Sisin kenarındaki kalede büyüyen Mira, herkesin aksine karanlıkta onu yutmayı bekleyen canavarlardan korkmuyordu çünkü asıl canavarlar kalenin içinde yaşıyordu. Ruh emici insanları öldürüyordu, çocukların korunmaya ihtiyacı vardı. Fakat Mira'nın asıl felaketi evinde başlıyordu. Sisin içinde yem olmayı kaleye tercih edeceği sırada gardiyanıyla tanıştı. "Ne istediğine dikkat et, Mara Camira. Sis her şeyi duyar." Bu kitapta şiddet ve cinsellik içeren sahneler vardır.

Simsiyah dağılmış saçları, vahşi duran yüzü ve Onikse benzeyen gözleriyle Şifa'ya bakıyordu. Sanki onun insana dönüşmüş haliydi. Şifa'yı inceleyen gözleri yavaş yavaş öfkeyle dolmaya başladı. ''Sen onu benden çaldın. Şimdi bedelini ödeyeceksin.'' Şifa duyduklarıyla kaşlarını çattı ve etrafına baktı. Ona mı demişti? Durduğu tarafta Oniks ve kendisinden başka kimse yoktu. Acaba Oniks'e mi demişti? İyide ne çalmış olabilirdi ki? Buraya geldiklerinden beri Oniks'i gözünden ayırmamıştı. Bir ara uyumuştu o zaman çalmış olabilir miydi? Ne kadar obur olduğunu biliyordu. Kesin koyun, at ya da herhangi bir hayvanı midesine göndermiştir. Gözlerini kısıp Oniks'e baktı. Aynı anda Oniks de ateş saçan gözlerini karşısındaki adamdan ona çevirdi. Uzun dikenli kuyruğunu havaya dikmiş, her an karşısındaki gruba saldıracakmış gibi duruyordu. Oniks'in gri dumanlı gözlerine baktığında, Sıcak nefesini sinirle havaya bırakıp kuyruğunu salladı. Pekala huysuzluğu üstündeydi ama onun çalmadığını anlamıştı. Eğer o yapmış olsaydı çoktan suçlu çocuklar gibi gözlerini kaçırırdı. ''Sen neyden bahsediyorsun. Biz bir şey çalmadık.'' Şifa karşısındaki insanları süzdü hepsi de ona nefretle bakıyordu. Ama neden? Az önce konuşan adam ona doğru bir adım attığında Oniks'de dikenli kuyruğunu Şifa'nın beline sarıp onu kanatlarının altına aldı. Artık Oniks daha öfkeli nefesler alıyordu. Şifa, Oniks'in beline sarılı kuyruğunu yavaşça okşarken, ''Sakin ol Oniks'' dedi. Karşısındaki adam tekrar öfkeyle konuştuğunda ne duymayı bekliyordu bilmiyordu ama kesinlikle duymayı beklediği kelimeler bunlar değildi. ''Onu. Ejderhayı. Benim ejderhamı çaldın.''

O buz mavisi gözleri olan bir Avcı... Ayza ise yalnızlığında kavrulan biri... Onları bir araya getiren Alex'in içinde yanan intikam ateşi... Ayza'nın tek istediği aşktı ve bulmuştu... Alex de, kurtları avlayan aile soyunun gereğini yapan genç bir Amerikalı... Aşk, ölüm ve entrikalar... Türkiye ve Amerika arasında gidip gelen bir hikaye... Ayza ve Alex'in hikayesi... Ayza'nın dediği gibi "O buz mavisi bakışları ile içimi eriten, dalgılandıran ve aynı zamanda acımasız bir Avcı. Bana ismim yerine Gökkuşağı diye hitap edebilecek kadar da dalgacı"...

Anwa'nın devam kitabıdır. İlk kitabı okumadan geçmemelisiniz. Kapak tasarımı: DiesLux

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Bazen zincirler sadece onların bedenlerini değil, ruhlarını ve kalplerini de esir alırdı. Bazen istilaların sonuçları sadece yıkılan ve yok edilen yerler değil, mahkum edilen hükümdarlar olurdu. Ve bazen savaşlar sadece kazanarak ya da yenilerek bitmezdi. Zincirler sadece kırılarak yok edilemezdi. Cesaret ve güç her zaman korkuya galip gelemezdi. Herkes kaybederdi. Herkes korkardı ve korumak istediklerini her zaman koruyamazdı. Yükseliş ardından düşüşü getirirdi. ♢ Wattys 2018 Uzun Listesinde Tarihikurgu #22 Epikfantastik #1 Başlangıç Tarihi: 1 Temmuz 2017 Yeniden Yazılmaya Başlangıç: 17 Temmuz 2020 ASKIDA, DÜZENLENECEK

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Wattys 2020 FANTASY kategorisi kazananı! WattpadScifiTr okuma listesinde! HİKÂYE İÇİN YAPILAN YORUMLAR: "Hollywood filmlerini çekse var ya Türkiye kalkınır." "Milyon kere okudum ama doyamıyorum." "Yabancı dillere çevrilmeli. Çocuk büyük herkes okumalı." AÇIKLAMA: Pars 15 yaşında bir avcıdır. Ekim ayının sıradan bir sabahına uyandığını zannederken O Kötü Olay'dan sonra 7 Büyük Âlem Gezginleri'nin yeniden seçileceği müjdesini büyülü dünyaları yakından takip etme şansları olan iki adamdan alır. Seçmeleri kazanmasıyla başlayan eğitim süreci ve maceraları hem ona hem de diğer 6 Âlem Gezginine bambaşka şeyler öğretir. Mahkûm edildiği âlemden şeytani planıyla kurtulmayı başaran adam, intikam peşindeyken Pars'ın diğer Âlem Gezginlerinden farklı olduğunu ve asıl amacı için tehdit oluşturduğunu öğrenir. Bu yüzden ondan kurtulmak ister. "Öl... Öl ki ölmeyelim." TAMAMLANDI ✓ Görsel çalışmalarla zenginleştirilmiştir. Kapak tasarım @Pen_Queen

WattpadFantasyTR'nin 'Krallıktan Akan Asalet' okuma listesindeyiz! . . Ölüm Lordları Serisi I . . . Hayatımda eksik olan çok fazla şey vardı. Bu eksiklik beni günden güne tüketti. Hiç bilmediğim bir şeye karşı duyduğum özlem yıllarca bir lav gibi içimi yaktı. Sonra altın bir yüzük buldum. Çok güzeldi, bakılamayacak kadar ihtişamlıydı. Yapmamam gerekirdi ama onu aldım ve parmağıma taktım. Sonra mucizevi bir şey oldu. Yüzük, hayatımdaki eksik parçayı tamamladı,içimdeki o şiddetli özlemi tamamen yok etti. Beni, umutsuzca gelişimi bekleyen diğer yarıma, ruh eşime götürdü. Ama sonra hayatım rayından çıktı. Artık bir kraliçeydim, Fısıltı kraliçesi. İnsanların zihinleriyle oynayan, onları deliliğe sürükleyip ölmelerine neden olan canavarlarla savaşmak zorundaydım. Kolay olacağını hiç düşünmemiştim ama bu kadar da zor olmasını beklemiyordum. Kalbimi ve ruhumu bu uğurda feda edeceğimi bilmiyordum. *** *İlk kitap tamamlanmıştır. İkincisine de buradan devam edilmektedir. *Bölümler her pazar günü düzenli olarak gelmektedir. *Kitap ilk kez 26 Ağustos 2021 tarihinde taslak olarak yayımlanmış, Aralık ayında da bölümler gelmeye başlamıştır. Wattpad'de bu isimle yayımlanan ilk kitaptır. *Kitaplarımın telif hakkı tamamen bana aittir, çalınması veya izinsiz kullanılması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.

"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.