Karanlıkta hiçbir yeri göremiyordum ve ilerlerken ayağım yerde ki bir ipe takıldı. Tam düşücekken belimden güçlü kollarla tutuldum ve arkamda ki bedene bastırıldım. Arkamda ki kim ise göğsünü sırtımda hissediyordum. "Yavaş ol küçük,bir yerini incitmeni istemem." dedi arkamda ki ses.Bu Doğan Abi'ydi. Kurgu bana aittir. homofobikler şöyle geri çekilsinler,uğraşamam.

Koskocaman bir şirketi yönetsen de bazen hayat istediğin gibi gitmezdi. Başı dertte olan patronuma akıl vereyim derken kendimi onun düzenlediği bir oyunun içinde bulmak hiç hoş değildi. Her sabah imdat çığlıkları atarak gittiğim işe, artık yalnızca meraktan gidiyordum. Çünkü bu işin sonunda ya kovulacaktım ya da... Eh... Kovulacaktım. [Tamamlandı.]

Asırlarca yok edilmeye mahkum edilmiş bir soyun yıllar sonra ortaya çıkan ancak gücü lanetlendiği için herkesten saklanan son varisi, Raven Hael Malvire. Yıllar süren bu kovalamayı çetin bir intikam ateşi başlatmıştı, kaderin sayfalarına özenle kazınan satırlar bir devrin başlangıcı, bir soyun yeniden uyanışıydı. Raven ise kaderinin sayfalarını kana bulayan Tanrılar'ın oğullarından alacağı intikamlar için ruhunu, uğruna nice canlar aldığı lanetine satmıştı. Ta ki bir günahın asılsız ve lanetli tohumu, bir gecede uğruna savaştığı her şeyi yakıp elinden alana kadar. ____ "Nasıl affedeceğim ben seni peki, Kanzar? Ruhum senin açtığın yaraların üstünü nasıl kapatacak?" Görkemli tüylerinden damlayan kızıl kan yerde izini bırakırken, sanki aldığı yaralardan hiç etkilenmiyormuş gibi bir tur daha hırsla çırptı simsiyah kanatlarını. "Affetmeyeceksin, kapanmayacak küçüğüm." Bir damla gözyaşı daha süzüldü solgun yanaklara. "Canım çok yanıyor, niye affedemiyorum seni ben? Canım çok acıyor Kanzar." Yaralı kanatlarından biri yavaşça açıldı, kırgın bedenin içine sığınabileceği güvenli bir limana dönüştü. Ardından buz gibi soğuk ellerini karşısındaki sıcak tene değdirerek sıkıca içine çekti ve etrafını duvarlarla kapatırmışcasına kanatlarıyla bir set çekti küçüğüne. Eli, sahibi olduğu bele gitti ve sıkıca kendine çekip zaafı olan kokusunu derin derin içine çekti. "Acısın, çok acısın."

Yaman ve Cihan, birbirine zarar vermekten vazgeçemeyen iki isimdi. Aralarındaki şey... ne nefret kadar basit, ne de aşk kadar masumdu. İkiside en büyük düşmanının bir gün en zayıf noktası olacağını hesap edememişti. Bu, ateşle barutun hikayesiydi ve ikisi de yanacağını bile bile yaklaşmaya devam etti.

müsait olduğunda boşanalım mı? Eşcinsel bir kurgudur.

"Bir varmış hiç yokmuş." "Bir varmış bir yokmuş, değil miydi o?" Gülümsedim, gülümsedi. "Bu benim hikayem. O yüzden 'bir varmış hiç yokmuş' diye başlıyor." Köye yeni gelen yabancı, öğretmen Ömer ve köyün dilinde 'Deli' olarak anılan, otizmli Okan'ın hikayesi. eşcinsel bir kurgudur. iki erkek arasındaki ilişkiyi ele almıştır.

Bir kumar meselesi Gay hikayesidir

Miran koruma olarak işe girdiğinde patronunun ona takıntı yaptığından habersizdi. Tek derdi para kazanmaktı ama işler hiç de beklediği gibi gitmemişti.

Kafasına dayanan silahlar özgüveninden hiçbir şey kaybettirmemişti ona. "Sen benim kim olduğumu bilmiyorsun dimi?" Adam tek adımıyla aradaki mesafeyi kapatmıştı.Semihin gözleri adamın bileğe kadar yanmış sol eline kaymıştı. "Yüzüme bak!" Bakışlarını tekrar adamın yüzüne dikmişti. "Eee kimsin sen?" Sol elini cebine koyup Semihin yüzünü inceliyordu.Adamın sürekli sırıtması Semihin asabını bozmuştu. "Barbaros Şahin." 01.23.2024

Gözyaşlarım yanaklarımdan aşağı süzüldü, sıcak damlalar boynuma ve omuzlarıma değdi. Ağzımdan bir hıçkırık çıktı; kendimi tutmaya çalıştım, ama nafileydi. İçimde biriken tüm acılar, kelimelerim olmadan dışarı döküldü. "Geçti." dedi. Ona hiç yakışmayan, kırılgan bir merhametle yanaklarımdaki yaşları sildi. Elleri hâlâ sıcak, bakışları ise yorgun ve huzurluydu. "Artık sadece ikimiz varız, Güney." O an, kalbimde hem bir boşluk hem de bir güven hissi doğdu; geçmişin tüm ağırlığı bir anlığına yok olmuş gibiydi. O benim ellerimle insa ettigim cehennemim.