« អចេតនាក៏ប៉ុន្តែវាជាស្នេហា! ទោះក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ស្នេហាអាចកើតឡើងបានដែរ! ទោះបីជាបងធ្លាប់ជាប្រុសដែលខូចខិល ក៏ប៉ុន្តែបងសុំសន្យាចំពោះអូន ទោះអូនមិនមែនជាមនុស្សដំបូងនោះទេក៏ប៉ុន្តែអូនជាមនុស្សចុងក្រោយសម្រាប់បង ណាផាក ជីមីន! » មីន យ៉ុនហ្គី « អូនដឹង មនុស្សម្នាក់ៗគឺមិនល្អគ្រប់ដប់នោះទេ ទោះបីជាអតីតកាលបងចោលម្សៀតប៉ុណ្ណា ក៏ប៉ុន្តែវាគ្រាន់តែជាអតីតតែប៉ុណ្ណោះ សំខាន់បច្ចុប្បន្នរបស់បង! អតីតកាលគ្រាន់តែជាពេលវេលាដែលកន្លងផុតទៅហើយ! អ្វីដែលសំខាន់នៅពេលបច្ចុប្បន្នគឺបងបានកែប្រែខ្លួនសម្រាប់អូន! មីន យ៉ុនហ្គី » ផាក ជីមីន « បងសុំទោសចំពោះកំហុសដែលបងបានសាង បងពិតជាធ្វើខុសខ្លាំងណាស់ចំពោះអូន សុំទោសដែលកាលពីមុនបងខ្វាក់ភ្នែកមើលមិនឃើញអំពីទង្វើល្អរបស់អូន ហើយថែមទាំងមានស្រីយកមកបញ្ឈឺអូនថែមទៀត! បងពិតជាប្ដីមិនល្អមែន បងមិនបានមើលថែអូនឱ្យ

«គ្មានថ្ងៃសោកស្ដាយឡើយ ដែលបងពលីដើម្បីមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់បងបាន! បងមិនស្ដាយក្រោយឡើយ ដែលបងសម្រេចចិត្តធ្វើបែបនោះដើម្បីអូន! ព្រោះអូនជាមនុស្សបងស្រឡាញ់ គ្រប់យ៉ាងបងអាចលះបង់ឱ្យអូនបានទាំងអស់!» «មិនថាមួយខែមួយឆ្នាំឬពេញមួយជីវិតអូននោះឡើយ ក្នុងលោកនេះប្រហែលជា គ្មានអ្នកអាចជំនួសកន្លែងបងបាននោះឡើយ! លុះត្រាតែអូនស្លាប់ចាប់កំណើតម្ដងទៀតលែងចងចាំបង ទើបប្រហែលជាអូនអាចជ្រើសអ្នកថ្មីបាន!» __________________ «បើសិនជានៅលើមេឃនៅតែមានផ្កាយ! បងក៏គ្មានថ្ងៃចាកឆ្ងាយចេញពីអូនដែរ! ទោះបងគ្មានរូបរាងមាននាមតែជាព្រលឹង ក៏បងមិនទៅណាចោលអូនដែរ!» «អូនមិនដឹងថាជាតិមុនអូនសាងបុណ្យអ្វីនោះទេ! បានជាជាតិនេះអូនមានសំណាងតាំងពីកើត មកទល់នឹងពេលនេះអូននៅតែមានសំណាង ដែលបានជួបបុរសដ៏សែនល្អដូចជាបង! ជុងហ្គុកអូនស្រឡាញ់បង» «អូនជាមនុស្សដែលធ្វើឱ្យបងផ្លាស់ប្ដូរ! បើគ្មានអូ