cehennemde görüşürüz'ün devamı.... cennetime ait degilsin... oldugun yerde kal... yani cehennemde.... Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamak… Ve hiç yaşamamış gibi ölmek… ** Ölüm buysa eğer… Söylemeliyim ki biraz uykuya dalar gibi… Önce yavaş yavaş… Sonra bir anda… Bunu aşk için diyorlardı, benim en büyük aşkım ise ölüm… Kavuştuk artık… Onun kollarındayım… ** Etrafıma bakındım, karanlık… İşte cehennem… Benim cehennemim… Buralarda bir yerde olmalısın, neredesin? “şeytan?” Karanlıktan bir siluet belirdi. 1.80 boylarında ince simsiyah bir zebani… “aşkım ! buradayım.” Beni kucaklamak istercesine kollarını iki yana açtı. Sonra tekrar karanlıga gömüldü. Ve ışık belirdi. Gözlerimi kısarak etrafı inceledim. Bir hastane deydim.

“Her şeye ragmen” dedim…. “Ben hepinizden iyiyim.. Sizin günahınız benim.. Benim günahım ise siz benzemek gittikçe..”

Öncelikle kimim ben? Sadece sorular ve cevaplar konusunda uzman bir melez. Aklımdaki sorular hiç bitmiyor desek dogru olur sanırım, hatta hergün yeni bir soru daha katılır aileye… Kimim ben? Sadece bir düşünür, belkide hiçligin ta kendisi… Çok duygusal aynı zamanda çok katıyımdır? Neden diye soracak olursanız, çogu insanın aksine kendime suç yüklemeye bayılırım. Neden katıyım? belklide sevgisizlikten, beklide kalbim kırılmalardan artık toz olmuş ve toplanmaktan bıkmış. Ahh kimim ben ? Sadece bir deli? Bir avare? Bir düşünür ? Bir salak Belki, hatta bir asalak? Kimim ben? Beklide karamsar şirinin paralel evren yansıması, mutsuzluktan ve karamsarlıktan zevk alan kız, hayatına gram deger vermeyen kız, ölümü bekleyen ve hep ona koşan kız, hayalperest ve aynı zamanda hayallerini kendine saklayacak kadar realist kız, Sahi kimim ben? İyilerden miyim? Yoksa kötülerden mi? Eger kötüysem neden hep ben üzülüyorum? Eger iyiysem neden hep ben kaybediyorum yalnız kalıyorum, yoruluyorum, üzülüyorum Ve neden hep bu kadar kendim hakkında umursamaz iken herkesi bu kadar düşünüyorum…. Var mı bunların cevabı bu dünyada???

wogharts... herkesin hayalini kurduğu okul... pekii gerçekten hayal ettiğiniz gibi mi? *** eftalya obur, duygusallıga fikir olarak karşı, asosyal bir kitap kurdudur. wogharts 'ın onu değiştirebileceğini düşünen eftalya, Sadece bu umuda tutunarak ilerler...

Bugün günlerden Salı, aylardan ise ocak….. Ellerimde ve yanımda bir sürü kitap var, çünkü kitap alabilecegim her kurum ve kuruluştan hasta olup okula gitmeyecegim için kitap almış bulunmaktayım. Arkadasımdan 2 kitap ıl kütüphanesinden 2 ılçe den 2 okuldan 1 ve birde felsefe ögretmenimden hediye olan sofie’nin günlügü var….. kaç etti? 8 Sınavlar ne zaman başlıyor 1 hafta sonra…. Tam elime kitabımı almış okumaya koyuluyordum ki, telefonum ötmeye basladı. Tabiî ki kimse aramıyordu. Doctor whonun baslamasına saniyeler vardı.   Kayarak merdivenden indim. Annem hala isteydi.. Evde tek basımaydım..     Bu kasvetli düsüncelerden uzaklastım. Televizyonu actım hala baslamamıstı. Mutfaktan biraz süt, kurabiye getirdim.. hayat su an dursa ne olurdu sanki, 1 saat olmadan dizi bitti. Ve normal, sıkıcı, monoton karamsar, fazla gerçek hayatım baslıyordu….