Numara sallayarak aşiret olan gerçek aileme denk gelmek mi? Tamda benden beklenen bir hareket(!) *Ailem Misiniz isimli ilk kurgu.*

Gördüğüm mavi gözler gerçek olamayacak kadar güzeldi. Bunu dün fark etmemiş olmam ise sadece işime odaklandığımdan olsa gerekti. Yüzünün güzelliği ise çok başladı. Dün yüzünde çeşitli boyalar, saçlarında ise yeşilli bir bandana vardı. Şimdi ise omuzlarını altında biten düz saçları tüm yastığa dağılmıştı ve boyadan arınmış teni parlıyordu. "Merhaba?" Onu uzun uzun süzmem dışarıdan oldukça saçma göründüğü için sadece uyarmak amaçlı konuşsa da cevap verdim. Rezilliğimi daha fazla belli edemezdim çünkü.

Adı gibi sert bakışları onları yumuşatabilecek tek insanla denk düştüğünde her zaman olduğu gibi kalbi tekledi. Herkesin karşısında hazırola geçtiği bir adamdı ama onun da boynu sevdadan yana eğikti en nihayetinde. Onunkine birkaç saniye değip geçen sıcak kahverengi gözlere baktı. Sonra aklını başından alan kumral saçlara. Ah o cevval yüze... Birkaç metre ilerisinde ,kadere bak ki tam karşısında, ellerini nazikçe havaya kaldırmış arkadaşlarıyla oynayan bedenine. Önünde duran yarısına kadar dolu içki bardağını tek seferde içip ayaklandı. Ayaklarının onu götüreceği yer belliydi. Bir gün elbet sığınağı olacak yarin yamacına. Hayatla arasında bir gönül davası vardı. Kaderin hükmü ne olursa olsun, kazanmaya kararlıydı.

Abisinin can ve silah arkadaşına vurgun olan Mercan ve kardeşine ihanet etmeyi vatana ihanet etmek kadar ciddi gören Yusuf... Ya hayatı, ya birbirlerini... İşin sonunda ya ikisi de kazanacaktı ya da ikisi de kaybedecekti. İkisi de bu kadar kibirliyken kaybetmeleri kaçınılmazdı. Kaybedeceklerdi. Belki birbirlerini, belki de birbirlerinde kendilerini. 11.11.2024- #roman 3.