"Hay sikeyim!" "Salak mısınız oğlum siz?!" "Tamam hadi kalk üstümden!" Midoriya kalkmak için yeltendiği sırada içeriye Bakugou teşrif etmişti ve onları görünce ellerini cebinden çıkartıp oda üstlerine hayatın kollarından kayar gibi atlamıştı. Hepsi pakete sıkıştırılan, tek yemelik sosislilere benziyorlardı. En üstte Bakugou onun altında Midoriya ve onun altında ise Kirishima vardı. En çok acıyı çeken en alttaki Todoroki idi. "Lan Bokugo sıkıştırmasana!" "Kacchan, biryerlerimi acıtıyorsun!" "Siktim belanızı, en altta ben varım lan göt herifler!"

"Kacchan, napıyorsun?" "Giden dörtlü karın kasıma üzülüyorum." "Bendeki altılı neyine yetmiyor?" Bakugou o görmese de gözlerini devirmişti. | -Mpreg -Uke Bakugou -Seme Midoriya

"Ben senin için tekim. Bu garip iplik de bunun en büyük kanıtı, değil mi zaten?" Ruh eşlerinin serçe parmağında doğdukları günden itibaren görünmez, kırmızı bir iplik olur. Fakat bir gün, bir nedenden dolayı, Eijirou ile Katsuki'nin iplikleri görünmeye başlar. •Kaderin kırmızı ipliği! AU •Boku no hero academia İlk yayın: Temmuz 2018 Revize: Aralık 2025 Yan ship: SeroMina&KamiJirou

"Bir mısırlı pizza bir de senden alabilir miyim?" 🌈

Lisa Inoe bir gece eski lise arkadaşıyla karşılaşmasının üzerine hayatı tamamen değişir. Gojo Satoru x OC Not: Rahatsız edici öğeler içerir.

[kasımlar bizim, sende benim] dazai birkaç gündür ortada yoktu. herkes yine bir yerlerde intihar etmeye çalıştığını düşünürken; yokohamadaki insanlar ise köprü altlarında, ara sokaklarda veya kimsenin yaşamadığı yıkık dökük binalarda kulaktan kulağa çifte siyahın tekrar doğduğunu konuşuyordu.

O güzel kanatlar onurlu omuzlarına öyle yakışıyordu ki nefesim kesilmişti, yaşıyordum ama. Ölüyor gibi olmuştum, can çekişen ruhumu hissetmiştim ama can çekişen ruhumda aynı anda çiçekler açmıştı. Sadece ona baktığımda görebiliyordum zira onu göremediğimde kör gibi hissediyordum. Onun eşsiz görüntüsü hafızamda öyle bir yer edinmişti ki her şey silinmişti. Hiçbir şey hatırlamıyordum. Bu görüntüler zihnimi ele geçirmişti. Yüz hatları zihnimi öyle ele geçirmişti ki düşünemez olmuştum. Bir cezanın bu kadar çekici olması mümkün değildi. Uğruna canımı hiç düşünmeden verebileceğim bir sesi vardı. Onu duyduğum ilk an bütün melodilerin anlamsız olduğunu hissetmiştim. Duyduğum tüm şarkıların, tüm şiirlerin, tüm sözlerin. Onu duyduğum ilk an her şeyin anlamsız olduğunu fark etmiştim. Konuştuğunda güller açardı kulaklarımda, baktığında yanacaktı gözlerim, tattığında dudaklarım dudaklarını ölecektim. Ve hissettiğimde onu kalbimde zangır zangır titretecekti beni biliyorum. Ölecektim ben senin aşkınla ama biliyordum ki mezarım kalbin olacaktı Ackerman. Bana verilen ceza sensen eğer severek çekerim ben cezamı, canım yandığında ilacım sen olursun. Geceleri ayım, gündüzleri güneşim olan adama. Levi Ackerman'a. ☽︎☽︎ Levi Ackerman fanfic. 31.10.20

𝚃𝙰𝙼𝙰𝙼𝙻𝙰𝙽𝙳𝙸.

Japonya'nın en çok okunan romanlarından İnsanlığımı Yitirirken'de Osamu Dazai, savaş sonrası Japonya'sının boğucu atmosferinin toplumdaki izdüşümünü ve bireyin kalabalıklar karşısında giderek yabancılaşarak insani değerlerini yitirişini aktarmak için teşrih masasına kendini yatırıyor. Gündelik yaşamın acı veren detaylarını ve yıkıcı anların uğultusunu tüm yalınlığıyla kâğıda dökerek yarattığı bu anti-kahramanla, Japonya'nın genç aydınlarının Batı ile geleneksel kültür arasındaki sıkışmışlığını resmederek, bireyciliğin ve toplum karşıtlığının "salgın" gibi yayıldığı bir coğrafyada varoluşçuluk tohumları serpiyor. Duygular hırpalanarak siliklenirken, dünyanın gerçekliğini yitirişini aktaran Dazai, dünyevi hazlar peşinde iyileşmeye çalışırken daha da parçalanan Yozo karakterinde cisimleşen evrensel sancının yansıdığı satırlarla yazın dünyasında ölümsüzleşiyor. Yaşamı intihar girişimleriyle şekillenmiş bir yazardan, ölümün sınır çizgilerine misilleme yapan bir metin...

Bitti.