Józefina jest uczennicą Szkoły dla Panien. Szkoły, w której kształci się żony idealne. Takie, które nie zabierają głosu, nie myślą samodzielnie i posłusznie wypełniają swoje obowiązki. Józefina jednak nie zamierza być potulna. W głębi serca nosi Iskierkę buntu i, wbrew światu, który próbuje ją uciszyć, zachowuje własne zdanie. Dobrze wie, że nie czeka jej romantyczna miłość - małżeństwo to dla niej transakcja, a mężczyźni są jedynie środkiem do celu. Celu najprostszego i najważniejszego: wydostać się z wiejskiej nędzy i przetrwać. W świecie, gdzie kobiece ciało jest powodem do upokorzeń, Józefina uczy się grać według narzuconych reguł - tylko po to, by w końcu napisać własne. Dzięki przyjaciółce, odważnej nauczycielce i tajemniczemu młodzieńcowi krok po kroku odkrywa, że solidarność kobiet może być bardziej wywrotowa niż jawny bunt. I że nawet tam, gdzie system żywi się strachem i wstydem, można go ośmieszyć, rozbroić i opluć z uśmiechem. To brudna, feministyczna opowieść o władzy, seksualności i strategiach przetrwania. Z humorem, goryczą i bohaterką, która daje się wcisnąć w gorset, a mimo to w duszy zachowuje iskrę nieposłusznej dziewczyny. 310 tys./zzs, rozdziały na 10 minut czytania. Publikacja we wtorki i piątki. Okładka autorstwa Elusive_writes

Beztroski wyjazd w gronie przyjaciół z liceum szybko przyćmiła bolesna melancholia... a może i tęsknota? Kiedy wyjechałam na studia do Toronto, ułożyłam sobie życie od nowa. Przede wszystkim poznałam Ivana, lojalnego i troskliwego chłopaka, który zrobiłby dla mnie wszystko. Celowo zostawiłam za sobą wspomnienia z rodzinnego miasta, te jednak i tak mnie dogoniły. Na mojej drodze znów pojawił się Charlie, któremu oddałam swoje serce jeszcze za szkolnych lat, a on pozostawił je w kawałkach. Nie spodziewałam się, że zobaczę go, po tym jak wstąpił do wojska, ani jak ogromnym wyzwaniem okaże się to spotkanie. Zmuszona, by spędzić w jego towarzystwie trzy dni na odosobnionej wyspie, musiałam zawalczyć nie tylko z logiką i sercem, ale też... z własnym sumieniem. Sugerowany wiek odbiorcy: 16+

Trzecia książka z serii: "Tajemnica rodu Emeraldów". Kolejność czytania: 1) "Tajemnica rodu Emeraldów. Amanda. Tom 1. Część 1" 2) "Tajemnica rodu Emeraldów. Amanda. Tom 1. Część 2" 3) "Tajemnica rodu Emeraldów. Kasandra. Tom 2. Część 1 i 2" Chociaż wszystko wskazuje na to, że życie Amandy wreszcie się ustabilizowało, rzeczywistość przedstawia się nieco inaczej. Dziewczyna nie jest świadoma zagrożenia, które właśnie otrzymało sygnał do ataku. Jak daleko posunie się żądny zemsty wróg? Czy uda się zapobiec tragedii? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziecie tutaj. Miłej lektury! 😊 UWAGA: W książce znajdują się opisy scen przemocy.

Co, jeśli największym aktem odwagi nie jest ocalenie świata... lecz pozwolenie sobie na miłość? Meara jest tylko wróżką - przynajmniej tak sama o sobie myśli. Podczas uroczystości, na której spotykają się przedstawiciele obu królestw znajdujących się na wyspie wróżek, przypadkiem trafia na Einara, władcę królestwa, który dawno pogodził się z myślą, że miłość nie jest mu dana. Ich spotkanie miało być nic nieznaczącym zbiegiem okoliczności. Los jednak szybko zamienia je w początek historii, od której nie ma odwrotu. Gdy Święte Drzewo zaczyna obumierać, Meara zostaje wybrana, by spróbować je ocalić. Jej droga prowadzi do wilgotnych ziem królestwa Marbhów, gdzie jako gość zamieszkuje u boku władcy trawionego troską o przyszłość swoich ziem. Wśród mokradeł, odradzających się ogrodów i wspomnień dawnych strat rodzi się między nimi więź, której nie potrafią ani nazwać, ani zignorować. A im bardziej się do siebie zbliżają, tym wyraźniej rozumieją, że zagrożony jest już nie tylko los królestwa, lecz także ich własne serca. Nowa niezależna opowieść spoza uniwersum „Serca Vilvena"!!!!

Przeznaczenie nie pozostawia wyboru. Ono cierpliwie czeka. Lament cieni to powieść o ucieczce przed nieznanym przeznaczeniem. Łączy motywy fantasy z biblijną symboliką, często zahaczając o okultyzm tworząc dzięki temu mroczny, melancholijny klimat. Tajemnice się mnożą, bezsilność zacieśnia swoje więzy, a bohaterowie zmagają się z własnymi demonami podczas gdy wokół grożą im te z krwi i kości pod rozkazami pradawnych sił. Sara, dziewiętnastoletnia Refaim wychowywana jest na pograniczu dwóch światów nie mogąc być częścią tego, w którym się urodziła. Dzień za dniem znosi rutynę życia Nieświatłej istoty tęskniąc za tym, którego tak naprawdę nigdy nie doświadczyła. Bowiem matka dziewczyny, kierowana strachem po śmierci męża odcięła córkę od Sakralnego Świata wpychając ją w cień życia zwyczajnych, Nieświatłych ludzi. I tak miało pozostać już na zawsze. Ona miała żyć jako Nieświatła, a jej starsi bracia jako Refaim. Los miał jednak inne plany. Gdy przeznaczenie zapukało do drzwi, Sara została brutalnie wyrwana z pozornej normalności i wrzucona w Sakralny Świat znany jej tylko z nazwy. Matka nagle zniknęła bez słowa wyjaśnienia, a Sara wraz z braćmi zmuszona została do rychłego odnalezienia wyjścia z labiryntu sekretów własnych rodziców. Tajemnicza siła, tak stara, że już zapomniana usilnie gna za dziewczyną nie dając wytchnienia od poczucia nieustannego zagrożenia. Bracia starają się chronić Sarę przed czyhającym na nią przeznaczeniem, ale są bezsilni wobec otaczających ich zagadek. Nie mogą nawet zwrócić się do żadnej ze stron, bo gdy Potępieni czegoś pragną, Anioły chcą to zniszczyć. Pradawne siły nie przebierają w środkach odbierając Sarze po kolei wszystko i wszystkich. Nawet kiełkujące uczucie rozkwita w najmniej odpowiednim momencie stając się kolejnym lękiem spędzającym sen z powiek zamiast ukojeniem dla zmartwiałego serca.

Królestwo Tylisan przez wieki było ostoją dla słonecznych i księżycowych elfów, które ramię w ramię żyły u swojego boku. Lecz pewnego dnia jedno ze słońc zgasło. Od tego momentu księżycowe elfy przejęły władzę i koronę. Alette to osiemnastoletnia córka szlachcica. Choć od jej narodzin wiadomym było, że w dziewczynie tli się talent magiczny, to elfka wśród ludu Tylisanu znana jest z czego innego: Alette to bękart, dodatkowo wiecznie skryty pod kapturem magicznego płaszcza, który ma ukryć okropną skazę, która podobno istnieje na twarzy młodej czarodziejki. Kiedy więc szlachcianka dowiaduje się o turnieju ogłoszonym przez koronę Tylisanu na nadwornego maga - dziewczyna wie, że to jej jedyna szansa, by być oceniona nie przez swoje pochodzenie czy wygląd, a przez umiejętności i talent. Tyle, że czarodziejka szybko przekona się, iż pałac króla Tylisanu skrywa coś znacznie niebezpieczniejszego niż sam turniej magiczny... Sugerowany wiek odbiorcy: 16+

Scenariusz był prosty. Przetrwać ostatni rok studiów, nie umrzeć z nudów i udawać, że duchy przeszłości to wyłącznie problem lokalnej historii. Zamiast tego pojawiają się morderstwa, tajemnicze wizje i całkiem nowe uczucia. Po śmierci rodziców jedyne, czego chciał Morgan, to zakończyć edukację i wyjechać z miasta, którego część mieszkańców uważała go za mordercę. I prawdopodobnie satanistę. A kocur po zmarłej babci za swojego sługę. W planie zajęć nie było odwiecznych klątw ani nowych znajomości. Samotniczy tryb życia studenta burzy charyzmatyczna gotka oraz pewien zamaskowany dupek. Gdy w lasach rezerwatu budzi się mściwa siła, tylko ta trójka wyrzutków jest w stanie uciszyć gniew przodków i powstrzymać tajemniczego nożownika, zanim Crowville utonie we krwi zatrutej chciwością... O ile przyjaźń nie przerodzi się w nienawiść, a wrogość w obsesję.

Vireya potrafi uciekać - już raz zostawiła za sobą Zakon Posłanników, w tym bezpieczeństwo, które okazało się złudzeniem. Wtedy jednak wybór należał do niej. Teraz po raz pierwszy naprawdę jest więźniem. Pojmana przez władcę Tarherianu, zamknięta w pałacowych lochach, musi zmierzyć się z brutalną rzeczywistością oraz prawdami podważającymi wszystko, w co dotąd wierzyła. Wspomnienia powracają z niepokojącą siłą, jednak Vireya nie pozwala, by ją pochłonęły. Wie, że ta ucieczka będzie się różnić od poprzedniej i tym razem stawka jest znacznie wyższa. Tymczasem w królestwie Allar narasta napięcie. Córka królowej Eavy - przed laty uznana za zmarłą - żyje. Jedyny problem? Została pojmana przez wroga. Czy władcy Allaru zaryzykują wszystko, by ocalić córkę, a może uznają bezpieczeństwo królestwa za ważniejsze? A przede wszystkim - czy Vireya zdoła przetrwać wystarczająco długo, by sama mogła zdecydować o własnym losie?