Ölenle ölünmezdi. Ölenle ölünmezdi ve sadece kendi yaşam ipliğini kucaklaman gerekirdi. Hayat bir defterin sayfalarına işlenen kanlı mürekkep gibiyken birilerinin kanları elbet kuruyacak ve birilerininki damarlarda sürünmeye devam edecekti. Hayat bu ya, ölen unutulur, yaşamaya devam edilirdi. Ancak bugün başka bir şey öğrenmiştim; gidenin gitmesinden daha kötü bir şey varmış. O da, gidenin arkasında kalana büyük bir yük yükleyerek bunun altından kendisinin kalkmasını beklemesiydi. Babam da gittiğinde beni kocaman bir ağırlıkla baş başa bırakmıştı. Hayır, bu ağırlığa baktığım anlarda onun bana olan sevgisini, şefkatini ya da merhametinin emaresini hatırlamayacak, sadece kalbimi ince bir çatlakla sızlatan bir kırgınlığı yudumlayacaktım. Hayata gözlerimi iki kere açmıştım. Birincisi, hatırlamadığım bir ailede, bir evdeydi. İkincisi ise anne ve babamın boşanması üzerine babamla gitmek için yakasına yapıştığım o andaydı. Ben dört yaşındayken anne ve babamın boşanması üzerine evi terk eden babamın yakalarına yapışarak beni de götürmesi için ağlamışım. En sonunda iki ağabeyim ve ablam annemle kalırken, ben babamla Konya'ya gelerek gözlerimi yaşama bir kere daha yeniden doğmuşçasına açmışım. Önceki hayatıma karşı -iki hayatım olduğunu, ikincisinin dört yaşımdayken başladığına inanıyordum- hiçbir şey hatırlamıyorum ama bu hayatımda her şeyi babamdan öğrenmiştim. Sevmeyi, saygılı davranmayı, haksızlığın karşısında durmayı, nicesini ve müziği... Evet, babamın bana öğrettiği şeylerin arasında müzik de vardı.

"Ağır acılarla donatılmış bir geçmişe sahip her çocuğun gözleridir, kan çanağı..." __ 2026 Güncellemesi: Kitabı yazarken kurgunun gidişatı sürekli değiştiği için okurken tarih ve mantık hataları, ayrıca bazı çelişkiler olabilir. Kitap final verdikten sonra baştan sona düzenlemeye alacağım ve kitabı güncelleyeceğim, fark ettiğiniz hataları lütfen göz ardı edin, hepsi düzeltilecek. ・Çalan, kopyalayan veya bir benzerini yazan olursa hakkında hukuki işlemler başlatılacaktır. ・Şiddet, taciz, ölüm, kan, vahşet gibi tetikleyici unsurlar ve fazlasıyla ağır dram içerir. Rahatsız olacaklar lütfen hiç başlamasın. Not: Sadece abilerim kitabı değildir, aşk teması da yoğun olarak işlenmektedir. Ayrıca kitapla alakalı olmayan yorumlar da itinayla silinecektir. Zihninizde yeşeren düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın, öpüldünüz! 🎔♡

Gök Dalaman. Yüksek anksiyete ve epilepsinin mahvettiği hayatında, yeni umutlar ve yeni deneyimlerle hiç tatmadığı bir şefkati tadacaktı. Baba şefkatini. Bazen, kan bağının önemi olmadığını anlardı insanlar ve hayat bunu Gök'e acı tatlı bir yolda öğretmişti. Yayınlanma tarihi 29.08.2022

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav

Abiler hikâyesi... Dört kardeşin en küçüğü, Hilal, onun hikâyesi bu. İki abisi, bir ablası, anne ve babası ile yaşadığı evden bir parça bu hikâye; Hilal'in hüzünleriyle harmanlanmış bir hikâye. Keyifli okumalar dilerim...

Gerçek ailem kurgusu!!! Hep iyi kız tarafından okuduk hikayeleri. Kız iyi niyetiyle yaklaşır ancak ailesi hep ona karşı kötüdür. Karıştırıldığı kız kaldığı ailede travmalar bırakmıştır ve asla sevilmez. Ana karakter kız da bu önyargıları kırmak için çabalar. Şimdi hikayeyi biraz tersine çevirsek? Kötü sandığımız o kızın gerçek ailesini bulmasını okusak? Simay Naz Akgül sandığınız o kötü kız. Bu da onun hikayesi. 🤍 "Yaptığın son şey seni bizden kopardı. Her şeyinle seni kabul etmeye çalıştım ama olmadı! Durmadın, her seferinde daha fazla canımızı yaktın!" diye bağırdı annem. Gerçi artık annem değildi değil mi? "Ben kısasa kısas yaptım hep! Çocukların bana nasıl geldiyse onlara öyle gittim!" Anlamıyordu. Onların yaptıklarına karşı üç maymunu oynuyorlardı. "Bu yüzden öz kardeşimizi istiyoruz!" Daha fazla izleyici kalmak istemeyen Çınar annemle arama girdiğinde bakışlarım onu buldu. Öz aileme beni kötülemişti değil mi? Bu yüzden rahattı. "Eşyalarını aldın, defol artık evimizden!" 🤍 "Alışkın olmayabilirsin ancak zamanla alışacaksın." dedi arabayı durdurduğunda. Hemen önünde durduğumuz sarı renkli duvarlara sahip evi gösterdi. "Evine hoş geldin kızım." "Kızım diyorsunuz," dedim evden gözlerimi çekmeden. Ona benim hakkımda hiçbir şey anlatmamışlar mıydı? Nasıl bu kadar içten ve samimiydi bana karşı? "Başka ne diyeceğim?" dedi şaşkınlıkla. "Kızımsın sen benim." "Benim hakkımda size anlattıkları şeyleri biliyorum," bakışlarım ona döndüğünde göz göze geldik. "Bana nasıl güveniyorsunuz?" "Güvenmiyorum." dedi açıkça. "Ancak güvenmek istiyorum. Bu yüzden söylenen her şeye kulak tıkadım ve seni buraya getirdim."

Valeriya... Rusya'da yaşayan 16 yaşında genç bir kızdı. Hayatını Türk bir anne ile Rus bir babanın kızı olduğuna inanarak sürdürüyordu. Kimliğini, geçmişini ve geleceğini bu gerçeğin üzerine kurmuştu. Ta ki bir gün ailesi onu karşılarına alıp konuşana kadar. O an söylenen birkaç cümle Valeriya'nın bildiği her şeyi yerle bir etti. Gerçek sandığı anılar çatladı, güven duyduğu bağlar çözüldü. Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Çünkü bu sadece bir itiraf değildi... Bu, kanla yazılmış sırların, acı bir dramın ve geri dönüşü olmayan bir kaderin başlangıcıydı. ° Hikayenin eski adı: Valeriya / Gerçek Ailem -Aşiret- Reklam yapmayın, diğer hikayelerden bahsetmeyin siliyorum. Yazılmaya başlandığı tarih: 04/07/2022 Yayınlandığı tarih: 17/06/2024 Bitiş tarihi: 17/05/2026

Yıllarca anne ve babasının nefretiyle büyümüştü güneş.Bir kaç ay önce alt katlarına taşınan kız ile birlikte girdiği ortamlar değişmişti önce.Daha sonra hayatının tamamen değişeceğinden hayatının tamamen yalandan ibaret olduğundan bir haberdi... Güneşin hayatını okumaya hazır mıyız?

Türkiye'ye dönmesiyle birlikte küçük kardeşinin son zamanlarda fazla kilo vermesi dikkatini çekiyor ve onu hastaneye götürüyor. Küçük kardeşinin Lösemi olduğunu öğrenmesinin ardından uygun ilik için verdikleri testlerdeki fazla uyumsuzluktan dolayı DNA testi yapıyor ve üvey olduğunu öğreniyor. Üvey olmasının ardından nasıl üvey olduğunu araştırdığında karışmış olduğunu öğreniyor ve kimse ile iliği uyuşmayan kardeşi için öz ailesini bulma çabalarına giriyor. Açelya öz ailesinin, onu büyüten aile ile kanlı bıçaklı düşman olmalarının ardından ne yapacağını kestiremiyor. Bir ailesi istemediğini biliyor ama çok sevdiği küçük kardeşinin iliğe ihtiyacı olduğunu da biliyor. Sizce Açelya ne karar verecek? Evet şimdi Açelya'nın ne yapacağını, neler olacağını öğrenmek istiyorsanız hikayeme hoş geldiniz..