Aşk her dilde sen "Viyan" Seni sevmeyi seviyorum ben Êz jıte pır hêzdıkım.. (Ben seni çok seviyorum...) Başlangıç Tarihi 10.01.2019

SADECE YAZIM HATALARI DÜZENLENİYOR. KURGUDA DEĞİŞİKLİK YOKTUR. "Anlıyorum çok iyi anlıyorum ben sizi, orda ne duygular içinde olduğunuzu anlıyorum." "Anlayamazsın öğretmen yaşamadan anlayamazsın en yakınını kaybetmeden anlayamazsın. Yaşama da zaten ağır gelir." ... Kars'ı özel gören öğretmen bir kız. Hayatını vatanına adamış bir asker. Kars'a tayini çıkan kendi ayakları üzerinde duran bir kız ve Kars'ta görev yapan ilk aşkı vatanı olan bir yüzbaşı... İki zıt karakter. İki inatçı kişi. Zıt kutuplar karşılaşırsa. 28.12.2023 #şehit 1. 29.12.2023 #bora 1. 30.12.2023 #vatansevgisi 1. 01.01.2024 #tayin 1. 05.01.2024 #bayrak 1. 09.01.2024 #komutan 1. 11.01.2024 #askerkurgu 1. 27.01.2024 #vatanaşkı 1. 20.03.2024 #görev 1. 22.03.2024 #masal 1. 25.04.2024 #sevda 1. 26.04.2024 #kars 1. 30.04.2024 #vatan 1.

***TAMAMLANDI*** GELECEK SERİSİ-1- *ROMANTİK-DRAM* Kocasından sürekli dayak yiyen, ama ailesi 'Bir daha bu eve kefeninle gelirsin ancak!' dediği için baba ocağına dönemeyen, kocasının eline bakan çaresiz bir kadın, Kiraz Akal. Yaşadığı şehirde hukuk şirketi sahibi; şefkatli, merhametli, cesur ve koca yürekli avukat, Kerem Kavaklıoğlu. Bu iki zıt kutbun yolları kesişirse ne olur? İhtiyaç tutkuyla bir anlaşma yapar mı mesela? Peki bu anlaşma aşk'ın eline geçerse, o zaman ne olur? Bu macerayı en az benim kadar merak ediyorsanız, buyurun. Hoş geldiniz...

✨️Tamamlanmıştır... Hayatı boyunca kimseyi sevmemiş, tek derdi vatan, bayrak ve ülkesi olan asker ile hiç sevildiğini hissetmemiş, kalabalık içinde yalnızlığı hisseden bir doktorun hikayesidir. Asker & Doktor kurgusudur. İçerik, konu ve kapak bana aittir.

"Davette beni öpmek istediğini söylemiştin." Cesaretimi toplayıp söylediğim şey üzerine gözlerimin içine şaşkınlıkla baktı. "Ben o iddiayı kaybettim." diye mırıldandığında adımlarını da durdurmuştu. "Ben de isteğimi değiştirmiştim ama sen yine de bana istediğimi vermiştin." dediğimde kaşları çatılmıştı. "Ne demek yani bu?" "Beni öper misin?" *** Bir bilmecenin cevabı, iki evladı annesine kavuşturmak da olabilirdi, iki insanı yaşarken öldürmek de. Yalnızca birkaç dakikada ne kadar değişebilirdi hayatları? Olmadıkları insanlara dönüşmek kaç günlerini alırdı? İntikamı, aşkla almak ne kadar doğru bir karardı? Bataklığa en çok hangisi batacaktı?

Romans #1 🩷 Romantizm #3 🩷 Romantik #4 🩷 Neydi gonca gülü açtıran? Bahar mı, bülbülün aşkı mı? Bülbülün aşkı olmasa gül açmaz mıydı? Ya baharın geldiğini nasıl anlardı? Gülnihan Karaca... Ne bahar görmüştü ne de ona aşık bir bülbül. Bedenini hapseden mührün etrafında pervaneydi ruhu. Her kadın kadar kadındı, ama kendi kadar olamamıştı. Argun Turayev... Çok bahar görmüştü ama hiç güle bakmamıştı. Kalbini hapseden hayatının etrafında aşka yer yoktu. Her erkek kadar erkekti, ama hiç bir güle ait olmamıştı.

-Wattys 2020 Romantizm Kazananı- Adamın üzerimdeki baskısıyla köşeye sıkışmıştım. Ona dokunup üzerimden atmak istiyordum ama bunu yapamıyordum. Sanki felç geçirmiş gibi kalakalmıştım. Ne konuşabiliyordum ne de hareket edebiliyordum. Fakat artık bundan oldukça rahatsızdım. Sağ elimi belli etmeden arkama atıp belimdeki silaha dokundum. Onun varlığı niyeyse bana güç veriyordu. Adam sağ elini başımın üzerinden arabaya koyduğunda kaçabilecekmişim gibi geriye gittim. Daha fazla gidemiyordum. Yok olmuyordu. Böyle devam edemezdim. ''Size hiçbir şey vermek zorunda değilim!'' Adamın göğsüne ellerimi koyup tüm gücümle ittirdim. Yaptığıma direnmedi birkaç adım geriledi. Bana alan açılınca duruşumu dikleştirip ben de birkaç adım öne doğru attım. Bu sefer gerileme sırası ondaydı. ''Hem siz kim oluyorsunuz? Bana bu şekilde davranamazsınız!'' Sesim haddinden fazla çıkmıştı. Karşımdaki adamın şaşırdığını görebiliyordum. Benden bu denli bir çıkış beklemediği açıktı. Adamın sinirle kasılan yüz kaslarını gördüm bu sefer. Yine bir sinir dalgası benliğini ele geçirmişti. Ben de bundan nasibimi almıştım. Kollarıma yapışan mengene gibi eller öyle sert tutuyordu ki canım yanıyordu. Parmakları kollarımı morartırcasına sıkıyordu. Yüzü yüzüme yaklaşmış gözlerinden çıkan öfke ateşleri yüzümü yakıyordu. ''Kimliğini çıkaracaksın ve arabada ne var ne yok hepsini göstereceksin!'' Bu bendeki bardağı taşıran son damla olmuştu. Kimse bana emredemezdi. Hiç kimse! Kollarımı gevşettiği tutuşundan faydalanıp yarım adım geriye çıktım. Canım ya da bir başka şey şu an umurumda değildi. Belimdeki silahı çekip kalbine dayamamla onun da eş zamanlı aynı şeyi yapması bir olmuştu. Şimdi ikimizin silahı da birbirimizin kalbi üzerinde meydan okuyordu. Ya iki silah da patlayacaktı ya da birimizin öfkesi ateş olup yakıp yıkacaktı.