "Özür dilerim Eylül. " Arkasını dönüp yürümeye başladı. Bir kez olsun arkasında bıraktığı enkaza dönüpte bakmadı. Biliyordum bakarsa gidemezdi. Yüzümde gülümseme oluşsada yaşlarda hızla akıyordu. Belki son kez sarılmamıştı ama çocukluğumuzu unutmamıştı. O koptu sandığım bağlar kopmamış sadece gevşemişti. O bana değil çocukluğumuza sarılmıştı. "Sen büyümedin Bera'm. Sadece zorunda kaldın. Seni seviyorum Bera'm." Onun aksine bu yaz gecesinde gökyüzüne fısıldamıştım. Eylül ve Bera'nın hala yaşadığı o gökyüzüne bakarken gülümserken fısıldamıştım.

Geçmiş hiç bu kadar canımı acıtmamıştı.

Işığını kaybetmiş yönünü arayan bir adam. Ona yönünü gösteren ışığı tutan bir kadın. Rüyalarında çehresini göremediği bir adama kapılan Suhandan, onu derinden sarsacak kişinin çok yakınında hatta evinde olduğunu öğrenmesi ile yeni bir sayfa açacak kaderine. Ülkesinden kilometrelerce uzağa sürüklenen ve hayatının ışığını bulan Andrea bakalım bu zorlu yolculuğa daha ne kadar dayanabilecek. Büyük ve oldukça gösterişli bir yapıya sahip olan Gediz malikanesi nasıl bir aşka gebe kalacak gelin bunu hep birlikte görelim. Trabzon'dan, İtalya'ya uzanan bir hayat öyküsü. "Yönüm, yönüne vuruldu." Kapak tasarım; theguldesing

Eledim eledim höllük eledim, Aynalı beşikte canan bebek beledim. Büyüttüm besledim asker eyledim, Gitti de gelmedi canan buna ne çare, Yandı ciğerim de canan buna ne çare. Bir güzel simâdır aklımı alan, Aşkın sevdasını canan sineme saran. Bizi kınamasın ehli dil olan. Gitti de gelmedi canan buna ne çare, Yandı ciğerim de canan buna ne çare... Gökhan Yüzbaşı yanık sesi ile elledim elledim türküsünü söylerken aile özlemi bir kez daha burnumda tüttü. "Komutanım, Yaşar Albay sizi odasında bekliyor." Askerlerden birinin yanıma gelmesi ile düşüncelerimi bir kenara bıraktım. Komutanın odasına geldim kapıyı tıklattım. "Gel." Kapıyı açtım Komutanın karşısına geçtim. "Emredersiniz Komutanım. " "Ayla 5 dakika içinde timi topla." "Emredersiniz Komutanım."

[21.08.2021 - 03.05.2022] Sevdiğimiz kişiye olan aşkın büyüklüğünü ondan ayrılınca anlamak... #helalaşk 1. sırada (23.09.2021) #wattsy2021 1. sırada (27.09.2021) #kayseri 1. sırada (23.10.2021) #wattpad 1. sırada (07.01.2022) #istanbul 1. sırada (02.02.2022)

Hirâset. -Koruyan, bekleyen. Onların hikayesinde de bir adam sessizce koruyacak, bir adam sessizce bekleyecek... Umutla, aşkla... Çünkü kalpten kalbe bir yol vardır, görülmez. 🍃 Mümteni kitabındaki; Yade ve Yaren'in hikayesidir. Kitaptan bağımsız olduğu için direkt başlanılabilir. Tüm hakları bana aittir!

"Çok mu seviyorsun?" diye sordu Arslan dayanamayarak. Ahsen ise usulca salladı kafasını. "Tamam, gel o zaman." Elini bırakıp Ahsenin korkuyla yere bıraktığı bisiklete yöneldi. Bisikleti kaldırdığında aklından geçenden emin olamadı. Bu bisiklet ikisini de kaldırır mıydı bilemiyordu. Fakat denemeden bilemezdi. "Arslan abi?" diye sordu küçük kız şaşkınlıkla. Arslan yakışıklı yüzüyle Ahsene baktıktan sonra önündeki kısma vurdu iki kere. "Bisiklet bisiklet demiyor muydun? Atla hadi!" Arslan Ahsenin kıpırdamadan durduğu yerde kendisine bakarken ki yüz ifadesine gülmeden edemedi. Ardından hemen konuştu. "Hadi mâhpare..." tehdit edercesine devam etti. "Beklemem bak!" Yeşil gözleri hemen açıldıktan sonra vakit kaybetmeden daha doğrusu Arslan abisi fikrini değiştirmeden hareketlendi küçük kız. Arslanın da yardımı ile oturdu önüne. "Mahpare mi?" dedi tam olarak telaffuz bile edemezken. "Hoşuna gitmedi mi?" diye sordu Arslan henüz hareket etmeden. Buna karşılık kafasını salladı hızla Ahsen. "Ne demek ki?" "Ay parçası..." dedi gözleri küçük kızın yeşillerine birkaç saniye takılırken. Ardından hemen toparladı kendisini. "Şimdi?" dedi sorunun cevabını yeniden almak ister gibi. "Şimdi hoşuna gitti mi?" Kocaman gülümsedi Ahsen. Saçlarından yayılan kokunun farkında olmadan bir kez daha salladı kafasını. "Hı hı.." ardından o da yeşillerini kahveleriyle buluşturdu. "Çok güzel." © Tüm Hakları Saklıdır kopyalanamaz, alıntı yapılamaz, başka yerlerde kullanılamaz. Mâhpare adıyla yazılmış wattpad üzerindeki ilk hikayedir.