Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Tam 38 kişi! Hepsi sadece bir oyuna tutsak edilerek ya savaşı, ya ölümü tercih ettiler! Mâhşerin 13 esiri! Bu tutsaklığa bir son mu vereceklerdi ? Ya da ölümü mü sahipleneceklerdi? Acı Yok! Korku Yok! Sadece savaş! Biz bir oyunun içindeydik ve bu bir akılalmaz gerçekti!

'Biz kum saatinin içine mâhkum kalmış birer tutsaklardık. 'Biz bir kum saatinden ibarettik ,o bir hayat bende hayatın kalbiydim. O camları beraber kırdık ,beraber aştık şimdi ayrılmak yakışır mıydı bize? Her zaman yanyana dipdipe hissettik ama hiçbir zaman gerçek olamadık. Şimdi yüreğimle bakıp doğruyu mu bulmalıyım? Yoksa doğruyu aradığım yüreği mi bulmalıyım?

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?

Sonat, yaşadığı sakatlık sonucunda yıllardır yaptığı buz pateni sporunu bırakmak zorunda kalır ancak bu farklı bir dalda, yeni tutkular aramaması için bir sebep değildir. Yaptığı buz pateni sporu sebebiyle yıllar boyunca zorbalandığı için hiç sevgilisi olmamıştır. Tamay ise Zirve Ötesi Üniversitesinin amigo kız kaptanıdır. Tüm erkeklerin ona karşı olan yüzeysel davranışlarından çok bunalmıştır ve gerçek bir ilişki istiyordur. Diğerlerine ilişki yapabilecek kadar aklı başında ve olgun olduğunu göstermek için Sonat'la birkaç aylığına sahte sevgili olmaya karar verirler. Tabii işler pek planlandığı gibi gitmez...

Yıllar,zamanlar,haftalar geçti ama hiçbirisi senin kadar itici olmadı. 3 yıl binlerce hatıra, binlerce iz... Ben Eflin, o kalp son kez yerini bulacak.

Yıllardır ustaca büyütülen Karate şampiyonları, Masal çocukluk arkadaşlarıyla birlikte olimpiyatlara hazırlanırken aslında düşmanıyla takım olabileceğini hiç düşünebilir miydi ki? Olimpiyatlara yakın bir zamanda rakip takıma bilgi sızdırıldığı öğrenilir ve koçlar onlara bir seçenek sunar. -Jürileri etkilemek adına sahte bir ilişki yaşamaya hazır mısınız? Masal en büyük düşmanı olan Ronas'ın aşkına teslim mi olacaktı yoksa takım arkadaşları içerisinde bir karmaşıklığın içinde mi bulacaktı kendisini? Karatenin heyecan ve romantizm dolu bir kurgusunu okumaya hazır mısınız?