Dikkat! Bu kitapta cinayet, şiddet gibi rahatsız edici unsurlar bulunmaktadır. Azura, 14 yaşında başarısız bir intihar girişiminin ardından kendini bir psikiyatri destek merkezinde bulur. Orada Ares Akar'la tanışır. Azura, her geçen gün Ares'e daha fazla bağlanırken, bir gün ansızın Ares tarafından terk edilir. Ares'in gidişiyle beraber, Azura kendini Ares'in bir gün geri döneceğine inandırır. Buna inandıkça, farkında olmadan Ares'e daha fazla bağlanır. Zaman acımasız bir hızla geçerken, altı yıl sonra Ares ansızın geri döner. Ares'in dönüşünden çok kısa bir süre sonra, Azura'nın üzerine çocukluk arkadaşının katili olduğu iftirası atılır. Azura, bir yandan bu suçlama ile baş ederken, bir yandan da Ares'le aralarındaki, yıllar önce bitmeyen bağ tekrar alevlenir. Başlangıç:4.2.2025 Düzenleme:27.7.2025

"Bana öyle gülme. Aynaya bakıyormuşum gibi hissediyorum. " "Anlamadım. " "Gülümsemen gözlerine ulaşmıyor Ulaş Yekbatur." ..... Yıllardır ruhen ve bedenen bastırılan Akça zorla evlendirileceği gece evden kaçar. Gidecek hiçbir yeri yoktur. Karşısına çıkan yabancı bir adamın yönlendirmesiyle yıllar önce onu terk etmiş babasının evine sığınmak zorunda kalır. Amacı sadece orada üç gün saklanmak ve yurtdışına çıkmaktır. Fakat geçmişinde kaçan babasının çocuklarının onu bırakmaya niyeti yoktur. Uyarı: Bu eser; aile içi şiddet, istismar ve travma temalarını ele almaktadır. "BU HİKAYEDE YER ALAN KİŞİLER VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR."

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

Beyza arkadaşı Yağmur'un yeni numarasına mesaj yazarken yanlış numaraya yazarsa neler olur...

Psikiyatrist, karanlık kadar çekici ve zeki bir adam... Şizofren, öldürücü güzellikte bir kadın... Her şey çok normaldi ta ki kadının aslında şizofren olmadığını öğrenene kadar. Her şey karanlıktı, kanlıydı, tutkuluydu, acı verici, büyüleyici ve gerçekti. Bu aslında masal kadar inanılmaz ancak kırmızı kadar kızıl, siyah kadar karaydı.

Kendini bildiği bileli sürekli zorbalıklara maruz kalan Rana, ailesi konusunda da pek şanslı değildir. Annesi, Rana'nın kilolarından şikâyetçidir ve bunu her fırsat çok acı bir şekilde yüzüne vurmaktan çekinmez. Rana'ya uyguladığı diyetler sayesinde günden güne zayıflar ama bu ona yetmez. Bir yanda Rana, ailesi ve okul hayatının arasında sıkışıp kalırken bir yanda onun bütün kusurlarına rağmen başını her çevirdiği an yanında olan arkadaşı Efe ile kafası karmakarışık olur. Okul hayatı ya da henüz bir lise öğrencisinin hayatını ne kadar karışık olabilir? İşte Rana'nın kafasındaki savaş onu öyle bir savaşa sokmuştu ki belini hiçbir zaman tam anlamıyla doğrultamıyordu. Bu savaş nereye kadar sürecekti? Bunun sonu var mıydı? Her şey bir gün çözülecek miydi? ⛈ "Yaranı kabuk bağlatırsan tekrar kanatırsın." dedi yanımdaki bir ses. Sesin sahibine bakmadığımda ses, devam etti. "Çünkü bilmelisin ki kabuk bağlayan yara elbet bir gün kanar. Seni ne üzdü bilmiyorum ama geçecek." Dudaklarımın arasından histerik bir gülüş çıktı. "Geçmeyecek." Dedim oldukça net bir sesle. "Bazı yaralar geçmez, sürekli kanar." "Kanasın." Dedi düşünmeden ses. "Sende kanamasına alışırsın." "Alışmak..." Diye mırıldandım, kaybolan sesimle. "Korkunç değil mi?" "Alışmak mı korkunç alışmak zorunda olmak mı?" diye sordu ses. Bir kez daha güldüm. "İkisi de." Dedim düşünmeden. "Çektiğin acıya alışıyorsun, bununla yaşamaya devam etmek zorundasın. Alışmak zorundasın çünkü sen alışmazsan yara öyle ya da böyle alıştırır acıya." 22 Şubat 2023 - ...

Tesis'te başarılı bir ajan olan Magenta Mavi Mibalva'nın, Venator ekibine transferi gerçekleşir. Görevler, kaçışlar, aksiyonlar ve rakipler. Aşk, dehşet, acı ve sevgi. Cıvıl cıvıl, neşeli, enerjik bir kadın. Soğuk, duygusuz, ruhsuz adam.

*Askeri Kurgu*(Bu hikayede iki karakter de asker) /ALINTI/ "Bu salaklığını narkoz etkisi sayıp devam ediyorum.", "Az daha geriye gidersek benim canımın yandığı gün sen geliyorsun.Yani biz arada ne kadar mesafe olursa olsun birbirimizi hissedebiliyoruz." Atakan'ın kafasında birşeyler oturmaya başlarken Alara heyecanla devam etti. -"Anlasana işte salak!Bizim kalplerimiz birbirlerine mahkum.Birbirlerine zincirlenmişler hiç kopmayacak bir bağ ile.KALP MAHKUMU'yuz biz.Kalplerimiz birbilerinin mahkumu..."

Polislerden kaçarken kendini ormanda bulan genç kız, yaralandığı için daha fazla koşamayacağını anladığından ormanın içinde karşısına çıkan ilk eve girip evin sahibinden yardım almayı düşünür. Fakat hiçbir şey istediği gibi ilerlemez...

"Haklısın, ölüm senin için kurtuluş olur. Senin ve benim sonumuz bu filmler gibi olmayacak Kumral. Kadın acı çekerek ölecek ve adam sadece izleyecek. Adam kadının acısını izleyecek ve o her acı çektiğinde her içinden bir parça koptuğunda, o parçalar adamı tamamlayacak. Kadın ölecek, adam yaşacak."