"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

Her şey normal görünüşlü bir adama yardım etmemle başladı. Onun benim şeytanım olduğunu bilmiyordum. Yoksa onu derin uykusundan asla uyandırmazdım. En uygun olduğu anda beni avladı. Hiç bilmediğim, dışardan normal görünen pahalı kafesin içine kapattı. Özgürlüğümün karşısında bana günah dolu teklifte bulundu. Ve şeytanımı her reddedişimde başıma neler geleceğini acı bir şekilde gösterdi. Şeytanımın teklifini kabul etmek istemiyordum. Çünkü onun kurduğu oyunda benden sadece bedenimi istemiyordu ruhumuda istiyordu. Beni korkutan en az şeylerdi bunlar. Asıl beni korkutan şey karanlığın içine çekildikçe bundan büyük zevk almamdı. Kendi karanlığım beni korkutuyordu.

"Ben senin yalnızca bedenini istiyorum, Frezya..." Dudaklarım, dudaklarındaydı... Şimdi ben ayaklarına taş bağlanmış bir kuştum ve uçmamı bekliyorlardı. Öylesine zor. Ve imkansız... Gökyüzü benim kalbimde bir ömür, yara olacaktı. Ben ise onun uğruna, tutsak... 8 Nisan 2020: Romantizm #3 16 Nisan 2020: Gerilim #3 19 Nisan 2020: Spiritüel #1 20 Mayıs 2020: Genç Kurgu #148

Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..

Engelli bir adam ve mecburen bu adamla evlendirilen kadının bulunduğu bir kurgudur. Bu ikilinin aşkı ve zor zamanları anlatılmaktadır. Kitapta başka yazar kitap ve karakterlerinden bahsetmeyiniz. İlk kurgum olduğu için saygı çerçevesini aşmadan eleştirinizi yapın. 18.10.2023 tarihinde yazmaya başlanmış ara verilmiştir. 23.04.2024 tekrar yayınlanma tarihidir. Yalandan Oyunlar adında ilk kitaptır.

Önceden okunan selayı duymadılar akıp gidecek kanı görmediler ne zaman Aliz canına kıydı işte o zaman çıkacak cenazeyi gördüler ama bende onların evinden cenaze çıkartacaktım hem de yavaş yavaş, herkes kan kusarken kızılcık şerbeti içtim diyecekler. Eğer' ki ben bu cihanın sahibi isem intikamımı almadan durmam, herkes kendi cenazesinin çıkacağı günü bekleyecekler ama bir şey yapamayacaklar, onları yaptıkları hatanın içinde boğacaktım tıpkı bir insan denizde ne kadar hızlı ve kontrolsüz kulaç atıp kendilerini batırırlar işte diğer ağalarda kurtulmak için kulaç atıp batacaklar. Ben KANER KAMİROĞULLARI intikamımı almadan durmam akacak kanı' da damarda tutmam. - Hiçbir kimse başkasını kendi hayatının baş karakteri yapmaz sadece onun esiri olursun ama ben öyle biri değilim bırak başkasının hayatında esir olmayı yancı bile olmam . Acıysa acı, intikamsa eğer misliyle intikam ama geri durmam canımı yakanların canını yakardım esir olmamak, hür olmak içinde her şeyi fazlasıyla yapacağım, gerekirse kendi sonumu yazacaktım ama başkasının esiri olmayacaktım.

0534**: Seni öyle sert becereceğim ki, 0534**: Durmam için yalvardığında dahi ıslak kadınlığının duvarları istekle beni içine alacak. 0534**: Gün doğana kadar adımı inleteceğim dudaklarından. Siz: Bir gün 666 numaralı otel odasında buluşacağız, Siz: O gün ıslak kadınlığım seni istekle içine alırken durman için değil hızlanman için yalvaracağım • Bu isimle ve kurgu ile yazılmış ilk ve tek kitaptır. FAZLASIYLA CİNSELLLİK +18 ÖĞE BULUNDURUR

"Sen seninkileri gösterirsen ben de gösteririm." demişti. Ne demek istediğini ilk başta anlamamıştım ama gözlerinin göğsüme kaymasıyla dank etmişti ve hızlı bir şekilde koluna geçirmiştim. Sonra kollarımı kaldırdığım için ortaya çıkan memelerim yüzünden hızlı bir şekilde yeniden kendimi kapatmaya çalışarak rezil olmuştum. Oysa benim bu hâlime eğlenerek gülüyordu. "Tamam madem gösterdin." dedi ve bir anda pantolonunun düğmesine yöneldi. Gerçekten açmaya kalkıştığında ise gözlerim kocaman aralanmıştı. "Ciddi olamazsın? Ne yapıyorsun?" diye çığlık attığımda kahkahalarla gülerek fermuarını indirmiş ve baksırını görmeme neden olmuştu. Tam da o sırada yavaşça kumaşı aşağı doğru sıyırıp bana gövdesini göstermeye çalıştığında vücudunda gereğinden fazla ayrıntıyı gördüğümü o an fark etmiştim ama artık çok geçti. Bu, her şeyi unutup olduğum yerde dumur olmama neden olurken kasıklarındaki dövmeyi şimdi net bir şekilde görebiliyordum. Ama gördüğüm tek şey sadece dövme değildi. *** Özel Mesaj: Sadece Siz Görebilirsiniz. Merhaba [kiziledebiyat], Yaratıcılığınızın eşsiz sesi, Wattpad Lise'sinin koridorlarında yankılandı ve sizi fark ettik. Şimdi, yalnızca seçilmiş olanların adım atabileceği bir dünyanın kapısını aralama sırası sizde. Wattpad Lise'sine özel bir davetiniz var. Davet kodunuz: [18273645] Kapıyı açmak için davet kodunuzu kullanın. Gerisini hikâyeniz belirleyecek. Gönderen: Wattpad

Naz: Sakın unutma, Yalım Kıran. Naz: Bir gün kapıma yine geleceksin. Naz: Bana muhtaç gibi bakacak, bana dokunmak için yanıp tutuşacak, beni öpmek için kavrulacak ve tenin bana dokunmak için alev alacak. Naz: İşte o zaman ben de sana bu dediklerini yedireceğim. Naz: O zaman bu söylediklerine çok pişman olacaksın. Yalım: Böyle bir şey asla yaşanmayacak, Sayılı. Yalım: Sarhoşken bile. ©diavisiolla, 2023.