Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪

"Havin'in hikayesi yandığı gibi küllerinden yeniden doğan kızlar içindir." Henüz altı yaşındayken annesinin elinden tutup Mardin'den ayrıldığında, küçük yüreğinde yalnızca bir kelime yankılanıyordu: ihanet. Babası, aşiretin kararıyla eve bir kuma getirmişti. Annesi, bu onursuzluğu kabullenmedi. O gün ne kocasını affetti, ne de aşireti. Boşandı. Ve kızını da yanına alarak Mardin'i terk etti. İstanbul'da yeni bir hayat kurmak için her şeyi göze aldı. Yıllar geçti. O küçük kız, geceleri annesinin sessiz ağlayışlarıyla büyüdü. Okudu, çalıştı, hırslıydı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni birincilikle bitirdi. Ardından yargı yoluna girdi. Başarılı bir savcı oldu, sonunda Cumhuriyet Başsavcılığına kadar yükseldi. Yetmedi. Aynı zamanda gizli bir kimlikle büyük bir holdingin sahibi oldu. Kimse, o zarif iş kadınının Mardinli olduğunu bilmiyordu. 20 yıl sonra, bir gün Mardin'e geri döndü. Aşiret, onun bir daha dönmeyeceğini sanarken. Hanımağa geri dönmüştü. Ama bu kez sadece toprağını almak için değil... Hesap sormak için gelmişti. O artık sadece bir kadın değildi. O, adaletin ta kendisiydi. Ve adaletin zamanı gelmişti. ---

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.

Anne sevgisi görmeden, babasının varlığını bilmeden yaşayan abi kardeşler. Babaları bir anda ikisini bulunca başka kardeşleri olduklarını da öğrenecekler. Adnan ve Yaren. Kadere boyun eğmiş abi kardeş.

Bir felakete doğup her şeyi bir felaket ile bitirmesi gibiydi hayat... Avluda büyük bir sessizlik hakimdi merdiven başında durmuş olanları izliyordum "Kızı istiyorum dedim Fırat ağa"diye bağırdı önde duran adam Kızı istiyorum mu demişti o " Kızım senden yaşça küçüktür Kaden ağzından çıkan kelama dikkat edesin" Diye karşılık vermişti babam Duyduğum cümleyi idrak edip yavaş adımlar ile merdivenlerden inmeye başladım. "Töre'yi bilmez misin Fırat ağa ya kan akacak ya kızı vereceksin" Merdivenin son basamaklarını da inip adının Kadem'e doğru ilerledim "Haddini bilesin ağa, sen kimi kimden istersin" O an avludaki bakışlar bana dönmüştü, Kadem denen adamın önüne geçip bakışlarımı gece karası gözlerine diktim. "Ben sizin töreleri bilmem o töreler ile de ilgilenmem" O da aynı şekilde bakışlarını bana çevirdi ve sırıtmaya başladı "Sen karışma küçük hanım bilmediğin törelere burnunu sokma" Bu sefer ben güldüm "Az önce babama 'Töre'yi bilmez misin Fırat ağa ya kan akacak ya kızı vereceksin' demedin mi sen abi" Abi lafını duyunca gözleri kızardı bakışlarını bana çevirip sinirle baktı. Bakışlarını umursamadan konağın girişinde bekleyen Demir'e baktım. O da bana bakıp göz kırptı ve hemen yanımdaki yerini aldı. Kaden denen adam bir Demir'e bir de bana bakıyordu "Kararı Fırat ağa verecek dedim. Ya kan akacak ya kız verecek" Benden sanki bir malmışım gibi bahsetmesi çık sinirimi bozuyor ve onu burda öldürme isteği geliyordu ama tartışma çıkarmak istemiyorum,gürültüyü kaldıramam şuan "Beni istiyorsan eğer muhattabın babam değil benim ağa bozuntusu" Kaden üstüme eğilip yüzümüzü aynı hizaya getirip baktı bana "Tekrar söylüyorum küçük hanım benim muhattabım baban sen değilsin" Kadem bana bakmaya devam ederken arkasında gördüğüm kişi ile gülümsedim

"sorun gecenin acı çekmesi değildi sorun gecenin yanlız olmasıydı ve her acı çeken kadın yanlızlığa alışırdı."

Duru Aksel, kimseye ihtiyaç duymadan yaşamayı öğrenmişti. Sertti, umursamazdı ve hakkında söylenen hiçbir şeye kulak asmıyordu. Ta ki on sekiz yıl sonra gelen bir DNA testi, hayatı boyunca bildiği bütün gerçekleri elinden alana kadar. "Etrafıma kendi elimle bir duvar ördüm Kimse gelip de yıkmasın diye Savaştım kendi kendimle, birimiz öldü Söyle şimdi, zararım kime?" Gelir miyim - Deniz Tekin

Yalan, dudaklarda masum bir gülümseme gibi büyüdü; ihanet, en güvendiği ellerden sessizce sızdı. Kin, kalbinin duvarlarına siyah bir sarmaşık gibi dolandı; nefret, her köşede biraz daha kök saldı. Visal sustu, çünkü bazı gerçekler dile geldiğinde değil, insanın içinde çürüdüğünde öldürürdü. Gecenin gölgesi yüzüne vurdu, geçmişin bütün günahları birer birer karşısına dikildi. Affetmek için çok fazla yara, unutmak için çok fazla ihanet vardı. Ve o gece Visal anladı; bazı insanlar kalbine girmezdi, yalnızca orada bıraktıkları yıkımla hatırlanırdı. Kurgunun bütün hakları bana aittir,en ufak çalıntı da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Yıllardır öldüğü sanılan bir kız... Birbirine düşman iki aile... Ve sevdiği adamın, aslında kendi öz ailesinin en büyük düşmanı olduğunu bilmeyen Alya Soykan. Bazı gerçekler insanı ailesine kavuşturmaz. Önce aşkını elinden alır. 🖤 CEO x CEO 🖤 Düşman aileler 🖤 Kayıp kız 🖤 Güçlü kadın karakter 🖤 Romantizm • Dram • Gizem

"Bize... kızımızın biyolojik kızımız olmadığı söylendi." Hassiktir bok. "Hanfendi ben deliyim" adıyla yazılan ilk kitaptır!! Trabzonun bir deliye kavuşma hikayesini okumak istiyorsanız hoş geldiniz... 2.37 k içerisinden 1. #eğlenceli 21.08.2026 1.36 k içerisinden 2. #hayat 06.05.2026 1.36 k içerisinden 1. #dost 12.05.2026 1.50 k içerisinden 4. #üvey 12.05.2026 9.89 k içerisinden 3. #gerçek 18.07.2026