Bu işe başlarken planım böyle değildi. Bu kadar ağır ve kötü derecede aşık olabileceğimi bile bilmiyordum!

☆ o özeldi. o her zaman özeldi. onu ilk gördüğüm an anlamıştım bunu. küçükken onu istediğimi düşünürdüm. benim olmasını istiyordum. bana ait olmasını, tıpkı oyuncaklarım gibi. ama o bir oyuncak değildi. sahip olmadığın küçük kardeşin, derdi annem bana. kardeş sevgisinin başka bir şeye dönüştüğünü fark ettiğimde ise artık çok geçti. geri almak için yapabileceğim hiçbir şey yoktu. ☆ ♡29.11.13 ♡

Durarara!! animesinin mükemmel çifti Izaya Orihara ve Shizuo Heiwajima'nın Yaoi fanfiction'ıdır. Ikebukuro da bulunan çiftimizin başından geçenleri, bir de benim kalemimden okuyun ^^

Ne Güneş, Ayı yakalar. Ne de Ay, Güneşi. Söylesenize sizce kaçan hangisi yada kovalayan. İmkansız mı? Ya Güneş Ayı yakalarsa yada Ay Güneşi... Yada herşey yok olursa... ''Güneş şimdi batıyor sonra ise Ay ortaya çıkıyor değil mi?'' Onaylarcasına başımı salladım. ''Biz sadece Güneş doğar, batar deriz Ayı unuturuz. Oysa Ayın amacı güneşi yakalayabilmektir. Ayın güneşi yakalaması ne kadar imkansız olsa da ben seni seviyorum.'' Gülerek ona baktım. ''Ne alaka şimdi Ay ile güneş.'' Sevinçle devam etti. ''İşte seni bu yüzden seviyorum başkaları için şaçma benim için hayatımdaki en doğru seçim olduğun için.'' ''Peki biliyorsun değil mi? Ay'ın Güneş'i yakalayamadığı gibi bende seni asla sevmeyeceğim. Ay Güneş'i yakalasa bile.'' Güldü ve yanıtladı. ''Beklerim. Baktım olmuyor. Ayı da yok ederim Güneş'i de!''

ETRAFINA DUVAR ÖRMÜŞ ZENGİN VE SOKAKTA KALMIŞ BİR NEKO NUN AŞK DOLU HİKAYESİDİR. YAOİ DİR SEVMİYORSANIZ VEYA FOBİ SENİZ LÜTFEN OKUMAYIN VE SAÇMA YORUM VE MESAJLAR GÖNDERMEYİN!

OOOOOOOOOOO burda güzel aşklarımız vaarrr 3 lememiz vaarrrr okumadan geçmeeee her gelen bir yıldız atsınnnnn ve ben bu açıklama yüzünden dayak yerim arııııaaağğğkkk :D

"Noldu küçük? Yoksa benim bu dolgun dudaklarıma mı yapışmayı planlıyordun?" dedi ve tabiki de klasiği olan piç smile patlattı. Mal işte ya mal napçan işte, diyerekten üstümü başımı düzelttim ve elimi kurtardım. Müzik dinlemeye devam etmeye karar vermiştim ancak hocamız servisteki mikrofonla mola yerine geldiğimizi ve ihtiyaçlarımızı karşılamamız gerektiğini söyledi. Bunun üzerine taş çocuk kulağıma yine fısıldadı; "Hoca doğru söylüyor. İHTİYAÇLARIMIZI gidermemiz lazım tatlım" dedi ve sapıkça bir piç smile kondurdu.