Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Onu alarak buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak, gülümsemesiyle çıkan güneşte ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede... +18 içeriklidir. (sahneler/ argo kelime ve konuşmalar vardır.)

hayatının sevdiği adamla vakit son zamanlarda vakit geçirmesi fakat kızın kanserden o çocugun daha onu seviyorum deyemeden ölmesi

"Bu hikaye bitmeyecek ama devam da etmeyecek. Ne unutacağım seni, ne kavuşacağım. Bir yerlerde adın geçtiğinde, hep aynı sızıyla hatırlayacağım."

ya kalbinin en derinlerinde inandığın her şey yalansa? peki hisler de yalan söyler mi? yalan söylemediği tek bir konu vardı, isimsizdi... peki, o kimdi? maskenin altındaki sen kimsin? sonsuza kadar isimsiz kalamazsın... #3 - ♡♡ (26.04.23) #7 - hayvan (24.06.29)

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

Çelik kabzanın demir ve keskin ucunu onun çelimsiz duran boynuna bastırdı. -"Teslim ol,ben kazandım" Bu sözleri söyleyen maskeli şövalye bir taraftan da artık kendisinin koruyacağına emin olduğu prensesine bakıyordu. Güneşin silik ışınları ile aydınlattığı parlak saçlarının harikulade durduğu,uzun kirpiklerinin ardından gölgelenmiş bakışlarının soğuk ve uzak olduğu söylenebilirdi. Tabii ki öyle olacak diye geçirdi içinden. O kaf dağının prensesiydi. Bir de demir kolluk içinde duran kendi ellerine baktı.Onu korumak için tüm bu elemelerden geçerken yaralanan parmaklarını oynattı. Bu son düelloya katıldığında rakibini yeneceğini iyi biliyordu. Onun küçük çocuk olduğu zamanlarda da tek hayali buydu,o bunun için kendini eğitmişti. 18.Yüzyılın sadık,korkusuz ve namı diyar diyar gezen en güvenilir Şövalyesi olacaktı. Krallıkta günlerce duyurusu yapılan ve neredeyse at binip,eli kılıç tutan tüm askerlerinin katılmak istediği bir yarıştı bu. Bu onurlu görev için canını ortaya koymak,onun için hiçte zor değildi. Ve evet... Kralın veziri onun ismini okuyordu. -Prensesimiz II.Elanor Cartwright'ı korumaya hak kazanan Asker kuzeyli Eric Bryant olmuştur. İsmimi duyunca ekselansları ve artık prensesim olan Elanor'u dizlerimin üzerine eğilerek selamladım. Etrafımda oluşan coşkulu bir alkış ve hayran dolu bakışların altında bu görevi tüm kalbimle kabul ederek yeminimi etmiştim.

Psikiyatrist, karanlık kadar çekici ve zeki bir adam... Şizofren, öldürücü güzellikte bir kadın... Her şey çok normaldi ta ki kadının aslında şizofren olmadığını öğrenene kadar. Her şey karanlıktı, kanlıydı, tutkuluydu, acı verici, büyüleyici ve gerçekti. Bu aslında masal kadar inanılmaz ancak kırmızı kadar kızıl, siyah kadar karaydı.

Gök Dalaman. Yüksek anksiyete ve epilepsinin mahvettiği hayatında, yeni umutlar ve yeni deneyimlerle hiç tatmadığı bir şefkati tadacaktı. Baba şefkatini. Bazen, kan bağının önemi olmadığını anlardı insanlar ve hayat bunu Gök'e acı tatlı bir yolda öğretmişti. Yayınlanma tarihi 29.08.2022

Ruhe kasabasında yaşayan bir grup arkadaş, kasabalarına gelen keşifçinin, kasabadaki mağaradan ne istediğini anlamaya çalışırlar. En yakın hedefleri, o mağaranın haritasına ulaşmak ve mağaraya, keşifçiden önce girmekti ama... hiçbir şey planladıkları gibi gitmemişti. O geceden sonra Ruhe'de çok şey değişmişti. Hassas adalet terazisinin bir tarafına aşk, bir tarafına vicdan oturmuştu. ❝Beni kaça bölersen böl, kaçla çarparsan çarp. İstediğini ekleyip istediğini çıkart... Sonuç hep Ahu yapar. ❞ •cinsellik, argo, yamyamlık, korku gibi yetişkin içerikler mevcuttur•

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."