Sadece kafa dinlemek için çıkmıştım evden bir daha dönüşüm olmadı eve bir vampir tarafından esir tutuldum bu beni oldukça korkutuyor kaçmaya çalıştığım an dibimde bitiyor sırlar gün yüzüne çıktığında aramızdaki bağlar dahada kuvvetli oluyor ERGENLİK DÖNEMİNDE YAZILMIŞ BİR KURGUDUR ANI KALSIN DİYE SİLİNMEYECEKTİR! kurgu

Şiddetin gölgesinde büyüyen Melodi, hayatının çıkmazında sıkışmışken kapıdan içeri giren bir adam her şeyi değiştirir. Pars Akay... Güçlü, sert, tehlikeli çekiciliği olan bir özel ders hocası. Dersler ilerledikçe Melodi'nin karanlık dünyasında ilk defa bir ışık yanar. Ama ışığın geldiği adamın da kendi karanlıkları vardır. Bu, yasakla özgürlüğün, korkuyla arzu arasındaki ince çizgide yürüyen bir hikâye. 🧝🏻‍♀️🙏🏼 Yıldız atarsanız sevinirim, motive olup daha çok bölüm atmak istiyorum, yorumlarınız benim için çok kıymetli fena aktif bir insanım hadi inşalah.

Beyaz bir elbise... Temizliğin, saflığın ve umutla yeniden başlamanın simgesi. Ama o elbise, bir gecenin karanlığında karıştı barut kokusuna. Ve bir silah... Soğuk, siyah ve sessiz. Liyâ, hayatın ona verdiği hiçbir savaş için hazır değildi. Geçmişi kırık, yarınları belirsizdi. Ta ki bir gece, silah sesleriyle alınana kadar. O gece karşısına çıkan yüzbaşı, sadece onu kurtarmadı... Hayatını da değiştirdi. Ama bu hikâyede her şey siyah ile beyaz kadar keskin değildi. Ne aşk sadece bir sığınaktı, ne savaş sadece dışarıdaydı. Beyaz Elbise, Siyah Silah Bir kadının küllerinden doğuşunun, ve bir adamın yüreğine ilk kez düşen sessiz yangının hikayesi. (İleri bir zamanda düzenlenecek.) ---- #merhamet 🥈 (27.07.25) #liya 🥇(18.08.25) #arsel 🥇 (18.08.25)

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa... Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte... Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~ Nevbahar isimli ilk ve tek kurgudur. #merhamet 🥇 (28.09.25) #berdel 🥇 (14.03.26) #güç 🥈 (14.03.26)

Bazı Yalanlar Kalbi, Bazı Gerçekler İnsanlığı Yakar..." Babasının tabutuna el basarken yemin etti bir asker. İntikamımı alacağım. Kanın yerde kalmayacak. Bir masum... bir operasyonun kilit noktası kendi halinde yaşayan bir kız. Kız, ilk kez birine gerçekten inandı. Onu sevdi ve kendini teslim etti. Vazgeçişler, pişmanlıklar.. Yıllar geçti. Ülkeler, kimlikler, yüzler değişti. Ama gözlerde kalan o bir bakış, asla silinmedi. O pişmanlık bakışı.. Şimdi o asker, yıllar önce hayatını mahvettiği o kadının karşısında yeniden duruyor. Ama bu kez bir görev değildi bu. Bu kez gerçek olan sadece acı. Sadece acı ve pişmanlık.. ---

Gece sokakta yalnız yürüyen Mila, yaralı bir adamı bulduğunda hayatının değişeceğini hiç tahmin edemezdi. Peki aylar sonra Mila adamın yanında çalışmaya başlarsa? Kan, acı ve baba denemeyen bir baba, çaresizlik... Mila onu kurtarmak için harekete geçtiğinde, ikisi de farkında olmadan kaderlerinin birbirine zincirlendiğini anlayacaklardı. Aşk mı? Acı mı? Yoksa ikisi birden mi...? ~ #kurtarmak 🥇 #hapis 🥉 #yalan 🥇 (27.02.26)

Yağmur, atanmayı bekleyen genç bir hemşire. Arkadaşı Rümeysa ise avukat olarak ilk atamasını beklemektedir. Şırnak'a çıkan Rümeysa, hayatının beklenmedik bir dönemece gireceğini hiç bilmez. Bir hafta sonra Yağmur da aynı şehre atanır ve ikisi, yeni bir başlangıcın heyecanıyla, kaos dolu bir hayatın içine adım atar. Şehrin sessiz sokaklarında yolları yüzbaşı Sancak ile kesişir ve aralarında açıklanamayan bir çekim oluşur. Yeni arkadaşlıklar, sürpriz karşılaşmalar ve beklenmedik olaylar... Her adım, hayatlarını ve ilişkilerini sınayacak, onları hiç tahmin etmedikleri bir maceraya sürükleyecektir. Acaba bu şehirde hem kendilerini hem de sevdiklerini koruyabileceklermi? Yağmur Kılıç &sancak Alkan Rümeysa Aksoy&Alp bozkurt Bisem Yıldız&Efe Kara Berivan özkan&Ayaz Demirel SIRALAMA: Tayin: 1. Sıra

Rastgele bir numaraya attığım o utanç verici mesajın, ölüm fermanım olacağını nereden bilebilirdim? Bir doğruluk mu cesaret mi oyunu. Masum, aptalca bir şaka. Ve yanlış zamanda, yanlış kişiye giden o mesaj: "Kırmızı tangamın nerede olduğunu hatırlamıyorum, dün gece sende mi kaldı?" Ben sadece arkadaşlarımla eğlendiğimi sanıyordum. Ama mesajı attığım numaranın sahibi, tam o saatte cinayet işlemiş bir katildi. Ve daha kötüsü? O gece gerçekten birini öldürmüştü ve benim bu mesajımı, cinayeti gördüğüme dair bir şantaj sanmıştı. Şimdi peşimde sadece utanç verici bir yanlış anlaşılma yok. Peşimde; nefesimi kesmek, beni susturmak ve o "kırmızının" hesabını sormak isteyen bir adam var. O, beni susturmak için her şeyi yapacak bir avcı. Ben ise yanlışlıkla inine girmiş bir av.

Mardin'in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı'nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan'ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin'in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan'ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.