Küller hâlâ gökyüzünde süzülüyordu. Aydınlık ve karanlık arasındaki denge, yüzyıllardır ilk kez çatırdıyordu. Melekler doğayla bütünken, şeytanlar ateşe hükmediyordu. Ve şimdi ; her şeyi değiştirecek biri vardı. Bir melek... Yanlış tarafa mühürlenmişti. Mühür kaderin kendisiydi. Ve kaderin sonunda mutlak kan vardı.

"Çünkü yaşam ruhtur, ve ruh da ölmez."

O sadece savaşırdı. Ta ki... korumaya değer birini bulana dek. Ve o gün, Kâbus'un yolu... Bir kız çocuğu ile kesişti.