Hikayede yer yer yetişkin +18 sahneler yer almaktadır. Gitmek kolaydı ya sonrası, silebilir misin sende kalan her hatıramı? Atamazsın biliyorum sende solan yüreğimi, silebilir misin sende kalan dudaklarımın nemini? Ver bana düşlerimi, ver bana gülüşlerimi... Yanarsın ah yanarsın, verirsen bana kalbini... Can yakan bir sevdadan kaçan bir kızdım. Erkekler mi? Benim için artık bir hiçti. Hayallerimde süsledim ben hep o anı, bilemezdim ki en güzel anlarımın katili sevdiğim adamın olacağını... Ben Yağmur Sarnıç... Vazgeçen bir kadın, acı dolu günlerini kaleme alan bir yazarım. Hikayem nerde mi başlıyor? En güzel günümde düğün günümde... Düğün günümde sevdiği adam tarafından aldatılan bir kadınım. Her kadının kalbinde kırılan düşler yok mudur? Kalbimin yörüngesinde uçan kuşlar misali, her yanım parça parça savuruluyordu... Her başlangıç bir son muydu, yoksa her son bir başlangıç mıydı? Benim için başlangıç yeni bir hayata yelken açmak oldu. Kendi dünyamı kendim yarattım. Yazdığım kelimelerle dünyamı süsledim.

Sevildiğini hisseden kadın, Alabildiğine mavidir. Çünkü gökyüzü sen olmuşsundur. Hele bir de yüzündeki gülümsemeye, Sebep olabilmişsen SOLUNA KAZIR, KOKUNDAN TANIR SENİ... 💙💙💙💙

İnci Sezen... Kocasına aşkla bağlı bir kadın, aşklarının meyvesini karnında taşıyan bir kadın ne kadar fedakar olabilirdi? Onsuzluğa rağmen hayata ne kadar göğüs gerebilirdi? Hayatındaki tek dayanağı karnındaki yavrusuydu. Alaz Güner... Hayatındaki tek nefes bulduğu kızılı inci tanesiydi. Tek sahip olduğu biricik ailesi İnci ve karnındaki bebeğiydi. Tek bir hata, bir bedel hayatlarını yıkmasına mani olamadı. O belalı gün hayatın en acısını İnci'yle başbaşa bıraktı. Kuzey Tuna... Yıllar boyu kalbine gem vurmuş bir adam... Kalbine söz geçiremeyen ama ondan uzak duran bir adam. Tek dostu Alaz, o belalı günde hayatının tek varlığını emanet ederse, Kuzey bu emanete sahip çıkabilecek miydi? Peki ya duygularıyla nasıl başa çıkacaktı? İnci tanem diye içten sevdiği kadına bir gün emaneti olarak bakabilecek miydi? Ya İnci hayatın çemberinden bu şekilde mi geçecekti? Her şeyle başbaşa kalan bir kadın... Acısına sebep olanları bile bilemezken kime güvenecekti? Bu bir aşk hikayesi değil, bir kadın yalnızlığıyla hayata tutunma hikayesi... Bir adamın kalbine gömdüğü bir aşk... Bir emanet... Bir adam, bir kadın... Aşkın emanet hali... Kuzey'in Kalbinin Emaneti...

Asef-i Hasret'in çocuklarının hikayesidir. Devam niteliğinde değildir. Yan hikayedir bağımsız olarak ta okuyabilirsiniz. Her bir hücrem boşluğun içinde kıvranıyordu, ayrılık bu kadar acıtmamalıydı. Aramıza yıllar, uzaklık girmişti. Ne ben onu unutmuştum ne de o beni... Ben bir kardelen o da sözünü tutan bir hercaiydi. Hayatın bizi getirdiği yer çok başka bizim düşlediğimiz çok başkaydı. Bu hayattan ne öğrendin diye sorsanız bana aşk acısı derim. Rüzgar'a duyduğum amansızca aşk... Çamlıhemşin bir aşkın acısına daha şahit oldu. Yüreğimi ellerine bırakıp gittim. Aşk her zaman sana pembe düşler vermezdi. Bazen elinde cam kırıkları kalırdı. O cam kırıkları yüreğine batar göz yaşların kalbine doğru dökülür ama dudaklarından tebessüm eksik olmazdı. İçi yanıp kavrulan bir kızın aşkla sınavı verilirdi. Hayatımız zaten bir sınav değil miydi? Aramıza artık yıllar girdi. Bilinmezliğin bir uçurumunda kalbim savrulacaktı. Ama bu yolu ikimiz seçtik. İkimiz de bu aşkta ya yok olacaktık ya da yanacaktık. Biz yanmayı seçtik. Kalbimin hududunda öyle uçsuz bucaksız bir sevda vardı ki haykırsam kalbimi uçuruma savururdu. Bir düğümün içinde kanayan bir kızın kalbiydi. Karadeniz bir aşka daha yandı serin suları bu yangını söndürmeye yetmedi. Zaman her şeyin ilacı mıdır? Peki bizim aşkımızın sınavına da iyi gelir miydi? Rüzgar adı gibi kalbimdeki yangını harladı. O ateş ikimizi de yaktı başka yollara savurdu...

Nihan o yangınların içinde kaç kez boğuldu, o yangınlarla kaç kez savaştı sayıları bile belirsiz... Kalbinin ağırlığı ruhuna dar geliyordu... Gitmek çözüm müydü? O an için belki öyleydi... Ama esas acıları şimdi başlayacaktı... Ruhu kalbine dar gelip, sancıları bir bir yoklayıp simsiyah olacaktı... Kalbine inen aşk acısı zift karası gibi yapışıp asla onu terketmeyecekti... Ölene kadar... O acıyla yoğrulacaktı... Her geçmişin kanayan bir yarası vardı... Tıpkı Nihan'ın kanayan yüreği gibi... Denizde başlayan bir sevda... Çetrefilli o yollardan geçerek Nihan'ı en olmadık uçurumun kıyısına attı... Nihan sadece gitmiyordu, yüreğinin yangınını parça parça savuruyordu. Ama bilmiyordu ki nereye gitse yüreğindeki acıyı da götüreceğini... "KALBİM, TEK BİR SEVDANIN NEFESİ VAR. VAZGEÇTİĞİM DEĞİL, YENİDEN DOĞDUĞUMDUR BENİM SEVDAM!"

Kalp her şeye meydan okur peki ya mantık devreye girerse işte o zaman kalp ve akıl birbiriyle yarış eder. Peki ya mantığın olduğu yerde aşk olur muydu? Bir kadın kendini uçurumun bilmezliğinde hissettiği anda aşk karşısına çıkmıştı. Peki ya bu adam onun için yanlışsa, yine de kalp sevmeye devam eder miydi? Adam yağmurdan kaçarken aşka tutulmuştu. Peki ya hangimizin hayatı yolundaydı? Arsal'ın hayatı tamamen tepetaklak olmuştu. Bu işin içinden çıkmaya çalışırken daha da batağa saplanmıştı. Hayatının en karanlık anında Saye hayatına güneş gibi doğmuştu. İsminin anlamı ne kadar gece de olsa Saye Arsal'ın kalbine doğan güneşti. Ama Arsal onu tehlikeden nasıl uzak tutacaktı? Ya onunla gerçeğe adım adım yaklaşacaktı ya da aşkına mührü vurup arkasını dönüp gidecekti. Ama gidemedi... Belki de hayatında ilk defa bir hata yapmak istedi. Bu hatası da Saye 'ye ölümüne aşık olmaktı. Belki de bunu canıyla ödeyecekti ama onun için değerdi. Ya da o öyle olduğunu düşünüyordu. Saye mesleğine aşık olan kadın hiç olmadık zamanda bir adam hayatını değiştirdi. Peki ya bu aşk başlıca bir hataysa ne yapacaktı? Bir kadın ölesiye sevdiği adamın esas düşmanı olduğunu öğrenirse ne olurdu? İşte gerçek savaş o zaman başlardı. Yenilginin ve aşk acısının savaşı...

Asya okulda derslerini bitirdikten sonra biraz hava almak için Moda sahiline doğru adımlarını sürdürdü. Yalnız kalmaya ihtiyacı vardı. Cihangir sürekli üstüne gelerek tüm gardını indirmeye çalışıyordu. Açıkçası bunu da beceriyordu. Cihangir çıktığını görüp koşar adımla yetişmeye çalıştı. Ama Asya kulaklığını takıp müziğin ve denizin o güzel kokusuyla keyfini çıkarıyordu. Cihangir arkadan yetişip bağırsa da duymadı. En son arkasından sarılıp adımlarını durduğunda dudaklarından bir çığlık nidası döküldü. "Cihangir ne yapıyorsun?" "Seslendim duymadın güzelim ne yapayım?" "Bana güzelim demeyi keser misin lütfen?" "Vallahi çirkin dersem taş olurum bu güzelliğe ne demeliyim?" "Yine saçmalamaya başladın beni rahat bırak lütfen Cihangir Ertekin!" "Bana sevdiğini söyle bırakayım." "Mahalledeki dedikoducu teyzelere benzedin iyice çekil yolumdan." diyerek hızlıca giderken Cihangir bileğinden tutarak kendine doğru çekti. İkisinin de yüzleri yakındı bir eliyle beline destek verirken bir eli de kızın saç tutamlarına gitti. Adamın gözleri aşkla parlarken kadının kalp ritmi değişti. Yanakları al al oldu. Asya da deli gibi tutkundu ama emin değildi. Asya her şeyi hesaplayıp öyle yoluna devam ederdi. Ama aşk kapıyı çalarak gelmezdi. Daha mahalleye geldiği gün bakışına vurulmuştu. Asya Yılmaz İngilizce öğretmeni olarak Moda lisesine atanıp yıllar önce babasının tayiniyle bıraktıkları İstanbul'a kesin dönüş yaptılar. Sıcak bir mahalle eski dostluklar ve yarım kalan bir beklenti, Asya'nın İstanbul'a dönmesiyle Cihangir'in kalbinde can buldu. Asi bir kadının ve aşkla bakan Cihangir'in hikayesi. İki öğretmen hem aynı okul hem aynı mahallede birbirinden ne kadar kaçabilir? Sıcak bir mahallede tutkulu bir aşk...

Ölümün puslu duvarları kalplerinin ortasına bilinmez bir ateş yaktı. Yüzyıldan fazla uzun süren hükümdarlığın tek lideri Barın Ateş! Lenoir şehrinin son lideriydi. Adı gibi güçlü ve karanlıkların içine sığınmış bir adamdı. Yüzyıllık bir ihaneti kaburgalarında hisseden bir adamdı. Barın Ateş... Lenoir şehrinin son veliahtı... Almira Yıldız tüm ülkenin tek Kraliçesi ve yasaklı olan bir kadın. Annesinin hatası onu yasaklı yapmıştı. Babasının emirlerinin içinde yaşarken tacını aldığı gün tüm dengeler değişmişti. Artık o yasaklı kadın değildi! Barın Ateş'in ruhuna mühürlendiği bir kadındı. Bu ya sonlarını getirecekti ya da çok farklı bir kapı açılacaktı. Alden'in kuralları vardı ama ceza sarayının sahibi Sahra Demirkan' ın çok ağır cezaları vardı. Yasaklı bir kadını mühürlemenin cezasını hayatınla öderdin. Almira ve Barın bu çıkmazdan kurtulabilmek miydi? Alden'in dünyada olan kızı kimdi? Bu kızı neden kimse bilmiyordu? Acı bir matem kapladı ve o dünyanın kapıları yüzyıl önce kapandı. Ama o ülkenin yüzyıl sonra bir ziyaretçisi vardı. Hiç kimse aynı değildi özellikle Barın Ateş! Gelen misafir oradan çıkabilecek miydi? Onun için bu bir rüya mıydı yoksa geri dönüşü olmayan bir yolculuk muydu?

KİTAP OLDU...

Yangınımdaki Deniz hikayesinin 2. Serisidir. Ama bu hikaye hayran kurgu olmayacaktır. Her sevdanın acısı, geçmişin izlerine takılı kaldı... Annesiz bir kız ismi gibi karanlık Gece'nin kalbine dokunan adını gözlerinde taşıyan Toprak Soydere... Kozcuoğlu'nun tek veliahtı Emre Kozcuoğlu! Babası gibi sert ve ulaşılmaz bir adamın kalbine geçmişten gelen bir kız dokunabilir miydi? Peki ya geçmişten gelen bir kız tüm dengeleri değiştirirse... Tüm yaşadıkları bir yalan üzerine mi kuruluydu? Hepsi acaba mı diyecekti? Kalplerine dokunan sevgi acıya dönüşürse? Geçmişin tozlu yolları geleceğe bulaşırsa ne olacaktı? Bir aşk... Geçmişte yaşanan acılar... Acılara her şey göz yumabilir miydi? Aşkın en saf hali... Acı hali.. Kalbinin düş yarası... Geçmişin kapısı aralandı ve acı aşk kalplerine işledi... Aşk yandığın kadar mıydı? Aşk sandığın kadar değil, yandığın kadardır...