Roksana zaczyna naukę w nowej szkole. Już pierwszego dnia poznaje kogoś, kto zawrócił jej w głowie. Nigdy nie sądziła, że jedna osoba może wprowadzić takie zmiany w jej życiu. Co się stanie, gdy zakazana miłość zapuka do jej drzwi?

Melania Tchórznicka od zawsze była skryta i nieśmiała. Za bardzo. Jej matka powtarzała to za każdym razem, kiedy dziewczyna unikała jak ognia różnych sytuacji. Występy w akademii szkolnej były dla niej torturą, a egzaminy ustne istną katorgą. Wszyscy zachęcali ją, żeby otworzyła się na ludzi, żeby więcej się uśmiechała, żeby nie uciekała w swój własny, odgrodzony wyobraźnią świat. Prawie nikt nie wiedział, że Melania cierpiała na zdiagnozowaną fobię społeczną. Zresztą pewnie i tak nikt by jej nie uwierzył ani nie potraktował tego poważnie. A szczególnie pewien surowy profesor, który nie miał zamiaru dawać nikomu taryfy ulgowej na swoich zajęciach. Melania już od pierwszych dni na uniwersytecie miała więc przechlapane. Dosłownie i w przenośni.

Bastien Monet nieudolnie próbuje dorównać swojemu starszemu kuzynowi, Michelowi Monetowi, który prosperuje na niezwykłego malarza indywidualistę. Niestety nikt nie dostrzega jego talentu. Dlatego też postanawia on ukazać swój bunt przeciw społecznym normom na murach miejskich budynków. Murale budzą powszechny podziw, ale także... kontrowersje. Tym bardziej, że Bastien podpisuje się pod nimi imieniem kuzyna. #2 Dekadenci [Można czytać bez znajomości pierwszej części.] ©_Xsea_

Ruth żyła w wiecznej rutynie, obracając się wokół pracy i wizyt w swojej ulubionej kawiarni. Nie miała przyjaciół ani żadnych zainteresowań oprócz okazjonalnego czytania książek. Nie była też przekonana do zwierząt, a jednak postanowiła zająć się bezdomnym kotem kręcącym się pod drzwiami jej kamienicy. Nigdy by nie pomyślała, że jedno spotkanie czarnego kocura może tak bardzo namieszać w jej życiu. Nagle zostaje wplątana w demoniczny rytuał, którego zwycięzca może spełnić swoje najskrytsze pragnienie. Ruth walczy o własne życie i o powrót do normalności. Ale czy uda jej się wyjść z tego wszystkiego cało, kiedy nieumyślnie zawrze pakt z demonem? ~Nowa wersja to drobne zmiany w treści, inne zakończenie i planowana druga część. Zapraszam!

W trakcie poprawy treści. Mogą wystąpić drobne luki lub różnice w fabule za które przepraszam. Życie nastoletniej Camilli było normalne. Ot zwyczajna nastolatka, może nie do końca z normalnymi problemami, ale trzeba się mierzyć z tym co dają, nie? Za sprawą dyrektora swojego liceum nastolatka trafia do rządowego projektu. O co w nim chodzi? Władze chcą sprawdzić, czy jeśli uzdolnionych informatycznie i sportowo adeptów już od liceum zacznie się szkolić w kierunku dowództwa policji, to uda się zwalczyć rosnącą przestępczość w USA. Pomysł niby dobry, ale czy na pewno skuteczny? Kto w wieku szesnastu lat, wie jaką życiową karierę chce obrać? Wszystko idzie gładko i idealnie, ale jak to w życiu zawsze się musi coś zjebać. Grupa uczniów State ma pomóc w schwytaniu największej grupy przestępczej w całych Stanach. Fajnie, mogą się wykazać i udowodnić, że projekt był dobrym pomysłem, ale nic nigdy nie idzie zgodnie z planem. Walka z gangiem niesie też za sobą konsekwencje i niebezpieczeństwo. Jak sobie z tym poradzi siedemnastolatka? Czy podpadnie gangsterom? Jak potoczą się jej losy? "Słyszeliście kiedyś o tym, że czas zmienia ludzi? Zaskoczę was, ale to nie jest prawda. Z upływem czasu zmieniają się ludzie, z którymi spędzamy czas, a zmieniając towarzystwo, zmieniamy się my sami. Na pewno pamiętacie, jak wasi rodzice, dziadkowie, rodzeństwo, czy nauczyciele powtarzali "nie wpadajcie w złe towarzystwo", ale czy to w ogóle możliwe? Na jakiś sposób każdy jest zły. Jedni bardziej, drudzy mniej, ale jeśli my byśmy byli całkowicie dobrzy, to nawet złe towarzystwo by nas nie zmieniło, a jeśli się zmieniliśmy to znaczy że nigdy tak na prawdę nie byliśmy dobrzy." Uczestnik konkursów: *"Skrzydlate słowa" ~najwięcej głosów w wyborze czytelników - Akcja *"Ailes aword" ~pierwsze miejsce w wyborze czytelników - Akcja 1 miejsce w akcji od maja 2017 do marca 2018 Okładka autorstwa @ir