Ben Meriç Kaya. O herkesin dilinde dönüp dolanan Şizofren. Şizofren değilim kafamdakileri açıklayamıyor, dilimin ucuna getiremiyorum. İnsanlar beni anlamıyor ya da anlamak istemiyor. İnsanlara güvenmezdim insanlar da bana güvenmezdi.nAma ben her role kendimi sığdırabilecek bir oyuncuydum. Çünkü yolun sonunda ulaşabileceğim bir nedenim vardı. Bu hedefe ulaşmak için de acı lazımdı. Yoksa siz de mi beni anlamıyorsunuz? Dedim ya; Şizofren değilim. Sadece beni anlamanıza beni hissetmenize ihtiyacım var. Yaptığım, yaşatacağım her şey için bir neden var. Ama olurda benim tarafımdan çekilirseniz o zaman hiç birinizin eline koz bırakmam. Beni anlayamaz yapacaklarımı sorgularsınız. Bu yol boyunca da bana sakın kapılmayın. Unutmayın; Ben kendimi her role sığdırabilecek bir oyuncuyum. Katil #1 /03.07.2020 trajedi #1 / 31.03.2021 Gerilim #1 /01.05.2018 Gizem #1 / 08.11.2019 İntikam #4 / 20.04.2021 A'zel isminde yazılan ilk kitaptır.

"Yerde yatan ölü adam kim gördün mü sen?" Dediğinde korkudan bacaklarım titremeye başladı. Başımı yavaşça kim dercesine salladı. "Kant Aren'in kardeşi, Valen Aren." Saydığı isimler kimdi neydi bilmiyordum. Bildiğim tek şey ise ambulans çağırmamız gerektiğiydi. "Bana baksana sen." Sağ elimdeki Teoman konser biletini üzerine fırlattım. "Sana o adama yardım edelim dedim. Ama sen gaza bastın! Şimdi de beni mi göndermek istiyorsun. Geri zekalı mıyım sanıyorsun sen? Adam ölmemişse bile çoktan ölmüştür! Senin yüzünden." Dedim tek bir kelimemde bile kekelemeyerek. "Gaza bastım çünkü; Adam tanıdık bir camianın yüzüydü. O yolda kamera olduğunu hatırlayamadım. Eğer kamera varsa biteriz." Sinirden göğsüm sıkışıyordu. Aramıza çok bir mesafe yoktu. "Kim nereye bitiyor? Ben bir şey yapmadım adamı yolun kenarına ben atmadım ya!" Çok normal bir şey söylüyormuş gibi. "Ama gördün Mersa." "Gördük." Diye düzelttim. "Gördün."