Ben şu kitaplardaki masum kız olamadım. Ben orda ki kötü çocuğun kız versiyonuydum. Masum kelimesi bana o kadar uzak ki... Hem kimse masum degildir. Sütten çıkmış ak kaşık değiliz ya. Ben masumluğu istemiyorum. Ben Gece'yi istiyorum. Karanlığı istiyorum. Yalnızlığı istiyorum. Ben o gecenin karanlığında kaybolmak istiyorum. Ben kendi karanlığımı hükmetmek istiyorum. 💫 "Ben çok bencil bir adamım Gece" dedi yüzünü göğsüm ve boynum arasına gömerek. Sertçe yutkundum ve sol gözümden akan yaşa engel olamadım. Yaş yavaşça şakağımdan inip siyah karışık saçlarımın arasında kayboldu... "Evet... çok bencilsin" dedim zorlukla her şeye rağmen bencildi. Hemde hiçbir acıması yoktu. Sadece kendini düşünüyordu... benim yok olduğumu görüyordu, hissediyordu ama... bencildi işte. "Bunun için özür dilemicem Gece. Bencilim ve buna alışman gerekicek." Dedi boğuk bir sesle. Kafamı az da olsa iki yana salladım. Alışmayacaktım. Çünkü bu hikayenin sonunda ben yoktum...

Yıllar önce bir kaza sonucu kısa bir süre sevgili olduğunuz ve yaka silktiğiniz adam ,hayatınızın aşkı ile evleneceğiniz anda nikahı bassa ve sizi sırtlayıp nikah masasından kaçırsa?Üstüne üstlük siz kapıdan kovsanız o bacadan girse? Jülide hayatının orta yerine atom bombası misali düşen bu adamla başa çıkabilecekmiydi?