"Kafamın içinde güzel hatalar yapıyoruz, en güzel hatamsa sensin." Sayonara: Japonca da uzun bir süre göremeyeceğin kişiye hoşçakal demek. [fluff×fanfiction] hyunjin × girl

Kırılan, parçalanan çocuklardık. Kırılan parçalarımızı çöpe atıp birbirimizi tamamlamaya çalıştık.

Tek odağı karşısında ki hanımeli çiçeği kokan kızdı. Ona fark ettirmeden kafasını biraz daha eğip saçlarını tekrar kokladı. Bu kız neden bu haldeydi bilmiyordu, kalbinin en dibinde yeşeren duygu, bu kıza kalabalığı sevdirmek istiyordu, yalnızlıktan tutup çıkarmak en önemlisi de ona her gün yemek götürmek istiyordu. Yemek götürsün ki onu her gün görebilsin. İşte yasak bir duygunun tohumları dikilmişti kalplerinde. Şimdi ikisi de çıkmaza girmişti. Biri oğlanın yaptığı illegal işleri ortaya çıkarmaya çalışırken öteki kızı başından savmak için uğraşıyordu. İkisi de bunu bahane ederek farkında olmadan daha fazla görüşecekti. Ve o tohumlar kalplerinde yeşerip büyüyecekti. Ama ikisi de farkında olmayacaktı.

"Bu şehirde kol gezen bir katil var. Adına 'Şiddet' derler. Delinin tekidir ve insanları öldürmekten zevk alır. Hem de en ağır işkencelerle..." * "Bu kadar şanssız doğmak zorunda mıydım?" Hıçkırıklarının arasından zorla konuşuyordu. "İnsanlar şansları ve talihsizlikleri eşit şekilde yaratılırlar, Violence. Ne kadar acı çekersen o kadar sefasını sürersin." "Bugüne kadar acı çekmekten başka bir şey yapmadım ama." "Demek ki tüm bu kötülüklerin karşılığını alacağın daha upuzun bir hayatın var." + Ayrıntılı yazılmış işkence sahneleri içerir. Rahatsız olacaksınız uzak durmanızı öneririm. !! Angst !!