Ahu Taşdeviren: Beni omzuna atıp mekandan çıkarmak ne be adam?! Koruma: Sizi koruyordum. Ahu Taşdeviren: Beni koruman gereken bir durum yoktu ortada. Mekandaydım ve eğleniyordum. Koruma: Tanımadığınız herif size fazla temas ediyordu. Ahu Taşdeviren: Ay sana ne?! Tehlikeli mi oldu şimdi eğleniyorduk diye? Koruma: Fazla yakındı, tehlikeli. Koruma: Lütfen dikkat edin, dedenizin kesin emri var. Koruma: O adamın elini götüne montelemediğime dua et. Geberdim lan ben burada. - Bu mesaj silindi.

Hatırlamak bir lütuf, unutmak ise bir lanet. Ama bazen öyle anlar olur ki, en ağır yük, hatırladıkların olur. O zaman, hafıza kaybı bir lanet olmaktan çıkar ve en büyük armağana dönüşür. Unutmak, aslında ruhunun okyanusunda boğulduğun anılarını silerek seni hayata yeniden doğuran bir fırtınadır. Ve sen, o fırtınanın ardından, yepyeni bir sahile vuran dalga gibi, ne geçmişten bir iz ne de gelecekten bir korku taşırsın. Sadece anın sonsuzluğunda, tertemiz ve hafif, özgür bir şekilde var olursun ve boşluk içinde yaşarsın. Belki de asıl hayat, tam da o boşlukta, yeniden inşa edilen o kimlikte gizliydi. Kim bilir, belki de unutmak, yeni bir sen yaratmanın en acı ama en doğru yolu olurdu. Bir şarkı çalar, melodisi tanıdık gelir ama kelimeler yoktur zihinde. Bir koku geçer burnunun ucundan, kalp hızlanır ama nedenini bilinmez. İşte hatırlamamak, tam da budur: Kalbin bildiğini aklın unuttuğu bir sessizlik.

❝Tutku, insanı hem sarar hem de zehirler. Aşkın karanlık yüzü, kalbin en derin arzularıyla sınanır.❞ KİTABIMDA BİR ÇOK UYGUNSUZ ÖĞE BULUNUYOR, LÜTFEN 18 YAŞINDAN KÜÇÜKLER OKUMASIN! Cinsellik, argo ve şiddet içerir!

Geçmiş bir yük gibi hep omuzlarındaydı insanın. Davranışlarımız amel defterimize yazıldığı gibi ruhumuza da yazılırdı. Lakin ruhumuza sadece davranışlarımız değil; hissedişimiz, bakışımız veya bakışlar... Bunların hepsi yüktü bize. Bazımız ağzında altın kaşıklı doğarken bazımız doğuştan kaybederdi her şeyi. Bazılarının doğuşu lütufken bazılarınınki lanetti. Bu bir aşk hikayesinin başlangıcı değil, bu lütuf ile lanetin savaş hikayesi. Bu dünyaya kendini kanıtlama tanıtma savaşı. Bu savaş asla bitmeyecek bir döngü. Bu hikâye biterken lanet ile lütufun meşalesini kim alır bilemeyeceğiz. Tek bildiğimiz lanetin meşalesinin aslen kime ait olduğu ve onun kime devredileceği.

Arkamda kimseyi göremeyince büyük bir nefes verdim.Başarmıştım!Kurtulmuştum!Önüme geri dönünce bir şeye çarptım.Bir kayaya?Bir taşa?Bir duvara?Çarptığım şey hiçbiri değildi,bir bedendi. Bir anlığına rahatlamıştım fakat o kafa tanıdık bir sima çıkınca öylece kalakaldım. Kurtuldum sanmıştım meğer ÇINAR'ın GÖLGESİ hâlâ üzerimdeymiş... İki kırık ruh,karanlık bir dünyada birbirlerine tutunacak ancak bu bağ kurtuluş mu olacak,yoksa yok oluş mu? Aşk,ihanet ve güç savaşının içinde,herkes kazanmak için savaşır.

Azalan nüfus nedeniyle yeni bir sistem getirilir. Bu sistem üreme yardımcı olması sebebiyle kurulmuştur.. . . #bilimkurgu - 1. (17.08.23) #dünya - 1. (18.08.23)

Geçmiş bir hayalet gibi peşinizden geldiğinde, ona boyun eğmekten başka çareniz kalır mıydı? İlkim Çetin, yıllar sonra döndüğü üniversitede artık başarılı bir akademisyendi. Hayatını yoluna koymaya çalışırken karşısına çıkanlar onu yeniden yıllar öncesine götürmeye çalışsa da İlkim'in bunu kabul etmeye pek niyeti yoktu. Yıllardır peşini bırakmayan anılar, geçmişin acı hatıraları ve yeri hiç silinmeyen bir adam. Emir Feza Dağlı, senelere yayılan acısının en sonunda biraz olsun dindiğine inandığında, hayatını altüst eden kadınla yeniden karşılaşacaktı. Yıllardır onu yiyip bitiren sorulara cevap alamasa da pes etmek aklının ucundan dahi geçmeyecekti. Seneler süren bir bilinmezlik, zamanın acımasızlığı ve etkisi hiç geçmeyen bir kadın. İki yaralı kalp, yeniden birbirinin yörüngesine girdiğindeyse bu kez hiçbir şey yıllar önceki gibi olmayacaktı.