"İlelebet aşk bu bendeki,kör olası yaktı içimi"

"Benim için sadece bir hayrandan ibaret değilsin." Kerem Aktürkoğlu FF. xx0223

Aysima Karataş, psikoloğu Ceren Aydemir'i ölen annesine benzetir. En fazla ne olabilir ki?

"Neden böyle davranıyorsun Kerem?" ben bu cümleyi söylediğim anda gözleri bir güzel bakmıştı sanki. Yada ben çok sevdiğimden böyle düşünüyordum. "Kıskanıyorum deli gibi kıskanıyorum seni, çünkü deli gibi seviyorum, şuanda canını ver desen veririm hiç düşünmeden!"

Kerem Aktürkoğlu ~ Ceren Yandaş

Alışmışız Yanlız olmaya, Mutsuz uyanmaya

"Kazım, daha yeni evlendik. Şimdiden benden habersiz gece kulüplerine gidiyorsan seninle nasıl bir ömür geçireceğim ben?" Gayet normal bir soruydu ama bu onu kızdırmıştı. Elini masaya vurup ayağa kalktığında oturduğum yerden sıçradım. Üstüme gelip bileklerimi sıkıca tuttu. "Ne zamandan beri hesap veriyorum lan ben sana!" Canımı yakıyordu. Bileklerimi sıktıkça, bağırdıkça, konuştukça... Hem fiziksel hem ruhsal olarak canımı yakıyordu. Evlilik bu kadar değiştirir miydi bir insanı? ... "Kavga da etsek, sana bağırıp çağırsam bile sana aşığım tamam mı?" Söylediği şeye gülümsediğimde onunda yüzüne bir gülümseme oturmuştu. Bu gülümsemeyle dudaklarımızı birleştirip masum bir öpücük bıraktı. ... "BEN BABA OLUYORUM!" ... "Bir sana birde annene aşığım güzel kızım" ... "Baban, baban benim kahramanım kızım" ... "Oğlum mu oluyor lan benim!" Diyerek sımsıkı sarıldı belime. Sarılmasıyla birlikte yerden kesmişti ayaklarımı...