"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların 'mecnun' olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam'ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Geçtiğin yolları iyi tanı derler. Ben geçtiğim her yolu iyi bilirdim ta ki onun yoluyla benim yolum çakışana kadar. Geçmişten gelen düşmanlık değildi, köklerinden saldıkları zehrin bize verdiği ölüm değildi onu bana getiren. Benim hatamdı onun tüm doğrularını götürüp geriye yanlışlarını bırakan. Nazenin Akel, her erkeğin arzulayacağı ama hayatının ortasına koymaktan çekineceği o kadındı ve ben o kadının hayatının ortasına tıpkı onun benim yoluma çıkması gibi aniden düşmüştüm. Şimdi ise bir karar verecekti ya ben onun hayatına kan olup akacaktım ya da o benim hayatımı varlığıyla dolduracaktı. Nazenin Akel... Naz... Nazenin.... Şımarık, nazlı yetiştirilmiş olan. Ben nazlı yetiştirilmiş olan değil nazla kendini kuytuda gizlemiş, o siste boğmuş olandım. Ve şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Tüm Karadeniz'e Alpar lakabıyla kan kusturmuş bu adamın yanında mı olacaktım yoksa karşısında durup beni yıkmasına izin mi verecektim?

"Sen, Elvin." nefesi o kadar yakınımdaydı ki, nefesimi tutmuş olan ben onun nefesiyle nefes alıyordum. "O kadar güzelsin ki, ben bu güzellikle nasıl baş edeceğimi bilmiyorum." sanki mümkünmüş gibi daha çok yaklaştı. "Ama bir şey biliyorum ki," dudakları dudaklarıma değer gibi olduğunda öleceğim sandım. "Sen olduktan sonra baş etmesem de olur." dedi ve dudakları dudaklarımı buldu.

Hazan ve en yakın arkadaşı bir gün Hazan'ın çizdiği bir resmi arkadaşına dövme yaptırmak için bir dövmeciye giderler. Gittikleri dövmecideki Toprak, Hazan'a dövme salonu için çizimler yapıp onlara satabilir mi diye sorar ve Hazan da kabul eder. Böylece birbirleriyle tanışan Toprak ve Hazan arasında bir aşk filizlenir. * Hazan: Toprak merhaba, ben Hazan. Hazan: Üç gün önce arkadaşıma benim çizdiğim dövmeyi yapmıştın. Sonra çizimlerimle alakalı bir şeyler demiştin hatırlıyor musun bilmiyorum ama biraz düşündüm hala geçerli ise o teklif yani ben birkaç çizim yapabilirim stüdyonuz için. 1.5.23 TAMAMLANDI.

Ferhat Şırnak'ın önde gelen ailelerinden birinin oğluydu. Tavır olarak sakin çok konuşmayan biri olduğundan hep merak edilen, keşfedilmeye çalışılan bir erkek olmuştu. Gerek ailesinin gerek kendi karizmasının etkisiyle ergenliğinden beri kızlar peşinden ayrılmamıştı. Memleketini çok severdi. Futbola meraklıydı. Okullarını bitirir bitirmez Şırnak'a dönmüş ve ailesinin iş kolları dışında planladığı bütün işlerini orada kurmuştu. Başarılı bir iş adamı olmayı her zaman memleketini geliştirmek için istediğinden, başka bir yerde yaşamayı hiç düşünmemişti. Pınar nam-ı değer PINARİSTAN girdiği ortamlarda ışık gibi parlayan, simsiyah saçları deniz mavisi gözleri düzgün fiziği ve neşeli halleriyle herkes tarafından sevilen genç İngilizce Öğretmeni, ilk görev yeri Şırnak merkezde bir lise olunca İzmirli ailesi onu göndermek istememişlerdi. Göz bebekleri tek kızlarını karışık bir şehre gönderip, başına bir şey gelmesinden korkuyorlardı. Ancak inatçı kızlarını ikna edememişlerdi. "İstan" eki bir sözcüğe eklendiğinde yer ve ya ülke belirtmek için kullanılıyordu. Pınar da sevdiklerini öyle sahipleniyor, öyle yanlarında oluyordu ki bu ismi ona büyük abisi koymuştu. Sen bizim yurdumuz, sensiz ıssız bir yer gibiyiz PINARİSTAN demişti. O günden sonra kendi de çok sevmiş ve bir şeyden vazgeçecek olsa sen köklerini saldıysan kimse o köklerden kopamaz Pınar hadi bakalım diyerek kendini ikna ediyor ve başarılı oluyordu. Egeli ve öğretmen kadınlardan özellikle kaçan genç adamı bu neşeli kız kendine aşık edecek miydi? Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

kitappad'te binlerce okunmuş olan Güz Matemi kitabım şimdi burada sizlerle! *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu ağlardım. Beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım... Cinsellik içerir!

İntisap Serisi | 1. Kitap Distopik artı olarak askeri bir kurgudur. ❝Vatan, uğruna can verenlerin bıraktığı en kutsal emanettir; onu korumak, yaşamak kadar onurlu bir görevdir.❞ DÜZENLENİYOR

Ayşeker, küçük mahallesindeki ev yemekleri lokantasında çalışırken hemen karşısındaki sahafa çırak olarak giren Mahir ile hayatının tüm dengesi sarsılır. Yumuşacık bir sevda kalplerini kuşatmışken beklenmedik ayrılıklar ikisini de farklı yerlere sürükler. Yıllar sonraki karşılaşmaları ise o kadar da beklenmedik değildir. En azından Mahir, bu sefer kolay pes etmeyecektir. Bir savcı olarak Ayşeker'in çalıştığı restoranı "bastığında" hikâyeleri kaldığı yerden devam edecektir. 🌙 Sıcacık, yumuşacık, bıcır bıcır, çerezlik bir yaz kurgusudur efendim. 🍬

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...