အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရကာ ရုပ်ဆိုးသော မည်သည့် ဆေးပညာစွမ်းရည်မှ မရှိသော သူမ။ သူက လူများစွာမှ ထောက်ပံ့ပေးခြင်းခံရကာ ကောင်းကင်အောက်တွင် အာဏာကြီးစွာဖြင့် ထျန်းနင်၏ အလေးစားခံရဆုံးသော ချင်ဝမ်။ သူတို့၏ မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် ဝေါယာဥ်မှာ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သော်လည်း ချင်ဝမ်အိမ်တော်တံခါးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်နေခဲ့သည်။ သူတို့က သူမအား ပြောခဲ့ကြသည်။ "မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာခဲ့။" တစ်ကိုယ်တည်း တစ်လှမ်းချင်း မာနအပြည့်ဖြင့် သူမ တံခါးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဤဆွဲဆောင်မှုမရှိသော ဆန်ကုန်မြေလေးမှာ လှပထက်မြက်သော အဆိပ်သမားတော် တစ်ယောက်မှန်း သူတို့ အနည်းငယ်သာ သိခဲ့မည်ဆိုလျှင်.... အတိတ်သို့ ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် အဆိပ်ပညာရှင် ဟန်ယွင်ရှီးမှာ တိုင်းပြည်၏ ဒုတိယအာဏာ အရှိဆုံး အမျိုးသား ချင်ဝမ် ဖြင့် လက်ထပ်ရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ရေခဲတ

ရှလဲ့သည် အပြိုင်စကြဝဠာတစ်ခုရှိ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ရှစ်နှစ်သားလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် စားကောင်းသောက်ဖွယ်များ မရှိချေ။ သူ့မိဘများကလည်း နိုင်ငံရပ်ခြားကို ထွက်သွားကြပြီး သူ့ကိုယ်တော့ ကိုယ့်ဘာသာ ရှာဖွေစားသောက်စေခဲ့သည်။ သူ့မိဘ: "သား..မင်းလည်း လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီ၊ ငွေရေးကြေးရေးအရ အမှီအခိုကင်းဖို့ အချိန်ကျပြီ။ ကိုယ့်ပိုက်ဆံကိုယ်ရှာပြီး မင်းညီမလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်ပါ" ရှလဲ့: "သားနားလည်ပြီ။ ဒါပေမယ့် အဖေတို့ မထွက်သွားခင် အကြွေးတွေကိုတော့ အနည်းဆုံး ပြန်ဆပ်သွားလိုက်ပါ" သူ၏ ဖိအားပေးခံရသည့် အခြေအနေကြောင့် မူလတန်းကျောင်းသားလေး ရှလဲ့သည် သူ့အသက်ထက်ကျော်လွန်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ရတော့၏။ သူသည် အကြွေးဆပ်ရန်နှင့် ညီမဖြစ်သူကိုပါ ပျိုးထောင်ရန် ထပ်မံကြိုးစားရတော