Şiir kitabı

Ben kötü biri miydim? Yoksa onlar mıydı, kötü olan? Kime ne zararım dokunmuştu benim? Aklımda sürekli bu sorular... Bir hatırlayabilsem... Ölmüş müydüm ben? BU KİTAP, 'GERİLİM' VE 'MİZAH' KİTABIDIR. LÜTFEN, OKURKEN CİDDİYE ALMAYIN. ÇÜNKÜ, CİDDİYE ALIRSANIZ KİTABI ANLAYAMAZSINIZ.

Efsa karanlıkta bir başına kalmışdı. Bir işık ararken onu buldu, güneşini buldu. Her yer aydınlandı ve karanlık gitti...

"Bir bahar gelse de değişse her şey desem hiçbir şey değişmez bahar da sen gibi gelip geçer"

Çocukluğumun en çok geçtiği mekandayım . Tekrardan kendimi bu satırları yazarken buluyorum. Hiç değişmeyen bir okuma ve yazma hevesim vardı. Bu hevesi bırakırsam sahip olduklarımın çoğunu kaybedecekmiş gibi hissediyorum. Sizlerle hikayeyi artık tam olarak ne deniliyorsa paylaşacağım için çok heyecanlıyım. Yazılarım beni ve sizi nereye götürecek emin değilim. Kendi düşüncelerime yoldaş da arıyor olabilirim. Okurken kendi hayatınızdan kesitler bulmanız dileğiyle. Şimdilik hoşçakalın.

In Peabody, Massachusetts, Luna Aldridge shares a home with her boyfriend, Kyle Tuttle. Kyle's odd actions, stokes her suspicion, as his every move is a shadow. A secret held tight. Sensing that something is off between them, she feels a stirring within, a yearning for something beyond their relationship. Driven by this, she seeks Laura and Victoria advice, the Salem Witches. The witches, with eyes like chips of ice, advise her to write in her journal to help sharpen her psychic senses. Following their advice, she befriends Geo. Her acquaintance. Schooling her in some of the craft, his presence gave her a warning, as she explores true magic. As she learns the trait of psychic witchcraft, she sees drama unfolding through her psychic visions. A swirl of dark images. Guided by the Salem witches through the expected series of events, they hold a witch's ritual with relics to heighten Luna's senses. Next Series: Little Monster; The Luna Aldridge Series (Part 2) *This story is mature. It contains bullying and some sexual content. It is recommended for 18 years and older. * Copyright © 2023 Jamie Sweet

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Bıçağın keskin ucunu boynumda hissetmemle, vücudumu bir korku sarmıştı. Beni öldürecekti. "Dur," dedim. "Yapma. Benim." Donuk olan gözlerinde bir insanlık belirtisi aradım ama yoktu. Bu adam tadığım o masum çocuk olamazdı. Hayır. "Neden geldin?" diye bir soru döküldü dudaklarından. "Gelmem gerekti. Çünkü... Çünkü bana ihtiyacın var." Bıçağı boynuma daha çok bastırdı ve "Hayır." dedi. "Benim sana ihtiyacım yok. Ben seni geçmişte bıraktım, diğer her şey gibi." Boğazımdan aşağıya doğru bir sıcaklığın indiğini hissettim. "Senin bana ihtiyacım var." Saçlarımdan tutup kafamı, sırtımı dayadığım duvara geçirdi. Hissettiğim acı dayanılmazdı. Bir kaç saniye sonra, gözlerim kararmış ve kendimi yerde bulmuştum. Ardından onun sesini tekrar duydum. "Ama merak etme, burada ölmene izin vermeyeceğim."

Patron: Yanımdayken böyle konuşamıyordun, uzaklaşınca sana bi' cesaret geliyor galiba. Ben: Diyelim ki, yanında seninle böyle konuştum. Deli gibi kızdırdım, hiç sevmediğin şeyleri yaptım, kötü sözler söyledim. Ne yaparsın? Patron: Kendini altımda bulursun. Gözlerim kocaman açıldı, hatta bacaklarım istemsizce titredi ve başımı kaldırıp dehşet içinde ona baktım. O ise telefonunu kenara bırakıp, gözlerimin içine bakarak gömleğinin düğmelerini birer birer çözmeye başladı... (Yaş farkı ve yetişkin içerik vardır.)

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.