AnandPranay
- Reads 4,913
- Votes 23
- Parts 3
आता मी माझ्या बद्दल सांगते, माझं नाव नंदिनी, लोक माला नंदिनीबाई म्हनत्यात माला तस लिहिता वाचता येत बारावी शिकली हाय मी, पण शिक्षण सोडलं मी कारण घरची जबाबदारी आली. माझं वय पंचेचाळीस हाय, चांगलीच खाती पिती हाय, भरलेले खरबूज सारखी छाती हाय माझी, भोपळ्या सारख ढुंगण हाय भल मोठ. मी जवा पनं बाहेर असते सगल्याच्या नजरा माझ्या कड असतात अगदी काही पशू सारखे माझ्या कड बघत्यात. काहीना मी बायको म्हणून पन हवी असल किवा काहीना अशिच करमनुकी साठी अस काही बघत्यात ते माझ्याकड.
आता आम्ही माय लेक मंडईत येऊ लागलो, आमच्या दुकानात लय गर्दी असे, लोक माझी भरलेली थान बघत्यात हे मलाही माहीत होत, माला तर लय गरम होत म्हनुन माझा पदर खालीच असे थोडा, माझ्यात गर्मी पण हाय ना, आता ते तर संजय माझ्या पोऱ्याला पन समजू लागलं, माझा पोऱ्या सुधा लपून छपून माझी भरलेली थान बघत असे