DA ' ÜL GUSSA (KARA SEVDA) +18 🥀 Benim kıyametim şimdi başlayacaktı. Bütün araçlar uzaklaşırken ürkütücü bir sessizlik almıştı her yeri. Bulunduğum arabanın farları dışında hiçbir ışık yoktu. Kapımı açtı. "İn!" Yemin ediyorum bağırsa daha az korkardım, öyle bir ses tonuyla söylemişti ki, bedenim ürpermişti. Ruhsuz sesi kulaklarımda çınladı. "İn dedim Ahuela !" Ruhumdaki korkuyu kamçılıyordu sesi, göğsümü sıkıştırıyordu. Aniden kemerimi çözdü ve eli bir mengene gibi koluma yapıştı, hırsla beni arabadan çıkarıp fırlatır gibi bırakınca dengemi zar zor korudum. Gözlerine bakamıyorum çünkü öfkesi ruhuma dolansın istemiyorum. Yeri göğü inletene sesi etrafı esir alırken titreye titreye ağlıyordum. "Bu bana kaçıncı ihanetin! Kaçıncı kez senin tarafından sırtıma yediğim hançer!" Benim kaçışım ona ihanetti, benim özgürlüğüm ona ihanetti. 🥀 Kitap,konu,karakterler benim kalemimden çıkmaktadır. Bu platformda yayınlanan Herhangi başka bir kitaba veya karaktere benzetme gibi yorumlar silinecektir. Herkesin kalemi kendine özgüdür,saygı duyalım ve o çerçevede yorum yapalım.

"Buraya geliyor?" Dedi alayla gözleri arkamda dolaştı bir süre ardından bana baktı kısıldı buz mavisi gözleri. Dudağındaki sigarayı üfledi hafifçe. "Ona söylememi ister misin? Seni bu eziyetten kurtarırım." Sustum elimdeki çantanın kulbunu sıkıyordum. Bize doğru yaklaşan bedeni hissediyordum. Hissederdim hep. Onun o aklımı başımdan alan kokusu ondan önce gelirdi hep. "Yapma!" Dedim kısık bir sesle. Kısık bir sesle konuşmamla gülüşü dahada büyüdü. Dudaklarını yalayarak devam etti cümlelerine. "Haklısın bencede söylemeyelim! Kim kız arkadaşını ondan başka birinin siktiğini öğrenmek ister ki?" Dediğinde bacaklarım karıncalandı. Onun adım sesleri yaklaştı gözlerimi kapattım. Arkamdan kolunu omuzlarıma attığında kasıldım. Biliyordum bir gün öğrenecekti. Ve ben onu kaybedecektim. Hiç benim olmamış gibi. 𝐔̈𝐜̧𝐮̈𝐦𝐮̈𝐳𝐝𝐞𝐧 biri ölecekti. Birimiz hepimizin sonu olacaktı. 𝐁𝐚𝐥 yiyip,𝐤𝐚𝐧 kusacaktık. Son kez, ilk kez gibi 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐬̧𝐞𝐜𝐞𝐤. İlk kez ise son kez gibi 𝐨̈𝐥𝐞𝐜𝐞𝐤𝐭𝐢𝐤. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kitaptır. ಇ

Uzun büyük aynada kendime bakıyordum yakut kırmızısı kolyemi takmaya çalışırken büyük sert eller hissettim belimde beni kendine çekti başını boynuma yaklaştırdı sıcak nefesi oraya hapis oldu kalın dövmeli kolu tüm belimi sardı sarı uzun saçlarım onun göğsüne değiyordu. Tek eliyle saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdı parmakları sarı saç tellerimin arasında dolaşırken kalın dudakları boyuma dokundu yavaş yavaş öpücükler kondurmaya devam etti gülümsediğini hissettim kalın sesi fısıltı halinde boynumu karıncalandırdı "Demek karım beni boşamaya karar verdi" alaylı sesiyle geri çekilmeye çalıştım gözlerimi aynada onun gözlerine çevirdim dikkatle bana bakıyordu oda. "Ama ne çabuk unuttun benim olan asla benden kendi isteğiyle gidemez ve sen benim soyadımı taşırken asla benden gitmeyi düşünemezsin karıcığım." Hapis olmuştum emindim ona, onun hayatına ve bu eve hapis olmuştum tam on yıldır. Son Duruşma isimiyle yayınlanan ilk ve tek kitaptır.

"Orada!" "Kim orada lan?" "Oğlum geçen aylarda Fransız bir diplomatın kızı kayıplara karıştı ya, o kız işte."

Şimdi yapmazsam bir daha asla yapamayacağımı biliyordum. İçime titrek bir nefes çektim ve belki de ömrüm boyunca boynuma zehirli bir sarmaşık gibi dolanacak o sözleri söyledim. "Ayrılmak istiyorum." İlk an gözlerinden garip bir ifade geçse bile hemen sonra toparlanıp gür bir kahkaha attı. "Güzel şakaydı,film taktım izleriz diye içeri geçiyorum sen de gel." Kahkaha atsa bile sesinden gerçek olduğunu anlayan ama inkar etmek için direnen bir tarafının olduğunu anlamıştım. "Şaka yapmıyorum ,ayrılmak istiyorum anla lütfen beni." Lütfen anlasın dedim içimden ,derdimi görüp, beni bu için de kaldığım araf'tan tutup çeksin dedim. Ama o sadece durup gözlerime baktı. "Böyle olsun istemezdim ama her şey çok hızlı gerçekleşti, ben bu ilişki adına yanıldım." Sözcükler dilimden bir zehir gibi döküldü ve beni de zehirleyerek aktı. "Ben bir şey yaptım değil mi güzelim?Bilmeden üzdüm seni. Söyle ne olur. Bilirsem düzeltirim bir daha asla üzmem seni. Yeter ki terk etme beni ,yeter ki sen de gitme." Titreyen göz bebekleri ,ellerinden kayıp gidecekmişim gibi elimi tutmaya çalışan elleri... Aslında bitiğimizi o da biliyordu ama bunlar son çırpınışlardı. ☆ Hikaye şarkısı:İkiye on kala-bütün istanbul biliyor.🌸 #başlangıçtarihi: 09.08.20

O, herkesin korktuğu bir mafyaydı. Ben ise ailesini kurtarmaya çalışan sıradan bir kız... Ama aramızdaki anlaşma, çok daha karanlık sonuçlar doğuracaktı.

*DÜZENLENECEK* Rahatsız olacaklar için, bolca argo kelimeler, madde, şiddet +18 ögeler vardır. Duyar kasacaksanız veya toksik watty girls iseniz engelleyip geçin. WATTPAD PLATFORMUNDA "GECENİN ZEHRİ" ADLI İLK VE TEK KİTAPTIR!!!!

Türk Mafya Lideri Harun Cihan Aktan ile, Türkiye Cumhuriyeti Savcısı Firuze Aldinç... Bir aile meselesi ile yolları kesişen bu iki insanın hikayesi, CİHAN MAVİSİ. *Bu kitaptaki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir alakası yoktur.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta." Yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.