Yetişkin okurlar içindir! "Beni ilk gördüğünde ne düşündün?" Başını yana eğerken işaret parmağıyla dudağının altındaki çizgiyi kaşıdı. "Buraya ne kadar aykırı durduğunu." Kadir ağır hareketlerle ayağa kalkınca tam önümde durdu. Masada oturmama rağmen benden çok büyük duruyordu. Yüzüne bakmak için başımı geriye atmak zorunda kalmıştım. Bana doğru eğildiğinde aramızdaki tansiyon o kadar hızla yükseldi ki... Mesafeyi iyice azaltırken boğuk çıkan kalın sesiyle konuşmaya devam etti. "Aykırı ve güzel..." dedi yavaşça."Çok güzel." Kuruyan dudaklarım aralandığında bana doğru bir adım daha attı ve aralana bacaklarımın arasında durdu. "Zararlı olan her şey gibi..." Dilimi alt dudağımda gezdirdim. "Sana zarar vermek istemem." Biraz daha yaklaştığında dolgun dudakları dudağıma dokunuyordu. Kalbim göğüs kafesime şiddetli darbeler indirirken kısık sesiyle cevap verdi. "Ama ben isterim." • Gitmek mi zor kalmak mı? Kalana zorsa gidene ölümdü.

Emir vermekten hoşlanan bir vampir ve geri adım atmak zorunda kalan bir kız -"sana birgün yalan söylersem ne yaparsın?"kaşlarını hafifçe çatıp -"seni ilk yanımda tuttuğum zaman ne dediğimi hatırlıyor musun?"sadece başımı eğince -"söyle!"diye sesini yükseltti. Gözyaşlarım akarken -"hatalar bedellere mahkumdur"dedim. -"cevabını kendin verdin"kafamı onun göğsüne koydum. -"ne yapacaksın bana?"sessizce sorduğum sorudan sonra omzumdan tutup geriye çekti,gözlerime baktı. -"bana birdaha yalan söylememeni sağlayacağım" ++++++++++++++++++++++++++

Menekşe düşüncelerini şiirlerle süsleyen bir paramedik ve acil durum afet gönüllüsüdür. Günleri yalan gülümsemeler ve sahte bir neşeyle geçip, giderken; tüm ülkeyi şaşırtan bir haberle kendini Kars'ta buluverir. Ancak bulması gereken tek şey kendisi değildir. Ona platonik olan Cesur, Allah'u Ekber Dağları'nda bir yerdedir. Menekşe Cesur'un aşkını başkalarının ağzından dinlerken, bu beklenmedik aşkın hayatında ne gibi şeyleri değiştireceğini bilemezken, kendini Cesur'a kaptırmadan edemez. Ancak her aşkın mutlu sona ulaşamadığı bu coğrafyada neler olacağını kimse bilmiyordur. . . Az bölümlü olduğu için okumaktan vazgeçecek olanlar için söylüyorum, okuyanların hiç biri pişman olmadı. . RomanceTR Aksiyon/Macera listesinde yer almaktadır. . Oluşturulma Tarihi: 1 Mart 2020 Yayınlanma Tarihi: 28 Mart 2020 Bitiş Tarihi: 14 Eylül 2020

*Aşiret/Köy Kurgusudur* Ömer Boran & Rojda Azamet🪶 (Yayınlanma tarihi; 21 Mart 2023) İlk görüşte aşka kesinlikle karşı olup inanmayan Boran Aşiretinin Ağası olan Ömer Boran iş sebebi ile yolu sahibi olduğu tarlaya düşer. Orada Rojda'yı görür ve ilk görüşte aşık olur ama Ömer Ağa bunu kendine yediremediği için bir süre uzaktan sever. Daha sonra da Rojda'ya açılır ve olaylar başlar...

Berdel sonucu yatalak bir Ağanın eşi olacaktım... Ama nedenlerde boğulacağım bir sır dünyasına gireceğimi nerden bilebilirdim ki? Hadi hayat serüvenime sende katıl :)

SARA: Masum, yüzünden gülümsemesi eksik olmayan etrafına neşe saçan tatlı ve narin bir kız. ALİ: Başarılı, disiplinli, bir o kadarda sert bir adam. "Sakın yaklaşma bana!" Sesim güçlü ve özgüvenli çıkmıştı. Kalbim patlayacak gibi çarpıyordu. Suratı hala aynı ifadede beni seyrediyordu. Söylediklerim umrunda bile değildi. Yüzüne hiç korkmadan bakıyordum. Boğazımın kuruduğunu fark edip yutkundum. Dudaklarımı ıslattığım sırada bakışlarının dudaklarıma kaydığını fark ettim kısa bir sürede olsa kahvelerini tekrar gözlerime çevirdi. Bana doğru yaklaşmaya başladı. Nefesim kesiliyordu bu sefer bana böyle davranmasına izin vermeyeceğim. İçimdeki öfkeyle elimi kaldırıp suratına sert bir tokat attım. Şaşkın gözlerle ona baktım başı sola dönmüş bir şekilde sertçe nefes alıp veriyordu eliyle yorganı avuçlarının içinde sıktığını farkettim. Boynundaki damar patlayacaktı. Diğer elini kaldırdığı anda bedenimdeki hayal kırıklığı bütün uzuvlarımı paramparça ediyordu. Bana vuracaktı savunmasız ve şok içimdeydim. Ani bir refleksle başımı dizlerime kapatıp kollarımı bacaklarıma sardım. Çok korkuyordum bana vurmasını bekliyordum resmen. Yavaş yavaş gözlerimden yaşlar akmaya başladı. "Kaldır kafanı" sesi çok sert geliyordu. Ellerim titriyordu bu kadar şiddet benim için çok fazlaydı. Çok narindim ben en ufak şeyde korkardım annem ve babam her zaman beni korurdu, hiçbir zaman beni bu tarz bir durumla baş başa bırakmazlardı, herhangi bir tehdit hissettiklerinde beni uzaklaştırırlardı. Her zaman şiddetten uzak yaşadım. Ta ki bugüne kadar. -4. Bölümden kesit ❌Kadına şiddet içeriği yoktur.❌

Yanlış zamanda yanlış yerde bulunan tek beden... "O adama ne olacak? Kim bu insanlar?" meraklı bakışlarımı kıza çevirdim. Bana endişeli gözlerle bakıyordu. Hızla yaklaştı. Sanki gizli bir iş çeviriyormuş gibi davranıyordu. "Sen bu adamların kim olduğunu bilmiyor musun?" başımı olumsuz anlamda salladım. Kızın omuzları düştü. "Nasıl düştün ellerine?" bende tıpkı onun gibi fısıltıyla konuştum. "Ben sadece vurulan adama yardım ettim." kız dudağını dişledi. "Hayatında hiç birine yardım ettiğin için pişman oldun mu eğer olmadıysan çok ama çok pişman olacaksın. Ahh be kızım genceciksin çok güzelsin." dediklerinden hiçbir şey anlamıyordum. "Bu adamlar hayatında görebileceğin en tehlikeli en korkunç insanlar. İnsan demeye bin şahit ister. Bıraksaydın ölseydi oracıkta." şok içinde kıza baktım. Neler söylüyordu böyle. "Eğer içerideki adamı yaşatamazsak. Buradaki tüm doktorlar hemşireler ölür. Sende dahil." *Tüm hakları bana aittir. Çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.*

Okyanus mavisi gözlerinin içerisinde kaybolmak isterken kendimi tamda orada buldum. "YÜZBAŞI KARAY!" Adını duyduklarında tüyleri diken diken olur, yüzünü görenlerin hepsi ölüdür. Rüyalarında rengi olurdu; siyah, beyaz, mor ve gri. Benim rüyam tam olarak siyahın en koyu tonlarında. Savaş bitmedi. Sadece perde değişti. Binalar kül, şehirler enkaz... Gökyüzü karanlık. Ama o hâlâ ayakta. Silahı elinde, künyesi boynunda. Yüzbaşı Karay için emir yok, birlik yok, komuta zinciri yok. Sadece hayatta kalması gereken bir gece ve gerçeği öğrenmesi gereken bir kâbus var. Birde sevdası... Her adımda pusuda bir düşman. Her gölgede eski bir sır. Ve rüyalar artık sadece uykuda gelmiyor. Kurşunların, ihanetin ve karanlığın hüküm sürdüğü bu dünyada, ya uyum sağlarsın... ya da unutulursun. Hazır mısın? Çünkü bu bir rüya değil. Bu, son savaş. Kitabın tüm hakları / bu1yazar adlı kullanıcıya aittir

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

"Sen ansızın kapımı çalan kıyametimsin." ............. Bazı sonlar yeni ilkler doğururdu. Ve bazı sonlar, insanı yeni bir yola adım atmaya zorlardı. Yeni ilklere adım atmak için kader hazırdı. Ona düşen kadere boyun eğerek, örülen ağların peşine düşmekti. Hayatı, sorunsuz ilerlerken bir gün ailesinin ani ölümüyle sarsılan Ahu Melek, aldığı mektupla hayatı değişmiş, kendini hiç bilmediği topraklarda, tanımadığı insanlar arasında kök salmış bir şekilde bulmuştu. Babasının, hiç bilmediği bir ailesinin olduğunu öğrenince kendini o aileye dahil etmek aklının ucundan bile geçmemişti. Babasının doğup büyüdüğü topraklara bomba gibi düşmüştü güzel kadın. O, bir Karia'ydı. Tıpkı ansızın gelecek olan kıyamet gibiydi. Yeni yeni keşfettiği bu topraklarda çiçek gibi açıp, aşkı bulacağını ise hiç düşünmezdi. O, bilmeden kendi ayağıyla aşka gitmişti. Mertliği ve merhametiyle nam salmış Demir Asilkan ise görür görmez vurulmuştu bir çift kurşuni göze. Ansızın kapısını çalan kadına kaptırmıştı gönlünü. Seviyordu, çok güzel seviyordu Demir Asilkan. Ancak hiçbir aşk kolay bulunmazdı. Zorlu sınavları, dikenli yolları vardı vuslatın. "Şu kurşuni gözlerin yüreğimi delip, geçiyor," dedi Demir. Kızın gözlerine bakmaktan ve orada kaybolmaktan kendini alıkoyamıyordu. "Senin beni aldığın bu güzel yüreğin var ya, işte orası benim saltanatım," dedi kadın sevgiyle gülümseyerek. Başlangıç Tarihi: 15.03.2021 1. Kitabın bitiş tarihi: 05.02.2022 Çalındığı taktirde yasal işlem başlatılacaktır.