اکثر آدما یه سری چیز توی ذهنشونه که نمیتونن به زبون بیارن و من اون کسی هستم که اون افکار رو مینویسم...

گمان می‌کنم آدمیان دیگر رنگ زندگی را نبینند؛ تنها مشعلی که در دستانشان می‌سوزد و پس مانده‌ای از وجودشان را به آتش می‌کشد را تماشا می‌کنند، تا زمانی که به دوده‌ای از خاطرات تبدیل شوند؛ بی‌ارزش بمیرند همانگونه که با این منزلت زندگی کردند.