"මගේ මේඝ දන්නවද ජිවිතේ කියන්නේ මොකක්ද කියලා....ජිවිතේ කියන්නේ දුකත් සතුටත් මැද්දේ දෝලනය වෙන ඔරලෝසු බට්ටෙක්.... හැබැයි මගේ කතාව ඇතුලේ නම් ඒ ඔරලෝසු බට්ටා මට කලේම අසාදාරන කම්...." -චූටි-✍️

උල ලේනයි උල ලේනයි තෝද බොල නාඩා ඉන්ඩ තොට වරමක් දුනිද බොල අනද මහ තෙරිඳු පටියෙන් බැන්ද බොල මෙතේ බුදුන් බුදු වෙනකං නාඩ බොල ආරම්භය -2025/06/16 අවසානය -2025/10/06

ඉතින් මම ඉන්නවා නුඹේ රුව නොපෙනෙනා මානේ.....✍️

"කාලෙකට කලින් හිස් වෙලා, අළු වෙලා තිබුණු මගේ හදවතට වසන්තය අරන් ආව මගේ සකුරා මල ඔයා" ~ Thisen Niduwara Wijesundara ~ "හැම වෙලාවෙම කැබලි වලට වෙන් වෙන ඔයාගෙ ඉරි තැලුණු ආත්මය සනසන්න මට අවසර ද" ~ Thevindu Ashwendra Dalpadadu ~ සකුරා මලක පහසින් සුවපත් වූ ඉරි තැලුණු සිතක් 🌸❤️‍🩹

" උඹ කියන්නෙම වචනයෙ පරිසමාප්තියෙන්ම දරා ගැනීමක් මගේ නිතින්.. " - සාගර - " ඔහොම කියන්න එපා අපේ මහත්තයෝ.. උඹ වෙනුවෙන් මට මරණයෙ වේදනාව උනත් දරාගන්න පුළුවන්.. " - නිතින් - 🚫කතුවරියගේ අනුදැනුමකින් තොරව උපුටා ගැනීම හෝ PDF කිරීම සපුරා තහනම්..

Mr. Solangarachchi be careful who you trust ,salt and sugar look the same (SI HANNADIGE) Mr hannadige when they cant find anything wrong with you, they create it. (S A SOLANGAARACHCHI )

කට කොනේ උපන්න හිනාව තවම එහෙමමයි.....ඒ ගැඹුරු පිරිමි ඇස් වල බැල්ම මගෙ ළඟමයි... ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්.... මගෙ පපුව ඇතුලෙ එකම යුද්ධයයි... ඒත් මොහොතයි..... ඉන් එහා මට වටපිටාව අමතකයි.... මගෙම පපුව මටම විරුද්ධ යුද්ධෙක වුනත්....නෑ .....මට නිච්චියක් නෑ...... වෙනදා පුරුද්දට අදත් මං ඒ බැල්මට වගේම හිනාවට වශී වෙලා ....... සීවරන් දෙයියනේ ඇස් වහක් නම් වැදෙන්න එපා ලොකු පැංචා ඩිස්නි කුමාරයෙක්මයි...... - කෙනුද් විහර දාඹරේ - අවුරුදු ගානක් හිත අස්සෙ මළකඩ කාපු හැඟීම් වල උපරිම මට්ටම උබ මගෙ පිරිසිදුම පුංචි ආත්මෙ.... මටත් දරන්න බැරි මගෙ හැඟීම් උබ පිට යවන්න මට හරි ලෝභයි ඒත් මගෙ සාමකාමීම වගේම නොසන්සුන්ම හැඟීම උබ වෙද්දි මේ ඇල්පියා හරි අසරණයි මේ ගෙවෙන රැයවල් කෙඳිරිලි වලින් සම්පූර්ණ කරන්න උබට මගෙ බර දරාන මගෙ ඇඳ උඩ ප්‍රාතිහාර පාන්නම වෙනවා මගෙ විහර.... - තෙනුද්‍ය ඇලපාත -

ගැට පිච්ච මලට හරි ආදරෙන්.. 2024.10.01 2024.11.21

SCHOOL LOVE " සීයට කියන්නෝන ගෙදර තියෙන ශාර්ප් ඔබ්ජෙක්ට්ස් ඔක්කොම අරන් කොහෙහරි ලොක් කරල දාන්න කියලා. " " අම්මා සීයට කියන්නෝන අඹ ගහේ අතු කපන්න කියලා. " රුද්වි හිනා වුණේ සද්දෙට.. අම්මා සීයටත් ඇහෙයි කියලා රන්දුල් බයත් වුණා. රුද්විට අයිති රන්දුල්ගෙ ඇදේ පැත්තක් අත්පත් කරගෙන රන්දුල්ගෙ පොරෝන රෙද්ද ඇගට දාගත්ත රුද්වි කොට්ටෙත් අතින් ගහලා හදාගත්තෙ රන්දුල්ගෙ බෙල්ලෙන් ඇදලා ඇදේ මැදට ගන්න කලින්. " ඇද පල්ලෙ දෙරිගහන්නැතුව මෙන්න මෙහෙන් ඉන්නවා... ඉඩ තියෙන්නෙ තව දහයක් දාන්න.. " රන්දුල් රුද්විගෙන් අනිත් පැත්තට හැරිලා කොට්ටෙ බදාගත්තා. " අඹ ගහේ අතු කැපුවම මට බැල්කනියෙන් ගෙට එන්න බෑ කියලා හිතන්න තරම් අයිලන්ඩ් ෆස්ට් මෝඩයි කියල මං හිතුවෙ නෑ රන්.. "

පොතක පිටු අතර හමු උන ඒක දිග කතාවක්