«Δεν τελειώσαμε μικρή, θα επιστρέψω στο υπόσχομαι».

But you look like heaven and I feel like hell

<"Τι έπαθες?" Ρώτησε αφού γύρισε για να με κοιτάξει. "Ποντίκι..." Ψέλλισα τρομακρατημένη και έδειξα το μέρος που ήταν. Εκείνος μόλις με άκουσε άφησε μια ανάσα ανακούφισης και έπειτα άρχισε να χαχανίζει. "Στην εξοχή είμαστε! Λογικό είναι να έχει ποντίκια!" Είπε διασκεδάζοντας την κατάσταση. "Τι εννοείς?Δεν είναι μόνο ένα?" Ρώτησα γουρλώνοντας τα μάτια μου. "Δεν το νομίζω." Απάντησε χωρίς να σταματήσει να χαχανίζει. "Μην φοβάσαι. Δεν πρόκειται να σε σκοτώσουν!" Συνέχισε και τον κοίταξα δολοφονικά. "Δεν τα φοβάμαι! Απλώς τα συχαίνομαι!" Είπα ενώ με κοιτούσε στα μάτια με ένα στραβό χαμόγελο στα ροζουλί χείλι του και έπειτα μίλησε. "Ποντικάκι!" > Η περίληψη είναι στο πρώτο κεφάλαιο Ελπίζω να σας αρέσει!!! *Είναι η δεύτερη ιστορία που γράφω* Started-> 3/7/18

«Από ποτέ έχεις να κάνεις;»με ρωτάει ξεκάρφωτα και γυρίζω να τον κοιτάξω μπερδεμένη. «Τι να κάνω;»δεν καταλαβαίνω. Τι θέλει να μάθει ακριβώς μέσα από αυτή τη συζήτηση; «Σεξ ρε μαιμούδι, τι άλλο;»στο άκουσμα της λέξης γουρλώνω τα μάτια μου και σταματάω να κουνάω τα χέρια μου μέσα στο νερό. «Μη μου κάνεις τέτοιες ερωτήσεις!»του απαντάω κάπως τσιριχτά και τον ακούω να χασκογελάει. Τι βλάκας! «Έλα ρε Αγγελικούλα, απλά πες μου. Θέλω να μάθω» παλιό σεξομανή κουτσομπόλη. «Να μην σε νοιάζει, είναι κάτι προσωπικό και καλό είναι να μην κάνεις τέτοιες ερωτήσεις σε κορίτσια»τον επιπλήττω σαν να είμαι η μαμά του και το βλέμμα του σοβαρεύει στα ξαφνικά ελαφρώς. Επικρατεί λίγη σιωπή και ανακουφίζομαι κάπως αφου σκέφτομαι ότι αυτή η συζήτηση τελείωσε. Συνεχίζω αμέριμνη να κολυμπάω τριγύρω ώσπου η φωνή του με σταματάει. «Έχεις να κάνεις από το καλοκαίρι μαζί μου;» Την βάψαμε. DON'T COPY THE STORY.

**Κάθε Αύγουστος Εσύ** Η Αριάδνη είναι 18 χρονών ,έμενε στην Θεσσαλονίκη και μόλις πέτυχε το πιο μεγάλο της όνειρο - πέρασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας .Ύστερα από χρόνια θαμμένα σε βιβλία, ξενύχτια και θυσίες, το καλοκαίρι που της ανήκει επιτέλους ξεκινά. Ο Αύγουστος τη βρίσκει να ετοιμάζει βαλίτσες για το αγαπημένο της χωριό στα Χανιά· εκεί όπου μεγάλωσε η μητέρα της, εκεί που έζησε τα πιο ξέγνοιαστα καλοκαίρια της - όλα εκτός από το περσινό. Αλλά φέτος δεν ανυπομονεί μόνο για τη θάλασσα και τους φίλους.Ανυπομονεί για εκείνον. Ο Δημήτρης. Είκοσι χρόνων, ναυτιλιακά στον Πειραιά, με μάτια που μοιάζουν να ξέρουν μυστικά. Για εφτά καλοκαίρια, οι δρόμοι τους ενώνονται μόνο τον Αύγουστο. Κι ύστερα χάνονται ξανά, όπως τα κύματα που σπάνε και υποχωρούν. Χημεία που δεν βρίσκει ποτέ το θάρρος να γίνει φλόγα. Μα αυτό το καλοκαίρι δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Η σιωπή βαραίνει, η απόσταση μικραίνει και όσα καταπίεσαν για χρόνια, ζητούν επιτέλους να ειπωθούν. Κάθε καλοκαίρι τους έμοιαζε με τέλος. Ίσως, όμως, αυτό να είναι η αρχή. --- Μια ιστορία για όλους τους ανεκπλήρωτους έρωτες

"Νομίζεις πως μου αρέσει να σε βλέπω συνέχεια μαζί του;" Φωνάζει ενώ πλέον βρισκόμαστε μόνοι στο δωμάτιο. "Είναι το αγόρι μου" Απαντάω ήρεμα. "Δεν καταλαβαίνεις ότι με πληγώνεις; Δεν υπάρχει στιγμή που να μην σε έχω σκεφτεί από την μέρα που σε γνώρισα" Συνεχίζει φωνάζοντας. "Δεν είναι τόσο εύκολο ρε Μιχάλη" Του λεω ενώ κάθομαι στο κρεβάτι. Εκείνος με ακολουθεί και κάθεται δίπλα μου. "Είναι πολύ εύκολο" Λέει καθώς το χέρι του ακουμπάει απαλά το μάγουλο μου. "Πες μου ότι δεν ένιωσες τίποτα εκείνο το βράδυ, πες ότι δεν με σκέφτεσαι καθόλου και θα σταματήσω να σε ενοχλώ" Συνεχίζει κοιτώντας με στα μάτια. "Ξέρεις ότι σε σκέφτομαι" Παραδέχομαι και εκείνος χαμογελάει. Γέρνει κοντά μου και ενώνει τα χείλη μας αργά ενώ οι πεταλούδες στην κοιλιά μου κάνουν πάρτι, όπως την πρώτη φορά.. Μια τυχαία γνωριμία θα φέρει τα πάνω κάτω στην ζωή της Δάφνης. Είναι αρκετό αυτό για να ξεκινήσει κάτι καινούριο ή θα συνεχίσει την συντηρητική ζωή της;

Εσύ τι πιστεύεις ότι θά θυμάσαι κάποτε? Ένα μεγάλο έρωτα? Ένα καλό φίλο? Μια μεγάλη στενοχώρια ή μια μεγάλη χαρά? Αυτό θα το μάθεις όταν περάσουν και τα δικά σου χρόνια, τώρα ας δούμε τι είναι αυτό που θυμάται η Ηρώ...

Καμέλια: Μία πανέμορφη κοπέλα 20 χρόνων. Με καστανόξανθα μαλλιά και γκρι μάτια. Υπέροχο σώμα και όμορφα τατουαζ. Όλοι την θέλουν. Απίστευτα σκληρή εξαιτίας του δύσκολου παρελθόντος που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει. Μέλος μιας ομάδας που λαμβάνουν μέρος σε όχι και τόσο αθώες δραστηριότητες. Άγγελος: Το bad boy της ομάδας στην οποία ανηκει και η Καμέλια. 22 χρόνων. Απίστευτα σεξι. Καστανός με πολύ ομορφο γυμνασμένο σώμα και καταπράσινα μάτια. Επίσης πολύ σκληρός άνθρωπος.

Ήξερα ότι η σκιά του με ακολουθούσε παντού. Ένιωθα τον κίνδυνο να με πλησιάζει, αλλά δεν ήξερα τι πραγματικά σημαίνει κίνδυνος, μέχρι που παγιδεύτηκα στα δίχτυα του αδίστακτου μαφιόζου που έκρυβε τον διάβολο που είχε μέσα του κάτω από ακριβά κουστούμια και πράσινα μάτια. _________ Βιβλίο 3 | Interconnected Standalone

Η Ερμιόνη, μια ευαίσθητη αλλά ταυτόχρονα δυναμική έφηβη, βρίσκει στον δρόμο της τον Άλεξ, για τον οποίο λίγα πράγματα γνωρίζει και ακόμη λιγότερα της επιτρέπεται να μάθει. Το αθώο και το αμαρτωλό, η ψύχρα και η ζεστασιά. Δεν έχουν καμία σχέση, σχεδόν κανένα κοινό στοιχείο να τους ενώνει. Μονάχα προειδοποιήσεις. Προειδοποιήσεις που και οι δύο παρέβλεψαν... Τι γίνεται όμως όταν δύο αντίθετοι κόσμοι ενώνονται; Wattpad 2021-22